Ντόρα Μπακογιάννη: «Ούτε μητσοτακικοί ούτε καραμανλικοί»

ΝΤΟΡΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ

ΝΤΟΡΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ

Αλλαγή, και μάλιστα σύντομα, του νόμου περί ευθύνης υπουργών ζητάει η Ντόρα Μπακογιάννη με αφορμή την «υπόθεση Παυλίδη». Η υπουργός Εξωτερικών υποστηρίζει τη θέση για πλήρη ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. συντασσόμενη με τον Μπ. Ομπάμα, παρά την αντίδραση της Γαλλίας και της Γερμανίας. Δεν συμφωνεί, άλλωστε, ότι η αναβάθμιση της Τουρκίας μπορεί να έχει επιπτώσεις για τη χώρα μας.

* Σε ό,τι αφορά την εκλογολογία, τάσσεται εναντίον της κάλπης, υποστηρίζοντας ότι οι πρόωρες εκλογές θα ενέτειναν το κλίμα πολιτικής αστάθειας.

* Ενώ στα εσωκομματικά είναι ιδιαίτερα προσεκτική αποφεύγοντας κάθε αναφορά σε διαδοχή. Χαρακτηρίζει δε «εκτός τόπου και χρόνου» το διαχωρισμό σε καραμανλικούς-μητσοτακικούς στη Ν.Δ.

  • Ο κ. Παυλίδης δεν παραιτείται, κι άφησε αιχμές «γι’ αυτούς που θέλουν να πετάξουν το φορτίο στη θάλασσα». Η υπόθεση μπορεί να οδηγήσει σε ανατροπή της κυβέρνησης;

– Οχι. Η υπόθεση αυτή δεν μπορεί να οδηγήσει σε ανατροπή της κυβέρνησης. Μπορεί, όμως, να οδηγήσει σε ανατροπή του ισχύοντος νόμου περί ευθύνης υπουργών. Και αυτό ίσως να είναι το μόνο, σε εισαγωγικά, «θετικό» αυτής της ιστορίας. Σας θυμίζω ότι όταν έγινε η συνταγματική αναθεώρηση, ήμουν από τους ελάχιστους βουλευτές που είχαν, τότε, υποστηρίξει την ανάγκη αλλαγής του. Σήμερα πλέον συμφωνούν όλοι. Ο νόμος περί ευθύνης υπουργών κατάντησε νόμος δυσφήμισης των υπουργών. Δικαιοσύνη πρέπει να σημαίνει ισονομία. Δεν μπορεί να διαφέρει ο πολιτικός από τον πολίτη. Αν ο πολιτικός κατηγορείται, οφείλει να πηγαίνει στη Δικαιοσύνη.

  • Πότε θα αλλάξει ο νόμος;

– Ελπίζω πολύ γρήγορα. Οπως φάνηκε και στη Βουλή, υπάρχει συναίνεση.

  • Εν μέσω κρίσης η χώρα αντιμετωπίζει αστάθεια. Μήπως είναι λύση οι εκλογές;

– Οχι, δεν είναι λύση οι εκλογές. Θα έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα: Θα εντείνουν το κλίμα αστάθειας και θα επιβαρύνουν και την οικονομική κατάσταση. Αρα δεν είναι λύση. Λύση είναι η κυβέρνηση να προχωρήσει με αποφασιστικότητα στην αναγκαία πολιτική την οποία ακολουθεί.

  • Φάνηκε και από την επίσκεψη Ομπάμα ότι η Τουρκία για πολλούς λόγους βρίσκεται ψηλά στην αμερικανική ατζέντα. Την ίδια στιγμή η Ελλάδα απουσιάζει.

– Καταρχήν θέλω να πω ότι είναι εντυπωσιακή η μιζέρια με την οποία ορισμένοι αντιμετωπίζουν τα διεθνώς τεκταινόμενα. Η Ελλάδα δεν είναι μια χώρα της οποίας η διεθνής παρουσία εξαντλείται στα διμερή θέματα: Σκόπια, ελληνοτουρκικά, Κυπριακό…

  • Τι άλλο κάνει;

– Να σας δώσω ένα επίκαιρο παράδειγμα. Είμαστε μία από τις τρεις ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες έχουν την ενεργότερη παρουσία στη Μέση Ανατολή. Με πρωτοβουλίες, όπως «το πλοίο της ειρήνης», με την παρουσία μας στο Λίβανο, με την παρουσία μας στην Παλαιστίνη, με την προσπάθεια να ενθαρρύνουμε τον ενδοπαλαιστινιακό διάλογο. Νομίζω ήμουν μόλις η δεύτερη ευρωπαία υπουργός που επισκέφθηκε τη Συρία. Η Ελλάδα σήμερα είναι παρούσα. Από τα Βαλκάνια και την Ευρώπη μέχρι την Αφρική, το Αφγανιστάν, τη Θάλασσα της Σομαλίας. Η προεδρία του ΟΑΣΕ μας έδωσε τη δυνατότητα να εμβαθύνουμε ακόμα περισσότερο τις σχέσεις μας με τη Ρωσία, με την οποία διατηρούμε πλέον προνομιακές διμερείς σχέσεις. Με βάση αυτές, έχουμε ουσιαστικό ρόλο στο άνοιγμα της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του ΝΑΤΟ προς τη Ρωσία. Παράλληλα, αξιοποιούμε την προεδρία του ΟΑΣΕ για να διευρύνουμε την παρουσία μας στην ευρύτερη περιοχή του Καυκάσου.

  • Ο Ομπάμα τάχθηκε αναφανδόν υπέρ της ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε. Εμείς εξακολουθούμε να είμαστε υπέρ αν και στην Ευρώπη υπάρχει διαφορετικό κλίμα.

– Ακούστε, εμείς είμαστε που συνορεύουμε με την Τουρκία. Η Ελλάδα έχει συμφέρον να δει μακροπρόθεσμα, εάν αυτό γίνει εφικτό, η Τουρκία να μετατρέπεται σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία. Εχουμε πετύχει όλα τα θέματα τα οποία απασχολούν τη χώρα μας σε σχέση με την Τουρκία να έχουν μετατραπεί από διμερή, σε ευρωπαϊκά. Αυτό έγινε με αθόρυβη, αλλά ουσιαστική δουλειά. Το να έχει η Τουρκία ένα ξεκάθαρο κίνητρο είναι βασικό, προκειμένου να προχωρήσει στις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις στην εσωτερική και στην εξωτερική της συμπεριφορά. Και πρέπει η ίδια καθαρότητα με την οποία τοποθετούμαστε στις απαιτήσεις μας προς την Τουρκία για να εκπληρώσει τα κριτήρια, να υπάρχει και ως προς την τελική έκβαση του στόχου. Αλλιώς, θα δυναμώσει ακόμα περισσότερο το κίνημα στην Τουρκία που λέει «γιατί να κάνουμε μεταρρυθμίσεις και προσαρμογές στα ευρωπαϊκά κριτήρια όταν ούτως ή άλλως δε θα μπούμε στην Ε.Ε.».

  • Η αναβάθμιση της Τουρκίας δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι η Ελλάδα γίνεται πιο αδύναμη και στο ζήτημα της επίλυσης των διμερών διαφορών;

– Οχι! Είναι κοντόφθαλμη και απλουστευτική αυτή η ανάλυση. Η διεθνής πολιτική δεν είναι μια ζυγαριά ανάμεσα στην Τουρκία και την Ελλάδα, που ό,τι βάζει κανείς στη μία πλευρά αποδυναμώνει την άλλη. Η Τουρκία έχει τους δικούς της στόχους για τον ρόλο που θα ήθελε να αναλάβει σε σχέση με την περιοχή της. Η αξιολόγηση της χρησιμότητας της Τουρκίας στα θέματα στα οποία η γεωγραφική της θέση και η επικρατούσα στη χώρα θρησκεία σηματοδοτεί γι’ αυτήν έναν ειδικό ρόλο, έχει τη δική της σημασία. Από την άλλη μεριά η Ελλάδα είναι μια ισχυρή δημοκρατία, παλαιό μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ηγέτιδα δύναμη στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, με ενεργό, θετικό ρόλο και αυξημένο κύρος στη διεθνή σκηνή. Η εξομάλυνση των διμερών μας σχέσεων με την Τουρκία είναι ένας σημαντικότατος στόχος μας. Τα διμερή θέματα έχουν σχέση με το διεθνές δίκαιο και με την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας.

  • Διαπιστώσατε στροφή του Ομπάμα σε σχέση με την πολιτική Μπους στα θέματα που αφορούν άμεσα τη χώρα μας;

– Για το θέμα των Σκοπίων η θέση της Χίλαρι Κλίντον στο Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών ήταν ξεκάθαρα η απόφαση της Συμμαχίας στο Βουκουρέστι για την ανάγκη εξεύρεσης αμοιβαία αποδεκτής λύσης στο ζήτημα της ονομασίας. Γεγονός που από μόνο του είχε ιδιαίτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά, καθώς η αμερικανική εξωτερική πολιτική δεν είχε υποστηρίξει ποτέ ανοιχτά τη θέση αυτή. Είχαμε, βεβαίως, την ευκαιρία να παρουσιάσουμε στον πρόεδρο Ομπάμα και τις θέσεις μας για το Κυπριακό και για τα ελληνοτουρκικά. Αναφέραμε τη θέση της Ελλάδας υπέρ της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας αλλά και τις ανησυχίες μας για τις εντάσεις στο Αιγαίο.

  • Να πάμε στα εσωκομματικά της Ν.Δ. Αν ο Κ. Καραμανλής χάσει, θα πρέπει να φύγει;

– Η συζήτηση αυτή είναι χωρίς πραγματικό αντικείμενο. Αποψη μου είναι ότι δεν θα χάσει. Ο ίδιος διατηρεί το συγκριτικό πολιτικό πλεονέκτημα και η Ν.Δ. έχει τα περιθώρια, συγκροτημένα και ασκώντας μια αποφασιστική μεταρρυθμιστική πολιτική να υλοποιήσει την πολιτική ανατροπή των δημοσκοπήσεων στις κάλπες.

  • Εσείς λέτε ότι δεν τίθεται θέμα διαδοχής, όμως στη Ν.Δ. διαμορφώνονται στρατόπεδα. Υπάρχουν οι μητσοτακικοί, οι καραμανλικοί και όλοι έχουν αρχίσει και το συζητάνε.

– Επαναλαμβάνω, θέμα δεν υπάρχει. Επιτρέψτε μου, όμως, μια παρατήρηση: Οι αναλύσεις αυτές είναι εξαιρετικά επιφανειακές, εντάσσονται σε λογικές του παρελθόντος, δεν αφορούν τους πολίτες. Δεν υπάρχουν «-ικοί» στα σύγχρονα κόμματα. Τέτοιες διαχωριστικές ταμπέλες είναι πλέον ξεπερασμένες. Οσοι επιχειρούν να τις αναβιώσουν το κάνουν γιατί αυτό τους δίνει ρόλο και τους βολεύει ιδιοτελώς. Είναι, όμως, εκτός τόπου και χρόνου.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s