Νικόλαος Στάπας, αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας

Ο Νικόλαος Στάπας (1937 – 14 Ιουνίου 2011) ήταν αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας. Υπηρέτησε ως αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας (ΓΕΑ) από τις 23 Δεκεμβρίου 1986 ως τις 25 Φεβρουαρίου 1987 και από τις 12 Απριλίου 1987 ως τις 15 Απριλίου 1989. Γεννήθηκε στη Συκέα Λακωνίας το 1937 και φοίτησε στη Σχολή Ικάρων ως το 1958 (αποφοίτησε με το βαθμό του Ανθυποσμηναγού) και επίσης στη Σχολή Πολέμου Αεροπορίας και αργότερα στη Σχολή Διοικητών Μοιρών και Εκπαιδευτών των ΗΠΑ…

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ: https://www.timesnews.gr

Advertisements

Τσε Γκεβάρα

Ο Ερνέστο Γκεβάρα ντε λα Σέρνα (Ernesto Guevara de la Serna, Ροσάριο, Αργεντινή, 14 Ιουνίου 1928 – Λα Ιγκέρα, Βολιβία, 9 Οκτωβρίου 1967), γνωστός ως Τσε Γκεβάρα ή απλά Τσε, ήταν Αργεντινός γιατρός, κομμουνιστής Μαρξιστής-Λενινιστής επαναστάτης, ένας από τους αρχηγούς των ανταρτών στην Κούβα και πολιτικός. Συμμετείχε στο κίνημα της 26ης Ιουλίου που πέτυχε την ανατροπή του δικτατορικού καθεστώτος του Φουλχένσιο Μπατίστα στην Κούβα, αρχικά προσφέροντας τις ιατρικές γνώσεις του και αργότερα ως διοικητής των ανταρτών, ενώ υπήρξε μέλος της επαναστατικής κουβανικής κυβέρνησης προωθώντας ριζικές μεταρρυθμίσεις…

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ: https://www.timesnews.gr

Πέτρος των Μεδίκων, ο Ποδάγρας, κυβερνήτης της Φλωρεντίας

O Πέτρος των Μεδίκων, ο επιλεγόμενος Ποδάγρας (Piero de’ Medici, detto il Gottoso‎, 14 Ιουνίου 1416 – 2 Δεκεμβρίου 1469) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν κυβερνήτης της Φλωρεντίας (1464-1469) κατά τη διάρκεια της Αναγέννησης. Τον αποκαλούσαν και Πέτρο του Κόζιμο (Piero di Cosimo). O Πέτρος γεννήθηκε στo οικογενειακό («Παλιό») σπίτι των Μεδίκων της Via Larga, στην Φλωρεντία, στις 14 Ιουνίου 1416. Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Κόζιμο των Μεδίκων, του λεγόμενου πρεσβύτερου, και της Κοντεσίνας ντε Μπάρντι, κόρης του Αλεσάντρο, κόμη του Βέρνιο…
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ: https://www.timesnews.gr

Σοφία, βασίλισσα της Ελλάδας

Η βασίλισσα Σοφία της Ελλάδας (14 Ιουνίου 1870 – 13 Ιανουαρίου 1932) ήταν η σύζυγος του βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ της Ελλάδας. Γεννήθηκε ως πριγκίπισσα της Πρωσίας Σοφία Δωροθέα Αλίκη του Οίκου Χοεντσόλερν στο Πότσδαμ της Πρωσίας. Γονείς της ήταν ο τότε Πρίγκιπας Διάδοχος Φρειδερίκος της Πρωσίας (μετέπειτα Γερμανός Αυτοκράτορας Φρειδερίκος Γ΄) και η Βικτώρια, Βασιλική Πριγκίπισσα του Ηνωμένου Βασιλείου, η οποία ήταν η μεγαλύτερη κόρη της Βασίλισσας Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου. Στις 27 Οκτωβρίου(νέο ημερολόγιο) 1889, παντρεύτηκε τον τότε Πρίγκιπα Διάδοχο της Ελλάδας Κωνσταντίνο και απέκτησαν έξι παιδιά:

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ: https://www.timesnews.gr

“Η ιστορία ανάμεσα στην αναστοχαστικότητα και την κριτική”

Συνέντευξη με την Έφη Γαζή, Η Αυγή, 26/10/2008

Πόσες φορές έχετε παρακολουθήσει τη διάλεξη κάποιου σύγχρονου Κινέζου, Ιάπωνα ή Αυστραλού ιστορικού, και μάλιστα στην Ελλάδα; Πιθανότατα ποτέ. Όλοι μας, νομίζω, ακόμα και οι ρέκτες ή οι ειδικοί, ακόμα και στη σημερινή διαδικτυακή εποχή, που τα πράγματα έχουν αλλάξει άρδην, μικρή γνώση έχουμε, γενικότερα, για την εκτός Ευρώπης και ΗΠΑ σύγχρονη ιστοριογραφική παραγωγή.

Την επόμενη Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο όμως θα έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε, να μιλάνε, στην καρδιά της Αθήνας, σημαντικούς ιστορικούς από την Ευρώπη, την Αμερική, την Κίνα, την Ιαπωνία, τον αραβικό κόσμο και την Αυστραλία. Θα μιλήσουν σε ένα μεγάλο συνέδριο με τίτλο “Η ιστορία ανάμεσα στην αναστοχαστικότητα και την κριτική”. Οργανωτές του είναι το περιοδικό Ιστορείν/Ηistorein, η Διεθνής Επιτροπή για την Ιστοριογραφία και τη Θεωρία της Ιστορίας και το Ιστορικό Αρχείο του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Με την ευκαιρία αυτή, και με στόχο να κατανοήσουμε το στίγμα του Συνεδρίου, θέσαμε ορισμένες σύντομες ερωτήσεις στην Έφη Γαζή, επίκουρη καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και μέλος της οργανωτικής επιτροπής του Συνεδρίου.

  • Ξεκινάω με μια γενική ερώτηση: Ποιοι είναι οι στόχοι του συνεδρίου, η κεντρική ιδέα και επιδίωξη των οργανωτών;

Κατά τις τελευταίες δεκαετίες, διεξάγεται μια πυκνή και έντονη συζήτηση για τον χαρακτήρα και τις λειτουργίες της ιστορίας, τόσο ως επιστημονικού κλάδου όσο και ως πολιτισμικής πρακτικής. Αυτή η συζήτηση έχει ενισχύσει τις διαδικασίες του αναστοχασμού. Παράλληλα, η έννοια της κριτικής ιστορίας και της κριτικής παρέμβασης των ιστορικών σε ό,τι αφορά ζητήματα με μείζονα πολιτική και κοινωνική σημασία έχουν αφήσει τις δικές τους παρακαταθήκες στην εξέλιξη των ιστορικών σπουδών, ιδιαίτερα από τη δεκαετία του 1960 και εξής. Με την ευκαιρία δε της “επετείου” του 1968, η έννοια της κριτικής ιστορίας αλλά και της ιστορίας ως κριτικής επανήλθαν στο προσκήνιο. “Αναστοχασμός” και “κριτική”, επομένως, αποτελούν δύο κατηγορίες ιδιαίτερα σημαντικές στο πεδίο του θεωρητικού και μεθοδολογικού στοχασμού γύρω από την ιστορία. Σ’ αυτό το πλαίσιο, σκεφτήκαμε ότι η διερεύνηση των σχετικών εννοιών και διαδικασιών μπορεί να λειτουργήσει ως αφετηρία για την ανάπτυξη μιας ευρύτερης συζήτησης γύρω από την πορεία της ιστορίας στις αρχές του 21ου αιώνα. Αυτός είναι ο κεντρικός στόχος του συνεδρίου.

  • Συνεχίζοντας, θα ήθελα να σταθούμε λίγο στο δίπολο “αναστοχασμός και κριτική”, που κυριαρχεί και στον τίτλο του συνεδρίου.

Προσεγγίζουμε τις έννοιες του “αναστοχασμού” και της “κριτικής” στο πεδίο των ιστορικών σπουδών, αποδίδοντας έμφαση στη διαδικασία της αμφίδρομης επικοινωνίας. Ο “αναστοχασμός”, για παράδειγμα, έχει κυριαρχήσει σε θεωρητικές συζητήσεις που αντλούν από τον χώρο του μεταδομισμού. Το ενδιαφέρον στρέφεται στα νοήματα και τις λειτουργίες του παρελθόντος, στον χαρακτήρα της ιστορικής πειθαρχίας, στην ερμηνευτική διαδικασία και στις χρήσεις της “δημόσιας ιστορίας”. Η “κριτική”, από την άλλη πλευρά, δεν κατανοείται με τη στενή έννοια του “εντοπισμού του λάθους” αλλά με την ευρεία έννοια της διερεύνησης των κεντρικών προϋποθέσεων με βάση τις οποίες συγκροτείται η ιστορική σκέψη. Σ’ αυτό το πλαίσιο, η “κριτική”, σε συνδυασμό με τις “πολιτικές της ιστορίας”, έχει κυριαρχήσει στην προβληματική των σπουδών για το φύλο, τη φυλή και την τάξη, αλλά και των μετα-αποικιακών σπουδών. “Αναστοχασμός” και “κριτική” αποτελούν, επομένως, δυο έννοιες-κλειδιά στη σύγχρονη ιστοριογραφία με ποικίλες συναντήσεις και αλληλεπιδράσεις.

  • Θα μπορούσες, όσο γίνεται σε λίγες γραμμές, να μας επισημάνεις ορισμένες ανακοινώσεις ή ονόματα που θεωρείς ότι έχουν ξεχωριστό ενδιαφέρον; Ας περιοριστούμε στους ξένους εισηγητές.

Θα αναφέρω μόνο την κεντρική ομιλία του Hayden White με θέμα “Το πρακτικό παρελθόν”. Κατά τα άλλα, θα ήθελα να επισημάνω ότι όλοι οι εισηγητές, τόσο από το εσωτερικό όσο και από το εξωτερικό, είναι γνωστοί και καταξιωμένοι επιστήμονες. Αξίζει ωστόσο να επισημανθεί ότι το συνέδριο περιλαμβάνει ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες θεματικές για τη διεπιστημονικότητα, τις “πολιτικές της αναγνώρισης”, τη μετα-αποικιακή θεωρία, τη δια-πολιτισμική ιστορία κ.α., οι οποίες ελπίζουμε ότι θα κινήσουν το ενδιαφέρον.

  • Η πρώτη, εισαγωγική συνεδρία είναι αφιερωμένη στο έργο του Φερνάν Μπρωντέλ – γιατί αυτή η “προτίμηση”;

Η πρώτη ενότητα έχει “επετειακό” χαρακτήρα. Θέλαμε να γίνει στο συνέδριο μια αναφορά στην πεντηκοστή επέτειο από τη δημοσίευση του άρθρου του Μπρωντέλ για τη “μακρά διάρκεια” στο περιοδικό Annales. Ανάλογες εκδηλώσεις γίνονται και σε άλλες χώρες φέτος. Ωστόσο, η συγκεκριμένη θεματική δεν εξαντλείται στην “επετειακή” διάσταση. Οι μελέτες του Μπρωντέλ έχουν προκαλέσει ένα καινούριο ενδιαφέρον, όχι τόσο στην Ευρώπη ή στις Η.Π.Α., όσο σε χώρες της Ασίας και στην Αυστραλία. Ξαναδιαβάζονται και επανεκτιμώνται κυρίως μέσα στο πλαίσιο της ανάπτυξης κριτικού στοχασμού για τη δυνατότητα μιας “πλανητικής ιστορίας” (global history) και των περιοδολογήσεών της. Σκεφτήκαμε ότι αξίζει να τις ξαναδούμε με νέο τρόπο.

  • Οι εργασίες του συνεδρίου διεξάγονται στα αγγλικά, και αυτό ανταποκρίνεται ασφαλώς -είναι η μόνη λειτουργική λύση- στην πολυεθνική σύνθεσή του. Δεν θα διευκόλυνε όμως  και η ύπαρξη  μετάφρασης;

Η υιοθέτηση μιας “γλώσσας εργασίας” είναι απαραίτητη σε ένα διεθνές συνέδριο με ομιλητές και ομιλήτριες από διαφορετικές χώρες και γλωσσικά περιβάλλοντα. Σε άλλα συνέδρια του Ιστορείν είχαμε διερμηνεία ή/και παράλληλη χρήση πολλών γλωσσών. Ωστόσο, δεν είναι πάντοτε δυνατόν να διασφαλίζεται η αναγκαία χρηματοδότηση για τη διερμηνεία. Επιπλέον, η συνδιοργάνωση του συγκεκριμένου συνεδρίου με τη Διεθνή Επιτροπή για την Ιστορία και την Θεωρία της Ιστοριογραφίας καθιστούσε περισσότερο αναγκαία από άλλες φορές την υιοθέτηση μιας γλώσσας (π.χ. της αγγλικής) για την επικοινωνία μεταξύ όλων των συνέδρων.

Η υιοθέτηση μιας “γλώσσας εργασίας” είναι απαραίτητη σε ένα διεθνές συνέδριο με ομιλητές και ομιλήτριες από διαφορετικές χώρες και γλωσσικά περιβάλλοντα. Σε άλλα συνέδρια του Ιστορείν είχαμε διερμηνεία ή/και παράλληλη χρήση πολλών γλωσσών. Ωστόσο, δεν είναι πάντοτε δυνατόν να διασφαλίζεται η αναγκαία χρηματοδότηση για τη διερμηνεία. Επιπλέον, η συνδιοργάνωση του συγκεκριμένου συνεδρίου με την Διεθνή Επιτροπή για την Ιστορία και την Θεωρία της Ιστοριογραφίας καθιστούσε περισσότερο αναγκαία από άλλες φορές την υιοθέτηση μιας γλώσσας (π.χ. της αγγλικής) για την επικοινωνία μεταξύ όλων των συνέδρων.

  • Το περιοδικό Ιστορείν/Ηistorein, ένας από τους τρεις οργανωτές του συνεδρίου, έχει, από την ίδρυσή του, έναν σταθερό προσανατολισμό, για το “άνοιγμα”, την περαιτέρω επαφή της ελληνικής και της διεθνούς ιστορικής κοινότητας. Σήμερα, έπειτα από εννιά χρόνια, πώς αποτιμάτε αυτή την προσπάθεια;

Είναι νωρίς ακόμη γι’ αυτή την διαδικασία. Άλλωστε δεν θα την κάνουμε μόνο εμείς, τα μέλη του Ιστορείν, αλλά και όσοι/ες παρακολουθούν τις δραστηριότητες μας (διεθνή συνέδρια, συναντήσεις εργασίας) και το περιοδικό. Ωστόσο, θα ήθελα να επισημάνω ότι στόχος μας ήταν, και παραμένει, να προσεγγίζουμε θέματα αιχμής με την ευρύτερη δυνατή θεματολογία, ενώ μας ενδιαφέρει ο διάλογος και η συνεργασία με τη διεθνή επιστημονική κοινότητα. Σε ό,τι αφορά το συγκεκριμένο συνέδριο, για παράδειγμα, θεωρούμε ιδιαίτερα σημαντικό το γεγονός ότι εκτός από το Αρχείο του Πανεπιστημίου Αθηνών, συνδιοργανωτής είναι η Διεθνής Επιτροπή για την Ιστοριογραφία και τη Θεωρία της Ιστορίας (International Commission for Historiography and Theory of History) στα μέλη της οποίας συγκαταλέγονται ιδιαίτερα σημαντικοί μελετητές όπως οι Georg Iggers, Frank Ankersmit, Michael Bentley, Hayden White κ.ά.

Η ιστορία μεταξύ αναστοχασμού και κριτικής

Κεντρικό κτίριο Πανεπιστημίου Αθηνών (Προπύλαια) 30.10-1.11

Πέμπτη 30 Οκτωβρίου. Το συνέδριο ξεκινάει τις εργασίες του την Πέμπτη 30 Οκτωβρίου, στις 5 το απόγευμα, με τους χαιρετισμούς του Κώστα Γαβρόγλου και του Masayuki Sato. Ακολουθεί η πρώτη συνεδρία (17.00-19.45) αφιερωμένη στον Φερνάν Μπρωντέλ και την έννοια της “μακράς διάρκειας”. Ομιλητές: Erato Paris, Chen Qineng και Jiang Peng, Νίκος Καραπιδάκης, με σχολιάστρια την Ελευθερία Ζέη. Στη συνέχεια (20.00-21.30) ο Αντώνης Λιάκος μιλάει με θέμα “Ποιο είναι το αντικείμενο της ιστορικής κριτικής;” και ακολουθεί η ομιλία του Hayden White “Το πρακτικό παρελθόν”. Τον Η. White θα παρουσιάσει η Δέσποινα Βαλατσού.

Παρασκευή 31 Οκτωβρίου. Στην πρώτη συνεδρία (9.30-11.30), με θέμα “Η αναστοχαστική ιστοριογραφία στην Ανατολή και τη Δύση”, μιλάνε οι Zhu Zhenghui, Masayuki Sato, Κώστας Γαγανάκης, με σχολιαστή τον Γιάννη Γιαννιτσιώτη. Η δεύτερη συνεδρία (12.00-14.00) έχει τίτλο “Μπροστά σε μια ιστορία της κριτικής ιστορίας. Ομιλητές: Patrick Joyce, Χάρης Εξερτζόγλου, Ιirmline Veit Brause, με σχολιάστρια τη Δήμητρα Λαμπροπούλου. Το απόγευμα ξεκινάει με τη συνεδρία “Επικίνδυνες σχέσεις; Ιστορία, φιλοσοφία και επιστήμη” (17.00-19.00), όπου μιλάνε οι Servanne Jollivet, Βάσω Κιντή, Κώστας Γαβρόλου, με σχολιάστρια την Αγγελική Κωφού. Ακολουθεί η συνεδρία “Κριτική και νεωτερικότητα” (19.30-21.30), με ομιλητές τους Edoardo Tortarolo, Michael Bentley και Axel Koerner, με σχολιαστή τον Γιάννη Παπαθεοδώρου.

Σάββατο 1 Νοεμβρίου. Η πρώτη συνεδρία της ημέρας έχει θέμα “Διαπολιτισμική Ιστορία” (9.30-11.30), με ομιλητές τους Anthony Gorman, Sanjay Seth, Αλεξάνδρα Λιανέρη, με σχολιάστρια την Αθηνά Συριάτου. Στη συνέχεια, με θέμα “Έννοιες της κριτικής” (12.00-14.00), μιλάνε οι Kalle Pihlainen, Ewa Domanska και Dick Vann, με σχολιάστρια την Ποθητή Χατζαρούλα. Το απόγευμα, έχουμε τη συνεδρία “Η μετα-αποικιοκρατία ως κριτική” (17.00-19.00), με ομιλητές τους Daho Djerbal, Edward Wang, Catherine Hall, και σχολιάστρια την Ιωάννα Λαλιώτου. Η τελευταία συνεδρία έχει θέμα “Η ιστορία και οι πολιτικές της αναγνώρισης” (19.15-21.15). Ομιλητές: Diana Mishkova, Ρίκα Μπενβενίστε, και σχολιαστής: Πολυμέρης Βόγλης. Το συνέδριο θα κλείσει η Έφη Γαζή, συνοψίζοντας τα πορίσματα των εργασιών. Όλες οι εργασίες του συνεδρίου θα διεξαχθούν στα αγγλικά. Το πλήρες πρόγραμμα, μαζί με περιλήψεις των ανακοινώσεων, είναι προσιτό στον δικτυακό τόπο http://www.historein.gr/index_en.htm