Ταγίπ Ερντογάν: Παιχνίδια υψηλού ρίσκου

Οι πολεμικές κρίσεις δημιουργούν προσωρινή συσπείρωση γύρω από την πολιτική ηγεσία και αν δεν καταλήξουν σε ήττα μπορεί να εδραιώσουν τη θέση της για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ένας πολιτικός τολμηρός, αλλά όχι τυχοδιώκτης, έχει προφανείς λόγους να αισθάνεται αυτοπεποίθηση. Ο τουρκικός στρατός, ο δεύτερος σε μέγεθος στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, μάλλον δεν θα είχε πρόβλημα να επιβληθεί έναντι των συριακών ενόπλων δυνάμεων, με δεδομένη την ισχυρότατη υποστήριξη των ΗΠΑ και των συμμάχων τους. Ωστόσο, ο πόλεμος θα ήταν πολύ απλή υπόθεση αν κρινόταν μόνο από τον συσχετισμό των εξοπλισμών.

Μόνιμη αχίλλειος πτέρνα της Τουρκίας, το κουρδικό πρόβλημα αρχίζει ήδη να υποτροπιάζει, καταδεικνύοντας τους κινδύνους που εγκυμονεί ο μεγαλοϊδεατισμός του Ερντογάν στη Μέση Ανατολή. Το 1998, η Αγκυρα είχε στείλει τεθωρακισμένα στα σύνορα με την Τουρκία πιέζοντας την Αγκυρα να απελάσει τον ηγέτη της ένοπλης κουρδικής οργάνωσης ΡΚΚ, Αμπντουλά Οτσαλάν, που ζούσε τότε στη Δαμασκό. Η συνθηκολόγηση της Συρίας και η θεαματική βελτίωση των διμερών σχέσεων μετά την άνοδο του Ερντογάν μείωσαν σημαντικά τις εντάσεις στο κουρδικό. Ωστόσο, η μεταστροφή της Τουρκίας εναντίον του Ασαντ είχε το αναμενόμενο τίμημα.

Οι συγκρούσεις μεταξύ του ανασυγκροτημέου ΡΚΚ και των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στη νοτιοανατολική Τουρκία πολλαπλασιάστηκαν τον τελευταίο χρόνο, ενώ η παράνομη κουρδική οργάνωση επανήλθε σε βομβιστικές επιθέσεις και σε άλλες περιοχές της χώρας, συμπεριλαμβανομένης της Κωνσταντινούπολης. Πρόσφατα, ο Τούρκος υπουργός Εσωτερικών Ναΐμ Σαχίν κατηγόρησε τη Δαμασκό ότι «κάνει τα στραβά μάτια», επιτρέποντας στο ΡΚΚ να καταλάβει ολόκληρα συριακά χωριά στο βόρειο τμήμα της χώρας και να τα χρησιμοποιεί ως ορμητήρια εναντίον της Τουρκίας. Δεν είναι βέβαιο αν η εξέλιξη αυτή αποτελεί ηθελημένο στρατήγημα του καθεστώτος Ασαντ ή υποπροϊόν των κενών εξουσίας που δημιουργεί ο έρπων εμφύλιος πόλεμος. Γεγονός είναι ότι η Δαμασκός δεν μπήκε καν στον κόπο να διαψεύσει τις σχετικές καταγγελίες.

Ο δεύτερος κίνδυνος για τον Ερντογάν προέρχεται από το εσωτερικό μέτωπο. Νωπές είναι ακόμη οι αναμνήσεις από την υπόθεση «Βαριοπούλα», που συγκλόνισε την τουρκική πολιτική ζωή: Πρόκειται για το συνωμοτικό σχέδιο ανώτατων στελεχών του στρατού, που προέβλεπε να εξωθηθεί η Ελλάδα να καταρρίψει τουρκικό αεροπλάνο, να φτάσουν οι δύο χώρες στο χείλος της πολεμικής αναμέτρησης, να αποδυναμωθεί η κυβέρνηση Ερντογάν και να δοθεί η δυνατότητα στον στρατό να την ανατρέψει. Μήπως μια νέα «Βαριοπούλα» θα μπορούσε να κυοφορηθεί, με τη Συρία αυτή τη φορά στη θέση της Ελλάδας; Θα ήταν τραγικό για τον Ταγίπ Ερντογάν να προκαλέσει απερίσκεπτα τη μοίρα του, ακριβώς τη στιγμή που μοιάζει να έχει τιθασεύσει οριστικά τη δύναμη του κεμαλικού, στρατιωτικού κατεστημένου…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s