Μιγκέλ Πόρτας: «Αδιανόητη η συμμαχία με τους σοσιαλιστές»

  • Το Αριστερό Μπλόκο έκανε την έκπληξη και από το 2,4% που κατέκτησε το 1999, όταν ιδρύθηκε από πρώην κομμουνιστές, τροτσκιστές, μαοϊκούς και άλλες μαρξιστικές οργανώσεις, στις Ευρωεκλογές του περασμένου Ιουνίου αναδείχθηκε στην τρίτη πολιτική δύναμη της χώρας με 10,72%.

Ο Μιγκέλ Πόρτας, εκ των ηγετών και ευρωβουλευτής του, άνοιξε τα χαρτιά του στην «Κ.Ε.» ξεκαθαρίζοντας πως «βιαζόμαστε να αναλάβουμε ευθύνες», αλλά τονίζοντας πως «καμιά κυβερνητική συμμαχία δεν είναι δυνατή με τη σημερινή ηγεσία των σοσιαλιστών».

* Εχετε αποκλείσει κυβέρνηση συμμαχίας με τους σοσιαλιστές;

– Δεν διαφωνούμε γενικά με τους σοσιαλιστές. Διαφωνούμε μετωπικά και κάθετα με τη δεξιά γραμμή που ελέγχει την πολιτική του PS. Κυβερνητική συμμαχία με τη σημερινή ηγεσία του είναι αδιανόητη και θα ήταν και προδοσία προς τους ψηφοφόρους: θα αναιρούσαμε τις καταγγελίες μας για τις φιλελεύθερες πολιτικές της και τους αγώνες μας εναντίον τους. Ενας από τους λόγους της ανόδου του Μπλόκο είναι η συνέπειά μας. Αυτό που κάνουμε σήμερα ως αντιπολίτευση θα είναι αυτό που θα κάνουμε σε μια μελλοντική Βουλή, όπου θα έχουμε μια αποφασιστική δύναμη.

* Η αριστερά αναζητά διεξόδους εξουσίας. Οι Γκίζι και Λαφοντέν στη Γερμανία επιδιώκουν συμμαχία με το SPD…

– Δεν υπάρχουν ακριβείς αναλογίες. Η Γερμανία είναι ένα ομοσπονδιακό κράτος επιτρέποντας πειράματα σε επίπεδο τοπικών κυβερνήσεων, που εμείς δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε. Από την άλλη, το SPD είναι ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα με παρόμοιες πολιτικές με των πορτογάλων σοσιαλιστών, αλλά η κοινωνική του βάση και η ιστορία του διαφέρουν πολύ από την ιστορία του πορτογαλικού PS. Η Γερμανία έχει κράτος πρόνοιας, που, παρά τα πλήγματα, διατήρησε πολλές παροχές προς τους εργαζόμενους. Υπάρχουν πολλά διακυβεύματα να υπερασπιστείς. Στην Πορτογαλία έχουμε κρίση του κράτους πρόνοιας χωρίς να έχουμε τα πλεονεκτήματά του. Μια συζήτηση για συμμετοχή σε κυβέρνηση πρέπει να εκτιμά την πραγματικότητα κάθε χώρας. Εμείς βιαζόμαστε να αναλάβουμε ευθύνες, όχι όμως και να συμμετάσχουμε σε μια κυβέρνηση όπου θα είμαστε μια δύναμη που θα υποτάσσεται κι όχι μια δύναμη που θα επιβάλλει λύσεις.

* Επικαλούμενος ακυβερνησία, ο πρόεδρος μπορεί να κηρύξει νέες εκλογές σε έξι μήνες και τότε δεν απειλείσθε με συρρίκνωση λόγω της λογικής της χρήσιμης ψήφου;

– Κυβέρνηση θα υπάρξει, γιατί είναι πολλοί οι πιθανοί συνδυασμοί για συμμαχίες. Ακόμη και με τους δεξιούς σοσιαλδημοκράτες, διαμορφώνοντας το «μεγάλο κεντρώο μπλοκ», αν και τότε το PS θα αντιμετωπίσει σοβαρό πρόβλημα με τη βάση του. Κυβερνήσεις μειοψηφίας έχουν υπάρξει και στο παρελθόν και κάθε νόμος θα αποτελεί προϊόν διαπραγμάτευσης με τις πολιτικές δυνάμεις. Τη λογική της χρήσιμης ψήφου την αντιμετωπίσαμε και χθες, την αντιμετωπίζουμε και σήμερα, δεν θα είναι κάτι καινούριο. Οσο για την ακυβερνησία, είναι θέμα οπτικής, γιατί για μας εκεί όπου σήμερα πραγματικά υπάρχει ακυβερνησία είναι στη ζωή των ανέργων και των φτωχών. Και σε αυτό καμιά απόλυτη πλειοψηφία δεν έδωσε απάντηση.

* Η αντικαπιταλιστική αριστερά είναι καταδικασμένη να παραμένει αέναα στην αντιπολίτευση;

– Διόλου. Το ουσιώδες είναι να εντείνει την πολιτική πάλη, να αφήσει την προπαγάνδα και την ξύλινη γλώσσα που αφορά τους μυημένους και να περάσει στη δράση μεταμορφώνοντας τα συνθήματα σε συγκεκριμένες, δίκαιες και εφικτές προτάσεις, που αλλάζουν αποτελεσματικά την καθημερινότητα των πολιτών. Εμείς μακριά από σεχταρισμούς αναζητούμε πλειοψηφίες για να αλλάξουμε την ποιότητα ζωής των ανθρώπων. Αυτό σήμερα γίνεται μέσω της πολιτικής και κοινωνικής πάλης κι όχι με εφόδους στα χειμερινά παλάτια.

* Αυτό δεν προϋποθέτει την ενότητα της αριστεράς; Γιατί δεν αξιοποιήσατε τη δυναμική του 25% που πήρε η μαρξιστική αριστερά στις Ευρωοεκλογές για μια κοινή κάθοδο;

– Πρόθεσή μας δεν είναι η συνάθροιση των ψήφων αλλά η οικοδόμηση μιας αριστεράς που να φιλοδοξεί να γίνει πλειοψηφία στη χώρα. Μια εναλλακτική δύναμη που να διεκδικήσει την εξουσία από τα δύο μεγάλα κόμματα του συστήματος απαιτεί πολιτική ανοιχτού διαλόγου που να περιλαμβάνει και τους ψηφοφόρους και στελέχη που όντας στο εσωτερικό του PS μπορεί να έχουν μια ξεκάθαρα άποψη για τους εργαζόμενους, τις κοινωνικές πολιτικές κ.λπ. Αυτή η πολιτική δεν είναι ακριβώς η πολιτική του Κ.Κ.

* Δεν μιλάμε για σοσιαλισμό, αλλά για καλύτερες λύσεις για το λαό. Δεν θα προωθούνταν αποτελεσματικότερα από κοινού από κόμματα με παρόμοιες θέσεις;

– Τα προγράμματά μας δεν διαφέρουν πολύ, στη Βουλή ψηφίζουμε κατά 80-90% με τον ίδιο τρόπο και, αντίθετα από ό,τι στην Ελλάδα, δεν ανοίγουμε «δημόσιο πόλεμο» μεταξύ μας. Αλλά η σύγκλιση γίνεται στην πράξη και μιλάμε για διαφορετικές κουλτούρες, γενιές και πολιτικούς στόχους. Υπάρχουν οι διαφορές που υπάρχουν και στην Ελλάδα ανάμεσα σε ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ. Το ένα κόμμα είναι σταλινικών καταβολών, στραμμένο στον εθνικό χώρο παρά στον ευρωπαϊσμό και το άλλο έχει καταβολές στη Νέα Αριστερά. Το πρόβλημά μας δεν είναι να διατηρήσουμε την ταυτότητά μας, αλλά να οικοδομήσουμε μια αριστερά ικανή να διεκδικήσει την εξουσία.

  • ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στη ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΑΝΤΖΟΥ, Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2009
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s