«Προσπάθησα με πάθος να ξεπεράσω τα όρια μου» λέει στο in.gr ο Θάνος Μικρούτσικος

• Αυτοβιογραφία μέσα από 24 συναντήσεις

O Θάνος Μικρούτσικος με τον Οδυσσέα Ιωάννου στη διάρκεια της συνέντευξης (δείτε το βίντεο) 

Συναντήσαμε τον Θάνο Μικρούτσικο στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, ένα μεσημέρι του Δεκέμβρη, λίγο πριν ξεκινήσει η πρόβα για το μουσικό παραμύθι «Ταξιδεύοντας με τον Σταυρό του Νότου», που ανεβαίνει τα Χριστούγεννα, με στόχο, παιδιά από επτά έως… 77 ετών να γνωρίσουν την ποίηση του Νίκου Καββαδία.

Παρών στο ραντεβού και ο Οδυσσέας Ιωάννου, στενός συνεργάτης του, ο οποίος «συνθέτει» τα τμήματα της αυτοβιογραφίας του μουσικοσυνθέτη, που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις Eκδόσεις Πατάκη, υπό τον τίτλο ««Ο Θάνος κι ο Μικρούτσικος. Μια αυτοβιογραφία μέσα από 24 συναντήσεις».

Κεφάτος και χαμογελαστός ο Θάνος Μικρούτσικος μίλησε στο in.gr για την απόφασή του να εκδοθεί ένα βιβλίο για τη ζωή του, προσωπική και επαγγελματική, καθώς για την επιλογή του Οδυσσέα Ιωάννου να επωμιστεί το «δύσκολο» έργο της συγγραφής αυτής της ιδιαίτερης αυτοβιογραφίας.

«Εγώ δεν ήμουν υπέρ των αυτοβιογραφιών»

Ανατρέχοντας πίσω στο πρόσφατο παρελθόν, ο Θάνος Μικρούτσικος θυμάται πως προέκυψε η πρόταση για την αυτοβιογραφία. «Επειδή εγώ δεν ήμουν υπέρ των αυτοβιογραφιών, υπήρχε η πρόταση από έναν εκδοτικό οίκο, που απευθυνόταν σε νεανικό κοινό, και ζήτησε από τον Οδυσσέα Ιωάννου, να επιμεληθεί μια σειρά βιογραφιών συνθετών της γενιάς μου, με στόχο το έργο μας να γίνει πιο εύκολα προσβάσιμο στα νέα παιδιά. Μια από τις περιπτώσεις αυτές ήμουν κι εγώ. Ο Οδυσσέας μου ζήτησε, πριν από 5-6 χρόνια έγινε αυτό, να κάνουμε μια μεγάλη συνάντηση, να μιλήσουμε για κάποια πράγματα για τη δουλειά μου και για τη ζωή μου. Κλείσαμε λοιπόν ένα ραντεβού. Στο ραντεβού αυτό του λέω ‘τι θέλεις να σου πω’. Και μου λέει ‘γεννήθηκες;’ Γεννήθηκα στην Πάτρα στις 13 Απριλίου του 1947».

Το φτωχόπαιδο από την Ιταλία που ένωσε τους Βέλγους

• Η ΤΑΡΑΧΩΔΗΣ ΖΩΗ ΤΟΥ ΕΛΙΟ ΝΤΙ ΡΟΥΠΟ

Τα δύσκολα παιδικά χρόνια και η πολιτική ανέλιξη του νέου ηγέτη του Βελγίου, ο οποίος σόκαρε την κοινή γνώμη όταν δήλωσε ότι είναι ομοφυλόφιλος

Τα αψεγάδιαστα λευκά πουκάμισά του και το χαρακτηριστικό κόκκινο παπιγιόν του, που παραπέμπουν σε μέλος της αστικής και πολιτικής ελίτ, κρύβουν επιμελώς το δύσκολο και κάποιες στιγμές σκοτεινό παρελθόν του Ελιο Ντι Ρούπο.

Η θητεία του νέου πρωθυπουργού του Βελγίου είναι βέβαιο ότι θα περιλαμβάνει αρκετές δοκιμασίες, κάτι όμως που δεν είναι διόλου πρωτόγνωρο για τον 60χρονο πτυχιούχο χημικό. Αν αυτή είναι η κορύφωση της πολιτικής του καριέρας, το 1996 ήταν για εκείνον η πιο κρίσιμη περίοδος της ζωής του.

Ολόκληρη η χώρα βρισκόταν σε κατάσταση σοκ καθώς είχε αποκαλυφθεί η αποτρόπαιη δράση του παιδεραστή Ντιτρού και ο ντι Ρούπο βίωνε τον προσωπικό του Γολγοθά αφού καθημερινά τον πολιορκούσαν δημοσιογράφοι για να απαντήσει στις φήμες ότι είχε σεξουαλικές σχέσεις με έναν ανήλικο. Τελικά αποδείχτηκε ότι ο άνθρωπος που είχε κάνει την καταγγελία ήταν μυθομανής, ωστόσο ο νυν πρωθυπουργός του Βελγίου, όπως εξομολογήθηκε χρόνια αργότερα, ήταν αποφασισμένος να θέσει τέρμα στη ζωή του εάν δεν ξεκαθάριζε το τοπίο.

Στη διάρκεια αυτής της περιπέτειας έγινε και η παραδοχή της ομοφυλοφιλίας του. Οπως αναφέρει στο βιβλίο με τη βιογραφία του, ένας από τους δημοσιογράφους που τον καταδίωκαν του φώναξε: «Λέγεται ότι είστε ομοφυλόφιλος», παρότι εκείνο το διάστημα συζούσε με μιία γυναίκα σε μια προσπάθεια να κρύψει τον σεξουαλικό του προσανατολισμό. Εκείνος γύρισε και του απάντησε «Ναι, γιατί όχι;», προκαλώντας «παγωμάρα» μεταξύ των εκπροσώπων του Τύπου.

Οι πρώτες μέρες μετά τη δημόσια παραδοχή ήταν σκληρές, ωστόσο με το πέρασμα του χρόνου η ομοφυλοφιλία του έγινε απολύτως αποδεκτή και δεν αποτέλεσε εμπόδιο στην πολιτική του ανέλιξη, που στηρίχτηκε κυρίως στη μεθοδικότητα, την επιμονή και τη μεγάλη επιδεξιότητά του στις δημόσιες σχέσεις.

Αναγνώριση

Οι πολιτικοί του αντίπαλοι του αναγνωρίζουν ότι ενσαρκώνει τη βελγική εκδοχή του αμερικανικού ονείρου. Σήμερα, που κατέχει το ανώτατο πολιτικό αξίωμα στο Βέλγιο, ουδείς μπορεί να διανοηθεί ότι ήταν ένα από τα επτά παιδιά μιας φτωχής οικογένειας αγράμματων Ιταλών χωρικών, που έφτασαν στον Βορρά για να αναζητήσουν μια καλύτερη επαγγελματική τύχη.

Ο πατέρας του, που εργαζόταν ως ανθρακωρύχος, σκοτώθηκε όταν ο ντι Ρούπο ήταν μόλις ενός έτους και η μητέρα του αναγκάστηκε να δώσει τους τρεις αδερφούς του στο ορφανοτροφείο. Ανέθρεψε μόνη της τον μικρό της γιο και τις τρεις κόρες της με μόλις οκτώ ευρώ τον μήνα. «Στις γιορτές έπαιρνε από ένα σάντουιτς και το έκοβε στα δύο», θυμάται ο ντι Ρούπο, που μνημονεύει τα παιδικά του χρόνια ως μια ευτυχισμένη εποχή χάρη στη μητέρα του.

Σε ηλίκία μόλις 26 ετών ήταν ήδη λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Λιντ. Εγκατέλειψε, όμως, τη λαμπρή ακαδημαϊκή καριέρα που ανοιγόταν μπροστά του, προκειμένου να ασχοληθεί με την πολιτική, και συγκεκριμένα το Σοσιαλιστικό Κόμμα, που είναι απολύτως συνυφασμένο με τη βιομηχανική περιοχή της Βαλονίας όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε.

Εγινε δήμαρχος της Μον, ευρωβουλευτής, υπουργός Παιδείας και τώρα πλέον πρωθυπουργός.

Οι προκλήσεις
«Καυτές πατάτες» η λιτότητα και τα εθνοτικά

Ο Ντι Ρούπο κατάφερε να επαναφέρει την πολιτική τάξη στο Βέλγιο μετά 541 ημέρες ακυβερνησίας. Παρ’ όλα αυτά, το πολιτικό του μέλλον παραμένει ασαφές και είναι πολύ πιθανό να λειτουργήσει ως ένας απλός «υπηρεσιακός» πρωθυπουργός. Κατ’ αρχάς η θητεία του θα λήξει σε δυόμισι χρόνια, λόγω της μεγάλης καθυστέρησης σχηματισμού κυβέρνησης, οπότε δύσκολα θα μπορέσει να αντιμετωπίσει όλα τα καυτά προβλήματα. Πέρα από το πακέτο λιτότητας ύψους 11 δισ., το Βέλγιο πρέπει να λύσει τα ζητήματα διχασμού μεταξύ των διαφορετικών εθνοτήτων, των ολλανδόφωνων Φλαμανδών, που ζητούν μεγαλύτερη αυτονομία, και των Γαλλόφωνων Βαλόνων. Οι Φλαμανδοί τον αντιμετωπίζουν με καχυποψία, ιδιαίτερα επειδή οι γνώσεις του στα Ολλανδικά είναι περιορισμένες. «Η οικιακή μου βοηθός από τη Σομαλία, που είναι στη χώρα μόλις δύο χρόνια, γνωρίζει καλύτερα Ολλανδικά», έχει πει για τον ντι Ρούπο ο αρχηγός των Φλαμανδών εθνικιστών Μπαρτ ντε Βέβερ, ο οποίος θεωρείται το αντίπαλο δέος του πρωθυπουργού. Ο ντε Βέβερ φαίνεται ότι συγκεντρώνει το 40% της προτίμησης των Φλαμανδών, ενώ βρίσκεται στην αντιπολίτευση, γεγονός που αναμένεται ότι θα αυξήσει πολύ τη δημοτικότητά του.

Σταθμοί

Ο ανερχόμενος αστέρας της βελγικής πολιτικής σκηνής οφείλει την επιτυχία του στην υπομονή και στην επιμονή του, όπως δείχνει και η μέχρι τώρα διαδρομή του.

• Γεννήθηκε το 1951 στις 18 Ιουλίου από γονείς Ιταλούς μετανάστες και έχασε τον πατέρα του σε ηλικία ενός έτους. Σπούδασε χημικός και έκανε διδακτορικό, ενώ έγινε λέκτορας σε ηλικία 26 ετών.
• Το 1982 εγκατέλειψε την πανεπιστημιακή ζωή για να στραφεί στην πολιτική. Ανέβηκε γρήγορα την ιεραρχία καταλαμβάνοντας πόστα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, στην Ευρωβουλή και στην κυβέρνηση.
• Το 1996 παραδέχτηκε δημόσια ότι είναι ομοφυλόφιλος, παρότι τότε συζούσε με γυναίκα.
• Είναι αρχηγός του ισχυρότερου γαλλόφωνου κόμματος, του Parti Socia-liste, από το 1999.

ΜΑΡΙΑ ΑΔΑΜΙΔΟΥ, ΕΘΝΟΣ, 10/12/2011

Γιάννης Μουρμούρας, υφυπουργός Οικονομικών

Συνδέεται με τον Αντώνη Σαμαρά από το ’90

ΤΑ ΝΕΑ: Σάββατο 12 Νοεμβρίου 2011

Ο Γιάννης Μουρμούρας, 46 χρονών, καθηγητής Μακροοικονομίας στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, έγινε ευρύτερα γνωστός όταν ορίστηκε σύμβουλος του Αντώνη Σαμαρά για θέματα οικονομίας. Από αυτήν τη θέση είχε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της οικονομικής πρότασης της ΝΔ, ιδίως το «Ζάππειο ΙΙ», αλλά πληροφορίες αναφέρουν ότι υπήρξε ιδιαίτερα επιφυλακτικός με την απόφαση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τον Μάιο του 2010, να καταψηφίσει επί της αρχής το Μνημόνιο. Απόφοιτος του London School of Economics (LSE), συγκαταλέγεται στη νέα γενιά των οικονομολόγων με πολιτικές προοπτικές, έστω κι αν ο ίδιος επιλέγει να κινείται σε χαμηλούς τόνους. Πληροφορίες αναφέρουν ότι ο καθηγητής συνδέεται με τον Αντώνη Σαμαρά από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν βρισκόταν σε έξαρση το Μακεδονικό, αλλά δεν βρισκόταν στον στενό κύκλο των συνομιλητών του. Στο προσκήνιο βρέθηκε προ τριετίας, καθώς ως πρόεδρος του Σώματος Ορκωτών Εκτιμητών (ΣΟΕ) είχε καταθέσει στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου. Η κατάθεσή του για τις αμαρτωλές ανταλλαγές δημόσιας γης είχε κριθεί επιβαρυντική για τα εμπλεκόμενα υπουργεία, αλλά αρκετοί θεωρούν ότι οι δικές του εισηγήσεις κρύβονται πίσω από την απόφαση του Αντώνη Σαμαρά να κλείσει, τουλάχιστον από την πλευρά της ΝΔ, τον φάκελο της υπόθεσης.

Μάκης Βορίδης, υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων

Ενας κολεγιόπαις που δηλώνει εθνικιστής

ΤΑ ΝΕΑ: Σάββατο 12 Νοεμβρίου 2011

Βουλευτής Αττικής του ΛΑΟΣ από το 2007, νομικός με πλούσιο βιογραφικό και στέλεχος που ξεχώρισε για τις τοποθετήσεις του στη Βουλή σε ό,τι αφορά ιδιαίτερα οικονομικά θέματα είναι ο Μάκης Βορίδης, που δηλώνει «εθνικιστής». Θεωρείται ένα από τα πιο προικισμένα στελέχη που διαθέτει ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός και έχει δηλώσει κατ’ επανάληψη μετανιωμένος για το «μαύρο» πολιτικό παρελθόν του – που ξεκίνησε από την περιβόητη ΕΠΕΝ. Γραμματέας της Νεολαίας της ΕΠΕΝ – που ιδρύθηκε στις Φυλακές Κορυδαλλού από τον Παπαδόπουλο – παρέμεινε έως το 1990. Τον Απρίλιο του 1994 μαζί με άλλα στελέχη ίδρυσαν το Εθνικό Μέτωπο, που προσεγγίστηκε αργότερα από τον ΛΑΟΣ. Οταν ρωτήθηκε εφέτος το καλοκαίρι για τη φοιτητική του δράση από την εφημερίδα «Athens News», απάντησε: «Η ΕΠΕΝ ήταν το κύριο όχημα για να εκφράσει τις απόψεις της η εθνική, λαϊκή και κοινωνική Δεξιά. Ως ακτιβιστής που ήθελα να δραστηριοποιηθώ στον εθνικό, πατριωτικό κύκλο ήταν η μόνη διέξοδος». Η φιλολογία τον τελευταίο χρόνο περί μεταγραφής του Μάκη Βορίδη στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ «πάγωσε» για μεγάλο διάστημα τις σχέσεις του με τον πρόεδρο του ΛΑΟΣ Γιώργο Καρατζαφέρη. Αποφοίτησε με άριστα από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1990 και οι μεταπτυχιακές του σπουδές στο Εμπορικό και στο Ναυτικό Δίκαιο έγιναν στο University College του Λονδίνου.

Γιώργος Σταυρόπουλος, υπουργοΣ Επικρατείας

Προσωπικός φίλος του Λουκά Παπαδήμου

ΤΑ ΝΕΑ: Σάββατο 12 Νοεμβρίου 2011

Τον πρόεδρο του Γ’ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας Γιώργο Σταυρόπουλο επέλεξε ο νέος Πρωθυπουργός για τη θέση του υπουργού Επικρατείας. Ο Γιώργος Σταυρόπουλος είναι η μία από τις δύο προσωπικές επιλογές του Λουκά Παπαδήμου για τη στελέχωση της κυβέρνησής του (η άλλη είναι ο Τάσος Γιαννίτσης).

Ο ανώτατος δικαστικός παραιτήθηκε τον περασμένο Ιούλιο για να αναλάβει καθήκοντα επικεφαλής του νομικού τμήματος στο γραφείο του πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου και με αρμοδιότητα την επιμέλεια των νομοσχεδίων. Ο νέος υπουργός Επικρατείας μπήκε το 1971 στο δικαστικό σώμα, ενώ προήχθη στον βαθμό του αντιπροέδρου τον Ιούνιο του 1999. Εξαιτίας του ορίου ηλικίας (67 έτη) θα αποχωρούσε σε δύο χρόνια, όμως προτίμησε να αποχωρήσει νωρίτερα, όταν του έγινε η πρόταση να αναλάβει καθήκοντα νομικού συμβούλου στο γραφείο του Γιώργου Παπανδρέου.

Εχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με τις σχέσεις κράτους – διοίκησης, ενώ τη δεκαετία του ’80 ανέπτυξε και συνδικαλιστική δράση ως νεαρός σύμβουλος της Ενωσης Δικαστικών Λειτουργών του ΣτΕ.

Ο Γιώργος Σταυρόπουλος συνδέεται με προσωπική φιλία με τον νέο Πρωθυπουργό και ανήκει στον πολιτικό χώρο του ΠΑΣΟΚ. Ειναι 64 ετών, έχει έναν γιο και είναι γαλλοτραφής.

Ποιος είναι ο Λουκάς Παπαδήμος

• Βιογραφικό σημείωμα του εντολοδόχου πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου.

Ο νέος, εντολοδόχος, πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος γεννήθηκε το 1947 στην Αθήνα, με οικογενειακή καταγωγή από τη Δεσφίνα Φωκίδας. Απεφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών και σπούδασε στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ), από το οποίο έλαβε διδακτορικό δίπλωμα στα Οικονομικά.

Από το 1975 μέχρι το 1984 διετέλεσε καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Columbia στη Νέα Υόρκη, περίοδο κατά την οποία εργάστηκε ως οικονομικός εμπειρογνώμων στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα (Federal Reserve Bank) των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

Το 1984-1985 ήταν επισκέπτης καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών (ΑΣΟΕΕ), ενώ το 1988 εξελέγη καθηγητής οικονομικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα ορίστηκε μέλος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων (ΣΟΕ) του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας (1985-1988 και 1991-1994), ενώ συμμετείχε σε διάφορα διοικητικά συμβούλια και επιτροπές, όπως στην Επιτροπή Padoa-Schioppa (1986-1987) που συνέταξε την Έκθεση Efficiency, Stability and Equity (Oxford University Press, 1987), στην Επιτροπή Αγγελοπούλου (1989-1990), η οποία συνέταξε την Έκθεση για τη Σταθεροποίηση και Ανάπτυξη της Ελληνικής Οικονομίας και στην Επιτροπή Schneider (1990-1991) για την Αξιολόγηση Ερευνητικών Προγραμμάτων Οικονομικών Επιστημών στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα.

Εργα και ημέρες του Λ. Παπαδήμου

• Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 13 Νοεμβρίου 2011
• ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΝΕΟ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΜΑΣ
• Της ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΣΙΟΥΤΗ

«Η Ελλάδα τώρα έχει για πρωθυπουργό έναν τραπεζίτη, που δεν έχει εκλεγεί. Τι απέγινε εκείνο το «η δημοκρατία και οι αγορές» πηγαίνουν χέρι-χέρι;», αναρωτιόταν την περασμένη Πέμπτη η διάσημη συγγραφέας Ναόμι Κλάιν, εκφράζοντας σε μεγάλο βαθμό τα ερωτήματα που υπάρχουν και στη χώρα μας σχετικά με την επιλογή του νέου πρωθυπουργού. Οι υποστηρικτές του Λουκά Παπαδήμου, όμως, θεωρούν ότι «είναι ο μόνος που μπορεί να κατευνάσει τις αγορές» και υποστηρίζουν ότι είναι επίσης «ο μόνος που χαίρει της εμπιστοσύνης των δανειστών, από τους οποίους εξαρτιόμαστε».

Ο Λ. Παπαδήμος μπαινόβγαινε στο Μαξίμου ως σύμβουλος του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, τώρα θα μπαινοβγαίνει στο μέγαρο με την ιδιότητα του πρωθυπουργού.

Την επομένη της επίσημης ανακοίνωσης του ονόματός του, κάποιοι άνοιγαν σαμπάνιες και άλλοι εξοργίζονταν.

Οι εκσυγχρονιστές του ΠΑΣΟΚ, οι φιλελεύθεροι της Ν.Δ., ο ΛΑΟΣ και η ΔΗΣΥ της Ντόρας Μπακογιάννη, μαζί με τον ΣΕΒ, τους τραπεζίτες αλλά και προσωπικότητες του πνευματικού κόσμου και των ΜΜΕ, δήλωναν ότι «δεν υπήρχε άλλη σοβαρή επιλογή» και ότι ήταν ο μοναδικός που διέθετε κύρος στο εξωτερικό. Το κοινωνικό ΠΑΣΟΚ, η αριστερά και κάποιοι από τον πνευματικό και καλλιτεχνικό κόσμο, χαρακτήριζαν «πραξικόπημα» τον «διορισμό ενός τραπεζίτη» που εκπροσωπεί το κεφάλαιο και φέρει ευθύνες για την οικονομική κατάσταση της χώρας, καθώς υπηρέτησε σε καίρια πόστα. Εξίσου αρνητικοί στην επιλογή του είναι και οι «αντιμνημονιακοί» της λεγόμενης λαϊκής δεξιάς, οι οποίοι αναδεικνύουν κυρίως το θέμα του ρόλου του στην υπόθεση του χρηματιστηρίου, αλλά και τα μη ακριβή στοιχεία με τα οποία μπήκε η χώρα στην ΟΝΕ.

Ποιος είναι όμως ο Λουκάς Παπαδήμος με το εντυπωσιακό βιογραφικό και τι λένε γι’ αυτόν οι φίλοι και οι αντίπαλοί του; Ο μέχρι πριν από λίγο καιρό αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) αποτελεί σίγουρα έναν αξιόπιστο συνομιλητή για την Ε.Ε. και τις αγορές κι έχει πίσω του μια μεγάλη επαγγελματική καριέρα.

Ο 64χρονος, σήμερα, Λ. Παπαδήμος αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών, όπως σχεδόν όλα εκείνη την εποχή τα παιδιά της αστικής τάξης, στην οποία ανήκει, και στη συνέχεια σπούδασε φυσική στο ΜΙΤ στη Βοστόνη και απέκτησε διδακτορικό στα οικονομικά. Αρχικά εργάστηκε στο ΜΙΤ και αργότερα ως οικονομικός εμπειρογνώμονας στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ. Το 1985 επέστρεψε στην Αθήνα αναλαμβάνοντας σύμβουλος της Τράπεζας της Ελλάδας μέχρι το 1993, που έγινε υποδιοικητής της και τον επόμενο χρόνο διοικητής. Παρέμεινε μέχρι το 2002 που έφυγε για να γίνει αντιπρόεδρος της ΕΚΤ έως το 2010. Από το 2010 μέχρι προ τινος ήταν άμισθος οικονομικός σύμβουλος του πρωθυπουργού και επισκέπτης καθηγητής στο Χάρβαρντ.

Στιβ Τζομπς: 1955 – 2011 – «Εφυγε» ένας οραματιστής

«ΜΙΑ ΙΔΙΟΦΥΐΑ ΑΝΑΛΟΓΗ ΤΟΥ ΕΝΤΙΣΟΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΙΝΣΤΑΙΝ»

Εφυγε από την ζωή σε ηλικία 56 ετών, ο συνιδρυτής της Apple, Στιβ Τζομπς, έπειτα από μακροχρόνια μάχη με τον καρκίνο του παγκρέατος όπως ανακοίνωσε το βράδυ της Τετάρτης (ώρα δυτικής ακτής ΗΠΑ) η εταιρεία.

Γεννημένος το 1955 ο Στιβ Τζομπς, ήταν από τους μεγαλύτερους οραματιστές της γενιάς του στον τομέα των νέων τεχνολογιών. Το 1976 ίδρυσε την Apple μαζί με τον Στιβ Βόζνιακ -μια από τις πρώτες εταιρείες στην αγορά των προσωπικών υπολογιστών- για να αποχωρήσει από αυτή το 1985.

Μετά από απουσία περίπου 12 ετών θα επέστρεφε στην Apple το 1997 για να την μεταμορφώσει και να την κάνει μια από τις ισχυρότερες εταιρείες παγκοσμίως και μεγαλύτερη σήμερα σε αξία στις ΗΠΑ.

Ο Τζομπς, εμβληματική προσωπικότητα της Silicon Valley, είχε συνιδρύσει την εταιρία το 1976 και υπήρξε ο εμπνευστής των υπολογιστών Macintosh, του iPod, του iphone και του iPad.

Στο τιμόνι της εταιρείας έμεινε μέχρι και τον περασμένο Αύγουστο, όταν και παραιτήθηκε για λόγους υγείας. Από τις 17 Ιανουαρίου του 2011 μέχρι και την παραίτησή του ήταν σε αναρρωτική άδεια. Τη θέση του ανέλαβε ο εκτελεστικός διευθυντής της εταιρείας Τιμ Κουκ.

“Ο λαμπρός χαρακτήρας, το πάθος και η ενέργεια του Στιβ ήταν η πηγή των αναρίθμητων καινοτομιών που εμπλουτίζουν και βελτιώνουν τη ζωή όλων μας”, επισημαίνει ο όμιλος της Καλιφόρνιας στην σύντομη ανακοίνωση του διοικητικού συμβουλίου του ομίλου που εκδόθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα.

Το 2004 ο Τζομπς ανακοίνωσε ότι πάσχει από καρκίνο στο πάγκρεας και πέντε χρόνια αργότερα υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση ήπατος.

“Ο κόσμος έχασε έναν οραματιστή”

“Ο Στιβ ήταν ένας από τους πιο πρωτοπόρους Αμερικανούς – τόσο θαρραλέος ώστε να σκέφτεται διαφορετικά, τόσο τολμηρός ώστε να πιστεύει ότι θα μπορούσε να αλλάξει τον κόσμο και τόσο ταλαντούχος που να μπορεί να το κάνει”, σημείωσε ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα σε ανακοίνωσή του για το θάνατο του ιδρυτή της Apple.

“Ο κόσμος έχασε έναν οραματιστή”, τόνισε ο Ομπάμα.

Αναφερόμενος στο στούντιο Pixar που ο Τζομπς ίδρυσε, ο Ομπάμα υπογράμμισε ότι ο επιχειρηματίας “έδωσε χαρά σε εκατομμύρια παιδιά και μεγάλους”.

“Ο Στιβ αρεσκόταν να λέει ότι ζούσε την κάθε ημέρα σαν να είναι η τελευταία. Και επειδή αυτό έκανε, άλλαξε τη ζωή μας, επανακαθόρισε ολόκληρους οικονομικούς τομείς και κατόρθωσε ένα από τα πιο σπάνια επιτεύγματα στην ανθρώπινη ιστορία: άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο ο καθένας μας βλέπει τον κόσμο”, πρόσθεσε ο Ομπάμα.

“Η Αμερική έχασε μία ιδιοφυΐα, ο οποίος θα μείνει στην μνήμη όλων σαν τον Εντισον και τον Αϊνστάιν και του του οποίου οι ιδέες θα δημιουργήσουν τον κόσμο για τις γενιές που έρχονται”, δήλωσε ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης,Μάικλ Μπλούμπεργκ.

“Τον δυνατό αντίκτυπο του Τζομπς θα τον νιώθουν ακόμη πολλές γενιές στο μέλλον. Για τους τυχερούς από εμάς που εργαστήκαμε μαζί του, ήταν αναμισβήτητηα μεγάλη τιμή. Θα μου λείψει ο Στιβ”, δήλωσε ο ιδρυτής της Microsoft, Μπιλ Γκέιτς.

Πλήθος μηνυμάτων στο διαδίκτυο
Εκατοντάδες μηνύματα αναρτήθηκαν στους ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης Twitter και Facebook για το θάνατο του Στιβς Τζομπς.

Λίγο μετά τις 17:00 (τοπική ώρα – 02.00 ώρα Ελλάδας), οπότε και ανακοινώθηκε ο θάνατος του Τζομπς, σχεδόν το 20% των μηνυμάτων που στάλθηκαν στο Twitter περιείχαν το όνομα Στιβ Τζομπς, σύμφωνα με την ιστοσελίδα Trendistic.

Μεταξύ των μηνυμάτων ήταν και αυτό στο διαδικτυακό προφίλ του Μπαράκ Ομπάμα όπου η ομάδα του προέδρου των ΗΠΑ έγραφε: “αναπαύσου εν ειρήνη Στιβ Τζομπς”.

Ο πρώην κυβερνήτης της Καλιφόρνιας Αρντολντ Σβαρτσενέγκερ γράφει στο λογαριασμό του: “o Στιβ έζησε όλες τις ημέρες της ζωής του το καλιφορνέζικο όνειρο και άλλαξε τον κόσμο αποτελώντας πηγή έμπνευσης για όλους μας. Ευχαριστούμε Στιβ”.

O ιδρυτής του Facebook, Μαρκ Ζούκερμπεργκ, άφησε ένα μήνυμα στον “τοίχο” του: “Στιβ ευχαριστώ που υπήρξες μέντορας και φίλος. Ευχαριστώ γιατί έδειξες ότι αυτά που δημιούργησες μπορούσαν ν’ αλλάξουν τον κόσμο. Θα μου λείψεις”. Μια ώρα αργότερα, 103.254 χρήστες είχαν ήδη εκφράσει την προτίμησή τους στο μήνυμα αυτό.

Αρκετές δεκάδες ομάδες με τα αρχικά RIP (“rest in peace”, αναπαύσου εν ειρήνη) είχαν ήδη δημιουργηθεί στις 04:30 ώρα Ελλάδος.

EUNOS, 6/10/2011

Σε 123 λέξεις η παρακαταθήκη του Λεωνίδα Κύρκου

Η ΑΥΓΗ: 04/09/2011

Εκατόν είκοσι τρεις λέξεις ήταν όλο κι όλο το κείμενο παρακαταθήκη που αφησε ο Λεωνίδας Κύρκος στον γιο του Μίλτο με εντολή να το διαβάσει πάνω από το φέρετρό του. Ένα κείμενο που μας συγκλόνισε, ένα κείμενο απάντηση σε όλους όσοι θα ήθελαν να ερμηνεύουν τα πράγματα όπως τους βολεύει. Ένα κείμενο που γράφτηκε το 2006 και από τότε ο Λεωνίδας Κύρκος δεν ένιωσε την ανάγκη να αλλάξει ούτε μία λέξη. Το πρωτοσέλιδο της “Αυγής” που παρουσίασε το χειρόγραφο του Λεωνίδα μεγιστοποίησε την προσοχή και το ενδιαφέρον και εστίασε εκεί που ήθελε ο Λεωνίδας, αφού απευθυνόταν κυρίως στις νέες γενιές. “Να συνεχίσετε τον αγώνα για τον σοσιαλισμό με δημοκρατία, ελευθερία και σεβασμό στον άνθρωπο. Δεν έχει άλλη λύση ο κόσμος”. Το κείμενο αναλυτικά:

“Φεύγω. Ζήσαμε -η γενιά μου- μια συναρπαστική περιπέτεια, γνώρισα από κοντά τη φτώχεια, τους κατατρεγμούς, τη φρίκη. Αλλά σε διαλείμματα και τη χαρά. Και έβαλα το λιθαράκι μου στον αγώνα για το φως, το δίκαιο και την ανθρωπιά. Ένιωσα συντετριμμένος όταν έσβησε το κόκκινο αστέρι στην κορυφή του Κρεμλίνου βουτηγμένο στη βία, το ψέμα και την ντροπή. Άλλα πίστεψαν οι άνθρωποι, άλλα λάλησαν οι προφήτες.

Όπως άλλος ήταν ο σοσιαλισμός για τον οποίο αγωνιστήκαμε και γι’ αυτόν τον σοσιαλισμό, με δημοκρατία, ελευθερία και σεβασμό στον κάθε άνθρωπο, να συνεχίσετε τον αγώνα, γιατί δεν έχει άλλη λύση ο κόσμος. Φεύγω, σας χαιρετώ όλους, και εσάς που πορευτήκαμε μαζί και εσάς τους άλλους της κάθε φορά αντίπερα όχθης, και έχω μόνο ένα να σας πω: σύγκρουση ιδεών, όχι βία και μισαλλοδοξία, δεν οδηγούν πουθενά, γεια σας”.

Η “Αυγή” και ο Λεωνίδας

Η ΑΥΓΗ: 04/09/2011

Ακατάλυτοι δεσμοί ζωής συνδέουν τον Λεωνίδα με την “Αυγή”, από την πρώτη στιγμή της έκδοσης της εφημερίδας. Εκδότης, διευθυντής, αρθρογράφος, υπήρξε το κατ’ εξοχήν πρόσωπο που, ως μέλος της ηγεσίας της αριστεράς, εκφράζοντας τις ιδεολογικοπολιτικές ωριμάνσεις και διακυμάνσεις μιας μακράς περιόδου, συνέβαλε στη διαρκή εξέλιξη της εφημερίδας, αυτού του σύνθετου πολιτισμικού προϊόντος, από κομματικό όργανο σε αριστερή εφημερίδα γνώμης.

Στα χρόνια του ανώμαλου μετεμφυλιοπολεμικού καθεστώτος, ο Λεωνίδας ως εκδότης της “Αυγής” σύρθηκε στα δικαστήρια, με τον αξέχαστο Ηλία Ηλιού ακαταμάχητο νομικό – πολιτικό συμπαραστάτη. Οι δικαστικές διώξεις εις βάρος της εφημερίδας, όπως και οι διώξεις των αναγνωστών της, υπήρξαν το τίμημα του ανυποχώρητου αγώνα της αριστεράς για τη δημοκρατική αναγέννηση της χώρας.

Είναι τεράστια η αρθρογραφική παραγωγή του Λεωνίδα στην “Αυγή” -επωνύμως ή συχνά με την υπογραφή “Σχολιαστής”. Η παρέμβαση αυτή εξυπηρετούσε τις ανάγκες του πολιτικού αγώνα της αριστεράς, της “διαφώτισης”. Αντανακλούσε όμως υψηλό επίπεδο πολιτισμού. Με ενημέρωση για τις εξελίξεις της παγκόσμιας αριστεράς, με εκφραστική σαφήνεια και λεπτότητα, με ύφος που αντανακλούσε το “καλό ήθος” της αριστεράς.

Στην προδικτατορική “Αυγή” μπορεί κανείς να διακρίνει τη διαδρομή του ανανεωτικού αριστερού ρεύματος που μορφοποιήθηκε με τη διάσπαση του ΚΚΕ το 1968 και την επανέκδοση της εφημερίδας το 1974 ως έντυπης έκφρασης της ανανεωτικής αριστεράς.

Με τα άρθρα του ο Λ. Κύρκος εκπροσωπούσε το παράδειγμα του διανοούμενου πολιτικού, του ηγέτη – οργανικού διανοούμενου της αριστεράς. Και ταυτόχρονα επιβεβαίωνε την ικανότητά του να απευθύνεται σε ευρύτερες δυνάμεις.

Ο Λεωνίδας επικοινωνούσε μαζί μας μέχρι τα τελευταία του. Φέτος τον Ιανουάριο, παρά την ανημπόρια του, είχε έρθει στην κοπή της πίτας της “Αυγής”. Μας υπενθύμιζε πάντοτε ότι η εφημερίδα επιβίωσε πολλών περιπετειών της αριστεράς, καλώντας μας να ανιχνεύσουμε δρόμους νέας ενότητας των αριστερών, ακόμη και αμέσως μετά από νέους διαχωρισμούς.

Σταθερά ενδιαφερόταν για την “Αυγή” και τους ανθρώπους της -τους αναγνώστες και τους εργαζόμενους.

Η εφημερίδα μας ανήγγειλε τον θάνατό του με τον τίτλο “Πατριώτης δημοκράτης και πάντα αριστερός”. Αυτή την αγωνιστική του ταυτότητα διακρίνουμε και στο τελευταίο μήνυμά του για “τον σοσιαλισμό με δημοκρατία” (“ο κόσμος δεν έχει άλλη λύση”), με “σεβασμό στον άνθρωπο” και την αξία της μη βίας. Πριν από λίγα χρόνια, “με το κόκκινο αστέρι να σβήνει στο Κρεμλίνο”, είχε γράψει για τον “σοσιαλισμό που ξαναγεννιέται”, που δεν είναι ουτοπία, αλλά “όραμα για κατάκτηση”.

Η “Αυγή”