Ντιν Καρνάζης: «Στα ζόρια δεν τα παρατάμε»

  • Ο ελληνοαμερικανός υπερμαραθωνοδρόμος μιλάει για αντοχή στους μαραθωνίους της άθλησης αλλά και της ζωής

Oδηγεί το σώμα και το μυαλό του στα άκρα. Ετρεξε 560 χιλιόμετρα χωρίς να κοιμηθεί για τρία συνεχόμενα βράδια. Ολοκλήρωσε έναν μαραθώνιο στον Νότιο Πόλο υπό πολικό ψύχος και διήνυσε τρέχοντας χωρίς διακοπή 210 χιλιόμετρα στην έρημο που ονομάζεται «Κοιλάδα του Θανάτου» στην Καλιφόρνια, υπό θερμοκρασία 45 βαθμών Κελσίου. Το τελευταίο του κατόρθωμα τιτλοφορείται «50-50-50»: 50 μαραθώνιοι σε 50 Πολιτείες των ΗΠΑ σε 50 συνεχείς ημέρες. Ο Ελληνοαμερικανός Κωνσταντίνος (Ντιν) Καρνάζης, ένας από τους διασημότερους αθλητές παγκοσμίως και ανακηρυγμένος από το περιοδικό «Τime» ως ένας από τους 100 ανθρώπους με τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο, μιλάει στο «Βήμα» για τη φιλοσοφία που διέπει όχι μόνο την άθληση αλλά και ολόκληρη τη ζωή του: «Μη σταματήσεις ποτέ, οτιδήποτε και αν σου συμβεί. Αν δεν αντέχεις να τρέχεις άλλο, συνέχισε περπατώντας. Αν δεν αντέχεις ούτε αυτό, πέσε στα γόνατα, συνέχισε μπουσουλώντας. Ποτέ, μα ποτέ όμως μη σταματήσεις!».

Γεννημένος από έλληνες γονείς στο Λος Αντζελες των ΗΠΑ, ο 48χρονος υπερδρομέας μεγάλωσε με ιστορίες για την Ελλάδα, τους μυθικούς ήρωες και τους γενναίους πολεμιστές της. Βασική φιγούρα στις παιδικές του ονειροπολήσεις ήταν- ποιος άλλος;- ο Φειδιππίδης, ο διάσημος αθηναίος δρομέας που, σύμφωνα με τον μύθο, εστάλη από τους Αθηναίους στη Σπάρτη για να ζητήσει τη βοήθεια των Λακεδαιμονίων λίγο πριν από τη μάχη του Μαραθώνα και έτρεξε 240 χλμ. μέ σα σε δύο ημέρες, ενώ στη συνέχεια διήνυσε άλλα 40 χλμ. από τον Μαραθώνα στην Αθήνα για να μεταφέρει το περιβόητο «νενικήκαμεν» και να εκπνεύσει αμέσως μετά.

Δρομέας με υψηλές επιδόσεις ήδη από τα μαθητικά χρόνια του, ο κ. Καρνάζης εγκατέλειψε ξαφνικά τις προπονήσεις στα 15 του εξαιτίας μιας σοβαρής διαφωνίας με τον προπονητή του και το «διάλειμμα» κράτησε 15 ολόκληρα χρόνια. «Στα τριακοστά μου γενέθλια, μετά τους εορτασμούς με τους φίλους μου, βρέθηκα μόνος μου στον δρόμο και είχα μια απροσδόκητη παρόρμηση: “Θα τρέξω τριάντα μίλια για να γιορτάσω τα τριάντα μου χρόνια”» διηγείται. Και αυτό έκανε. Εκείνη τη νύχτα έτρεξε τα τριάντα μίλια (48 χλμ.) και από τότε… δεν σταμάτησε να τρέχει.

Στην άνεση και στη νωθρότητα ο κ. Καρνάζης αντιτάσσει τους δρόμους αντοχής ως έναν μοναδικό τρόπο να αναγκάσει κανείς τον εαυτό του να «ζοριστεί» προς την επίτευξη ενός στόχου. «Μόνο όταν νιώθεις στα όρια της κατάρρευσης, όταν το τέρμα φαντάζει τόσο μακρινό και εσύ δεν αντέχεις άλλο, τότε μόνο αντιλαμβάνεσαι ποια είναι η “στόφα” σου. Είσαι από αυτούς που τα παρατάνε στην πρώτη δυσκολία ή συνεχίζεις με οποιοδήποτε κόστος;».

Καθώς η φήμη του υπερμαραθωνοδρόμου που έτρεχε «για να μεταδώσει ένα μήνυμα» αυξανόταν, όλο και περισσότεροι άνθρωποι συνέρρεαν σε αίθουσες διαλέξεων για να ακούσουν τις ομιλίες του και να αντλήσουν έμπνευση για την υπέρβαση των δικών τους ορίων. «Με ρωτάνε για το μυστικό της “υπεράνθρωπης” αντοχής μου. Τους λέω ότι δεν υπάρχει, είναι το ίδιο απλό όσο και για ένα πεντάχρονο παιδί: Βάλτε το ένα πόδι πίσω από το άλλο και προχωρήστε! Βήμα βήμα φτάνουμε στους μεγάλους στόχους» σχολιάζει ο κ. Καρνάζης. Υπογραμμίζει άλλωστε ότι το πιο κοινό λάθος απέναντι στις προκλήσεις είναι η τάση των ανθρώπων να πανικοβάλλονται μπροστά σε έναν φαινομενικά ακατόρθωτο στόχο είτε αυτός μεταφράζεται σε χιλιόμετρα είτε σε οποιοδήποτε άλλο επίτευγμα. «Το κλειδί βρίσκεται στη διάσπαση της “ατελείωτης” διαδρομής σε μικρά τμήματα. Ενα βήμα τη φορά, επικεντρωμένοι στο παρόν, με κουράγιο και θέληση, αντιμέτωποι με τον πιο αδυσώπητο κριτή, τον εαυτό μας» αναφέρει ο κ. Καρνάζης και προσθέτει με νόημα ότι «αυτές είναι αρχές που αν καταφέρει κανείς να τις εφαρμόσει στο τρέξιμο γίνονται δεύτερη φύση του σε όλες τις πτυχές της ζωής του».

  • «Οι Ελληνες έχουμε μάθει να αντέχουμε»

Αν και δεν έχει επισκεφθεί ποτέ την Ελλάδα, ο κ. Καρνάζης δηλώνει υπερήφανος για τις ελληνικές του ρίζες και διατηρεί στενούς δεσμούς με την ελληνική κοινότητα των ΗΠΑ. «Η αρχαιοελληνική ιστορία, οι Ολυμπιακοί Αγώνες και όλα όσα αυτοί συμβολίζουν υπήρξαν πάντα πηγή έμπνευσης για εμένα» σχολιάζει, προσθέτοντας ότι σήμερα που ο ελληνικός λαός δοκιμάζεται από την οικονομική κρίση και τις κοινωνικές αναταραχές η ελληνική παράδοση έχει έναν επιπλέον συμβολισμό: «Η μακρά ιστορία του λαού μας έχει δείξει ότι οι Ελληνες πάντα είχαν αντοχές σε δύσκολες περιόδους, πολέμους, φτώχεια, ξενιτιά και από όλα αυτά κατόρθωσαν να επιβιώσουν.

Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι το ίδιο θα συμβεί και τώρα, απλώς χρειάζεται υπομονή» αναφέρει. «Αλλωστε τα πάντα στη ζωή είναι ένας αγώνας αντοχής» καταλήγει με νόημα.

  • Ο ΝΤΙΝ ΚΑΡΝΑΖΗΣ ΕΧΕΙ ΤΡΕΞΕΙ
  • 560 χλμ.μέσα σε 80 ώρες και 44 λεπτά χωρίς διακοπή.
  • 238 χλμ.σε κινούμενο διάδρομο μέσα σε 24 ώρες.
  • 238 χλμ.στον υπερμαραθώνιο αντοχής του Βερμόντ των ΗΠΑ.
  • 50 μαραθωνίους σε 50 Πολιτείες των ΗΠΑ μέσα σε 50 ημέρες.
  • 210 χλμ.στην έρημο «Death Valley» υπό θερμοκρασία 45C.
  • 11 φορές τον υπερμαραθώνιο των Δυτικών Πολιτειών των ΗΠΑ (160 χλμ. μέσα σε μία ημέρα).
  • Τον μαραθώνιο του Νότιου Πόλου, υπό θερμοκρασία-8 C
  • ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ!

Αν και εσείς θεωρείτε τους δρόμους αντοχής εξαιρετικό τρόπο να ανακαλύψετε τον εαυτό σας, δεν χρειάζεται να έχετε υπεράνθρωπες δυνάμεις ή ειδικό ταλέντο για να αρχίσετε την προπόνηση. Είναι απολύτως αναγκαίο, ωστόσο, να τηρήσετε ορισμένους κανόνες που θα διασφαλίσουν ότι ο μακρός δρόμος προς την υπέρβαση των ορίων σας δεν θα αποβεί επικίνδυνος. Σύμφωνα με τον κ.Μανόλη Χοροζόπουλο, ειδικό καρδιολόγο, είναι απαραίτητο:

* Να υποβληθείτε σε πλήρη καρδιολογικό έλεγχο,που περιλαμβάνει υπερηχογράφημα καρδιάς και τεστ κοπώσεως, ώστε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο ύπαρξης υποστρώματος καρδιοπάθειας που θα μπορούσε να οδηγήσει ακόμη και στον θάνατο κατά τη διάρκεια της άθλησης.

* Να έχετε φυσιολογικό σωματικό βάρος. Οι δρόμοι αντοχής δεν μπορούν επ΄ ουδενί λόγω να αποτελέσουν μέσο απώλειας βάρους και σε περίπτωση παχυσαρκίας συνιστάται άσκηση χαμηλής έντασης, όπως το περπάτημα, ώσπου το βάρος να μειωθεί.

* Να αυξάνετε σταδιακά την απόσταση, ώστε ο οργανισμός να προσαρμόζεται στις όλο και σκληρότερες συνθήκες. Αν στόχος είναι ο μαραθώνιος (42 χλμ.), συνιστάται ο αθλητής να τρέχει περίπου 5-10 χλμ. για τρεις ως έξι μήνες προτού αυξήσει την απόσταση.

Τζέρεμι Ρίφκιν: «Είστε η Σαουδική Αραβία των ΑΠΕ»

  • Ο διάσημος αμερικανός οικονομολόγος και συγγραφέας του βιβλίου «Το τέλος της εργασίας και το μέλλον της», μιλάει στο «Βήμα» για το «ελληνικό πρόβλημα», το ΔΝΤ, την ΕΕ, τη σχέση του με τον πρωθυπουργό κ. Γ. Παπανδρέου και τις δυνατότητες που έχει η χώρα μας

ΑΡΓΥΡΗΣ ΠΑΠΑΣΤΑΘΗΣ | Κυριακή 4 Ιουλίου 2010


– Παρακολουθείτε τις εξελίξεις στην Ελλάδα;

«Πολύ στενά. Τον περασμένο Δεκέμβριο είχα την τιμή να δειπνήσω με τον πρωθυπουργό κ. Γ. Παπανδρέου και τη σύζυγό του στο σπίτι τους. Ηταν η εποχή που είχε αρχίσει να ξετυλίγεται όλο αυτό που ζείτε σήμερα και είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε επί τρεις ώρες».

– Ποια είναι η καλύτερη «συνταγή» για την έξοδο από την κρίση;

«Αυτό που βιώνει η Ελλάδα το βιώνει και ο υπόλοιπος κόσμος. Η χώρα σας δεν αποτελεί εξαίρεση ή “ανωμαλία”, είναι μέρος ενός ευρύτερου ενδημικού προβλήματος που αφορά την παγκόσμια αγορά. Επιτρέψτε μου ωστόσο να σας πω ότι δεν μπορείτε να προχωρήσετε μόνο με μέτρα λιτότητας διότι, αν δεν συνδυαστούν με πολιτικές για την οικονομική ανάκαμψη, θα οδηγούν ολοένα και βαθύτερα στην ύφεση. Πρέπει να βρεθεί η ευαίσθητη ομολογουμένως ισορροπία ανάμεσα στις αναγκαίες περικοπές και στην ανάπτυξη».

– Πώς προκύπτει αυτό που λέτε;

«Για να καταλάβετε το πρόβλημα, πρέπει να γυρίσετε στον Ιούλιο του 2008: το πετρέλαιο έφτασε στα 147 δολάρια το βαρέλι, οι τιμές των αγαθών εκτινάχθηκαν διεθνώς γιατί τα πάντα φτιάχνονται από ορυκτά καύσιμα. Με το πετρέλαιο στα 147 δολάρια, τα πάντα, από τα λαχανικά ως τη βενζίνη, εκτινάχθηκαν, η αγοραστική μας δύναμη υποχώρησε ραγδαία και σημειώθηκαν εξεγέρσεις για τις τιμές των τροφίμων σε 30 χώρες. Τότε ολόκληρη η οικονομική καρδιά της βιομηχανοποιημένης κοινωνίας υπέστη ανακοπή. Αυτός ήταν ο σεισμός. Η κατάρρευση της χρηματοοικονομικής αγοράς 60 ημέρες αργότερα (σ.σ.: εννοεί τις ημέρες που ακολούθησαν την κατάρρευση της Lehman Βrothers στις 15 Σεπτεμβρίου 2008) ήταν ο μετασεισμός. Είναι κάτι που δεν έχει γίνει πλήρως αντιληπτό και το έχω επισημάνει σε συναντήσεις μου τόσο με τον νέο πρόεδρο της ΕΕ κ. Ρομπάι όσο και με τον κ. Μπαρόζο».

– Για την Ελλάδα τι σας είπαν; «Κοιτάξτε, από την πλευρά μου προσπάθησα να επικεντρώσω την προσοχή τους στο γεγονός πως ό,τι συμβαίνει στην Ελλάδα συμβαίνει παντού, με κάθε χώρα που επιλέγουν για να κερδοσκοπήσουν οι οίκοι πιστοληπτικής αξιο λόγησης. Ευρύτερα ωστόσο αυτό που τους είπα και το ανέφερα και στον πρωθυπουργό κ. Παπανδρέου είναι ότι φθάσαμε στο όριο των δυνατοτήτων ανάπτυξης της παγκόσμιας οικονομίας με βάση τα ορυκτά καύσιμα, με τις τεχνολογίες και τις υποδομές της δεύτερης βιομηχανικής επανάστασης. Τώρα, καθώς προχωρεί η προσπάθεια επαναφοράς της παγκόσμιας οικονομίας στην ανάπτυξη με τις υπάρχουσες υποδομές και τεχνολογίες, η τιμή του πετρελαίου άρχισε πάλι να ανεβαίνει- ήδη ξεπέρασε τα 70 δολάρια το βαρέλι. Το επιχείρημά μου είναι ότι η πιεστική ζήτηση για τα περιορισμένα αποθέματα ορυκτών καυσίμων θα συνεχίσει να ωθεί προς τα πάνω τις τιμές των αγαθών και κάθε φορά η μηχανή θα σβήνει στα 147 δολάρια. Την επόμενη φορά που θα συμβεί αυτό, κάποια στιγμή μέσα στον επόμενο ένα-ενάμιση χρόνο, η μηχανή θα ξανακολλήσει. Τότε ο κόσμος θα πανικοβληθεί και θα συνειδητοποιήσει ότι βιώνουμε το τέλος της δεύτερης βιομηχανικής επανάστασης».

– Πιστεύετε ότι το ΔΝΤ και το μνημόνιο αφήνουν στην Ελλάδα το περιθώριο να κινηθεί στον δρόμο της «τρίτης βιομηχανικής επανάστασης» τον οποίο υποδεικνύετε;

«Δεν νομίζω ότι καταλαβαίνουν το πρόβλημα. Δυστυχώς πολλοί πιστεύουν ακόμη ότι αυτό που ζούμε είναι πιστωτική ή χρηματοοικονομική κρίση ή μια κρίση που προήλθε από την υπέρβαση δημοσίων δαπανών. Το 1991 βγήκαμε από την ύφεση την περίοδο 1988-1991 εξαντλώντας τα αποθέματα της δεύτερης βιομηχανικής επανάστασης. Συνέβη μια μικρή επανάσταση του Διαδικτύου, η οποία ωστόσο δεν ήταν επαρκής. Βασίσαμε την παγκοσμιοποίηση στο αμερικανικό καταναλωτικό μοντέλο και χρησιμοποιήσαμε τον πλούτο που δημιουργήσαμε τις προηγούμενες δεκαετίες μέσω πιστώσεων. Στις ΗΠΑ, όταν η αγοραστική μας δύναμη υποχώρησε τη δεκαετία του 1990, μπήκαμε σε πιστωτική κρίση γιατί είχαμε ήδη εξαντλήσει τις αποταμιεύσεις των νοικοκυριών και συνεχίσαμε φουσκώνοντας πιστωτικές κάρτες».

– Κάπως έτσι συνέβη και στην Ελλάδα τη δεκαετία του 2000.Με δάνεια και πιστωτικές κάρτες πολλοί Ελληνες ζήσαμε πέραν των δυνατοτήτων μας.

«Ακριβώς. Ακολουθήσατε το αμερικανικό παράδειγμα. Ηταν μια υπερβολή του καπιταλισμού».

«ΟΛΑ ΘΑ ΚΡΙΘΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΠΟΜΕΝΟΥΣ ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ»
– Τι προτείνετεγια να ξεπεραστεί το αδιέξοδο στην Ελλάδα και διεθνώς;

«Χρειαζόμαστε μια τρίτη βιομηχανική επανάσταση, η οποία θα βασιστεί στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Πριν από δύο χρόνια ο κ. Παπανδρέου, ως πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, μου ζήτησε να μιλήσω στους επικεφαλής όλων των σοσιαλιστικών κομμάτων στον κόσμο. Τους ανέλυσα τη σκέψη μου. Ο κ. Παπανδρέου συμμερίζεται τις απόψεις μου αλλά τώρα χρειάζεται να δράσει. Η Ελλάδα έχει ένα τεράστιο κεφάλαιο. Είναι μια χώρα ιδανικά τοποθετημένη για να ηγηθεί της τρίτης βιομηχανικής επανάστασης μέσω της πράσινης τεχνολογίας και του Διαδικτύου για τη διανομή της ενέργειας. Είστε η Σαουδική Αραβία των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Εχετε περισσότερη ηλιοφάνεια και περισσότερους ανέμους από οποιαδήποτε άλλη χώρα στην ΕΕ. Εχετε τη θάλασσα! Αλλά δεν έχετε πολύ χρόνο. Πολλά θα κριθούν τους επομένους έξι μήνες. Το θέμα είναι αν έχετε το κουράγιο να προχωρήσετε».

– Το θέμα είναι αν έχουμε το κουράγιο ή αν μπορούμε να προχωρήσουμε όντας σε «πρόγραμμα ΔΝΤ»;

«Μπορείτε να βρείτε τα χρήματα από τον ιδιωτικό τομέα και από τα αναξιοποίητα κεφάλαια των προγραμμάτων της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Πρέπει να το δείτε ως ένα συνολικό πρόγραμμα οικονομικής ανάπτυξης. Οχι ως πρόγραμμα που θα χρηματοδοτείται από δημόσιες δαπάνες. Η Ρώμη θα εφαρμόσει άμεσα- από τον Σεπτέμβριο- το πρόγραμμα που προτείνω. Το κάνει ήδη η Ισπανία, συνεργάζομαι με τον κ. Θαπατέρο. Ασφαλώς στην Ελλάδα δεν μπορείτε να αγνοήσετε την ανάγκη για δημοσιονομική σταθεροποίηση. Βεβαίως πρέπει να πάρετε τα χρήματα που χρειάζεστε από το ΔΝΤ και την ΕΕ. Ωστόσο πρέπει να προωθήσετε ταυτοχρόνως τις δύο ατζέντες: της σταθεροποίησης και της αναπτυξιακής πολιτικής. Το ΔΝΤ κάνει λάθος. Οι εργασιακές μεταρρυθμίσεις και τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης μόνα τους δεν αποτελούν τη βάση για το χτίσιμο μιας παραγωγικής οικονομίας. Το ΔΝΤ λέει ότι τα μέτρα του προγράμματος των 110 δισ. ευρώ θα επαναφέρουν την οικονομία σας στην ανάπτυξη, θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας και υψηλότερο επίπεδο ζωής για όλους. Δεν φτάνουν 110 δισ. μόνο για να εξοφλήσετε τα χρέη σας. Απαιτούνται επίσης πόροι για ανάπτυξη και νέες επενδύσεις. Εχω γνωρίσει πολλούς πολιτικούς ηγέτες σε όλον τον κόσμο και μπορώ να σας πω ότι ο κ. Παπανδρέου είναι ένας ώριμος και θαρραλέος ηγέτης. Τρέφω μεγάλο θαυμασμό και σεβασμό προς το πρόσωπό του. Και πιστεύω ότι με γνωρίζετε: όταν δεν συμπαθώ έναν πολιτικό το λέω. Ξέρω ότι καθημερινά το τελευταίο διάστημα έτρεχε κυριολεκτικά για να σβήνει φωτιές. Τώρα όμως πρέπει να κοντοσταθεί λίγο και να σχεδιάσει το πρόγραμμα για το μέλλον της Ελλάδας. Αν δεν το κάνει τους επόμενους έξι μήνες, πότε θα το κάνει; Ο χρόνος που χάνετε κάθε ημέρα είναι πολύτιμος. Είναι ο κατάλληλος άνθρωπος γι΄ αυτή τη δουλειά γιατί ξέρει ακριβώς τι πρέπει να γίνει».