Ο επίμονος κηπουρός της ελληνικής γεωργίας

  • Ο κ. Τσαυτάρης τονίζει ότι «είναι κρίμα που κάποιοι στέκονται απέναντι στην προσπάθεια της κυβέρνησης»

«Θεωρώ ότι έχουμε όλοι χρέος να βοηθήσουμε όπως μπορούμε σε αυτή τη δύσκολη στιγμή για την πατρίδα μας. Οταν μου έγινε η πρόταση δεν μπορούσα να λακίσω» λέει ο ο κ. Αθ. Τσαυτάρης

[Δήμητρα Κρουστάλλη, ΤΟ ΒΗΜΑ, 1/7/2012]. Η πρώτη εντύπωση που δίνει στον συνομιλητή του ο κ. Αθ. Τσαυτάρης, ο νέος υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, είναι ότι παρά τα ερευνητικά του επιτεύγματα στη γενετική και τα δημόσια αξιώματα, στο βάθος ανήκει σε εκείνη την κατηγορία δασκάλων που με το πείσμα τους βοήθησαν την Ελλάδα να προκόψει σε χρόνια πέτρινα. Προκειμένου να εξηγήσει τη διαφορά γονιδιακής και γονιδιωματικής τεχνολογίας ή γιατί πρέπει η Ελλάδα να παράγει ποιοτικά τρόφιμα, τα οποία θα συμβάλουν στην καλή υγεία του καταναλωτή και στη σωτηρία των ασφαλιστικών ταμείων, θα αγνοήσει τις γραμματείς του, τα υπηρεσιακά τηλεφωνήματα, ακόμη και το κινητό του. Ο κ. Τσαυτάρης αποτελεί έναν από τους «εισβολείς του Βορρά» στο αθηναϊκό κατεστημένο, έναν από τους «πέντε φίλους του Βενιζέλου» στην κυβέρνηση.

Η καχυποψία για τους «κηπουρούς του Βενιζέλου» είναι διάχυτη στο σύστημα και πράγματι ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης αποδεικνύεται ένας επίμονος κηπουρός του οράματος που έχει για την αναδιάρθρωση της γεωργίας και της κτηνοτροφίας, παραθέτοντας επιχειρήματα και λεπτομερή δεδομένα της επιστήμης και της αγοράς, χωρίς τη βοήθεια υπηρεσιακών εισηγήσεων και παραγόντων.

Το δικό του «μειονέκτημα» στην πολιτική αρένα το αντιμετωπίζει όπως θα περιεργαζόταν ένας ερευνητής ένα νέο βακτήριο, αν και ο ίδιος δεν έχει ίχνος από την ψυχρότητα του εργαστηρίου. «Λένε ότι στην πολιτική πρέπει να έχεις γερό στομάχι, και εγώ δεν είμαι πολιτικός. Πιστεύω όμως ότι οι πράξεις καθορίζουν τους ανθρώπους και όχι τα λόγια. Ας μας δώσουν μια ευκαιρία και ας μας κρίνουν από το πώς θα βγούμε από την πολιτική, όχι από το πώς μπήκαμε» σημειώνει.
Το πρώτο τηλεφώνημα βολιδοσκόπησης των διαθέσεών του το δέχτηκε από τον κ. Ευ. Βενιζέλο και το δεύτερο από τον πρωθυπουργό κ. Αντ. Σαμαρά, στο αεροδρόμιο λίγο προτού επιβιβαστεί στην πτήση για τη Βραζιλία, όπου διεξαγόταν το παγκόσμιο συνέδριο για τα τρόφιμα. «Αν νομίζετε ότι μπορώ να βοηθήσω θα το κάνω με όλες μου τις δυνάμεις»απάντησε και στους δύο χωρίς να γνωρίζει εκείνη τη στιγμή ότι προοριζόταν για υπουργικό θώκο. «Θεωρώ ότι έχουμε όλοι χρέος να βοηθήσουμε όπως μπορούμε σε αυτή τη δύσκολη στιγμή για την πατρίδα μας. Οταν μου έγινε η πρόταση δεν μπορούσα να λακίσω. Πιστεύω στη συλλογική δουλειά και στο μήνυμα “ελάτε μαζί” που στέλνει η συνεργασία των τριών κομμάτων στην κυβέρνηση. Είναι κρίμα που κάποιοι στέκονται απέναντι. Τι έχουν να κερδίσουν αν καταστραφεί η Ελλάδα;» διερωτάται.
Με τον κ. Βενιζέλο είναι φίλοι από τα φοιτητικά τους χρόνια, αλλά συνεργάστηκαν σε κυβερνητικές θέσεις επί πρωθυπουργίας Σημίτη, όταν ο κ. Τσαυτάρης διετέλεσε για ένα έτος γενικός γραμματέας Ερευνας και Τεχνολογίας. Ο απολογισμός της θητείας αυτής είναι αξιοσημείωτος: ίδρυση του Ινστιτούτου Σεισμολογικών Ερευνών, έναρξη του προγράμματος «Ποσειδώνας», αγορά του ερευνητικού βαθυσκάφους «Θέτις».
Οι υπουργικές ευθύνες είναι ασφαλώς βαρύτερες και μάλιστα σε μια τέτοια δύσκολη συγκυρία. Τους προηγούμενους μήνες γύρισε όλη την Ελλάδα, μιλώντας στους αγρότες για τα πλεονεκτήματα της συνεργατικής οργάνωσης και της συμβολαιοποιημένης καλλιέργειας. «Το πρόβλημα είναι ότι οι κρίκοι στην αλυσίδα της παραγωγής, από τους καλλιεργητές μέχρι τους εμπλεκόμενους φορείς, λειτουργούν ανεξάρτητα και ασυντόνιστα. Χρειάζεται να μπουν όλοι κάτω από την ίδια ομπρέλα και το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης να παίξει τον ρόλο καταλύτη. Θέλει προσπάθεια και αλλαγή νοοτροπίας για να αποτελέσει ξανά η γεωργία έναν από τους πυλώνες για την ανάπτυξη της Ελλάδας. Και ιστορικά να το δούμε, η βιομηχανία της χώρας μας στη γεωργία στηρίχτηκε» σημειώνει.
Ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης βρίσκεται ήδη σε ανοιχτό πόλεμο με εκπροσώπους του οικολογικού κινήματος, οι οποίοι τον καταγγέλλουν ως εκπρόσωπο των «μεταλλαγμένων» και ζητούν την παραίτησή του, αλλά έχει μπει και στο μικροσκόπιο του ΣΥΡΙΖΑ. Επιστήμονες που γνωρίζουν τον χώρο εξηγούν ότι του κόλλησε η ρετσινιά επειδή τον καλούσαν σε πάνελ και διαλέξεις για να εξηγήσει τι είναι τα μεταλλαγμένα. Ο ίδιος σημειώνει ότι «οι αυστηρότεροι έλεγχοι για τα μεταλλαγμένα προϊόντα στην Ελλάδα, στο πλαίσιο του ρυθμιστικού πλαισίου της ΕΕ, έγιναν στο δικό μου εργαστήριο».
Ο κ. Τσαυτάρης έχει δημοσιεύσει πάνω από 200 άρθρα και κεφάλαια σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά και σε βιβλία. Επίσης, γνωρίζει πολύ καλά και τους δαιδάλους της ΕΕ, καθώς έχει διατελέσει μέλος των συμβουλευτικών και διαχειριστικών επιτροπών για την έρευνα και την τεχνολογία. Γι’ αυτό που υπερηφανεύεται όμως είναι η δημιουργία του Κέντρου Διάδοσης Επιστημών και Μουσείου Τεχνολογίας «ΝΟΗΣΙΣ», για το οποίο τιμήθηκε από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κ. Στεφανόπουλο με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Φοίνικα – αν και εκείνος προβάλλει το γεγονός ότι το επισκέπτονται περίπου 4.000 μαθητές κάθε χρόνο.

  • Τα σχέδια
  • Μεγαλύτερη ενίσχυση στις εξειδικευμένες καλλιέργειες
Το σχέδιο του κ. Τσαυτάρη είναι να «πρασινίσει» τη γεωργική παραγωγή και να μετατρέψει ολόκληρη την κτηνοτροφία σε εκτατική, δηλαδή σε βιολογική. «Στο πλαίσιο της νέας ΚΑΠ η γεωργία θα έχει αρκετά χρήματα, παρά τα όσα ακούγονται» λέει. «Η Ευρώπη παλιά έλεγε “συρρικνώστε την παραγωγή”, τώρα λέει “κάντε την Ευρώπη αυτάρκη σε αγροτικά προϊόντα”» προσθέτει. Σκοπεύει όμως να αλλάξει το σύστημα των επιδοτήσεων και να «χτίσει» μέσω αυτών μια ποιοτικότερη παραγωγή: όσοι στρέφονται σε εξειδικευμένες καλλιέργειες θα δικαιούνται μεγαλύτερη ενίσχυση.
Ο κ. Τσαυτάρης θεωρεί ότι θα πρέπει να στραφεί η γεωργία σε παραδοσιακά προϊόντα, συμβατά με το κλίμα μας, αξιοποιώντας όμως νέες και τεχνολογικά προηγμένες ποικιλίες. Το λάδι, το κρασί και τα όσπρια πρέπει να βρουν ξανά τη θέση τους στην παραγωγή, όχι να τα εισάγουμε, λέει. Και η κτηνοτροφία, η οποία στο μεγαλύτερο μέρος της είναι ήδη βιολογική, να ακολουθήσει εκτατικές μεθόδους εκτροφής. «Χωρίς καινοτομία και αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών, το εγχείρημα δύσκολα θα πετύχει. Τα δικά μας ινστιτούτα έχουν τρόπους να βρουν συστήματα καλύτερης διαχείρισης της παραγωγής»παρατηρεί. Οι καλλιεργητές του κρόκου στην Κοζάνη ξέρουν ότι ο καθηγητής Γενετικής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και διευθυντής του Ινστιτούτου Εφαρμοσμένων Βιοεπιστημών του Ερευνητικού Κέντρου ΕΚΕΤΑ εννοεί όσα λέει.
Η βασική ιδέα του είναι να δοθεί το βάρος σε εξειδικευμένες ποικιλίες, οι οποίες να ανταποκρίνονται και σε συγκεκριμένες ανάγκες υγείας, π.χ. για καρδιοπαθείς, για διαβητικούς, για καρκινοπαθείς («κάνουμε μια πειραματική προσπάθεια σε μονάδα λευχαιμίας με μπρόκολο εμπλουτισμένο με αντικαρκινικές ουσίες»), για ηλικιωμένους, για όσους έχουν δυσανεξία στη γλουτένη («πρόκειται για το 4%- 5% του πληθυσμού») ή στη λακτόζη. Αναφέρει το παράδειγμα του ελληνικού γιαουρτιού, το οποίο, εξαιτίας της αξίας των προβιοτικών στη διατροφή, κάθε χρόνο τετραπλασιάζει τις πωλήσεις του στις ΗΠΑ.«Εγώ εδώ βλέπω μια ευκαιρία» τονίζει. «Το επόμενο τρόφιμο που θα έχει μεγάλη ζήτηση, πάλι εξαιτίας των προβιοτικών, είναι το τουρσί. Δεν θα πρέπει να οργανώσουμε σωστά τις βιοτεχνίες μας;» προσθέτει. Η εμπειρία όμως δείχνει ότι είναι πιθανότερο ο κ. Τσαυτάρης να ασχολείται με τα καρτέλ και τους μεσάζοντες και λιγότερο με τους παραγωγούς.«Εφόσον μπούμε σε συμβολαιοποιημένη παραγωγή, αυτά τα φαινόμενα θα τελειώσουν»πιστεύει.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s