Το αντάρτικο του συντρόφου Θόδωρου

  • Όσοι γνωρίζουν τους παλαιούς δεσμούς του με την Αριστερά, δεν εξεπλάγησαν από την «έκρηξή» του κατά του Περισσού

  • Γιατί ο Θ. Πάγκαλος είναι συνεχώς… θυμωμένος με την Αριστερά
Η κ. Παπαρήγα  ζήτησε με επιστολή της προς  τον Γ. Παπανδρέου να «μαζέψει» τον Θ.  Πάγκαλο. Στο  ΠΑΣΟΚ καγχάζουν και αναρωτιούνται:   «Μα, μαζεύεται  ο Πάγκαλος;»
Την ώρα που στον Περισσό αναμένουν την απάντηση του Γιώργου Παπανδρέου στην επιστολή της Αλέκας Παπαρήγα, με την οποία ζητά ούτε λίγο ούτε πολύ να «μαζέψει» τον Θόδωρο Πάγκαλο από τις «αντικομμουνιστικές» επιθέσεις στις οποίες επιδίδεται εσχάτως, οι πολιτικοί όλων των κομμάτων μειδιούν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο: είναι το χαμόγελο που λέει «μα, μαζεύεται ο Πάγκαλος;».

Στα 70 του χρόνια, ο πληθωρικός πρώην υπουργός Εξωτερικών θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί τυχερός άνθρωπος και πολιτικός. Έχει θητεύσει σε υψηλόβαθμα κυβερνητικά και κομματικά αξιώματα, έχει υψηλή δημοτικότητα- και, κυρίως, έχει κατακτήσει για τον εαυτό του το δικαίωμα να λέει ό,τι θέλει, με όποιον τρόπο θέλει, για οποιοδήποτε αντικείμενο θέλει. Για κάποιους, αυτό ακριβώς το χαρακτηριστικό μπορεί να του κόστισε την πρωθυπουργία- είναι αυτός που «κλωτσάει την καρδάρα με το γάλα», είπαν. «Όσοι τα λένε αυτά μιλούν από τη μεριά του γελαδάρη και όχι της αγελάδας» είχε απαντήσει ο κ. Πάγκαλος.

Όσο τυχερός κι αν είναι όμως ο Θόδωρος, δεν απέφυγε μια μεγάλη προσωπική δυστυχία: έχασε πρόωρα τους δύο στενότερους φίλους του. Ο ένας ήταν ο Γιάννος Κρανιδιώτης, που χάθηκε με το μοιραίο Φάλκον τον Σεπτέμβριο του 1999- ήταν ο άνθρωπος με τον οποίο επί χρόνια επεξεργάζονταν και προωθούσαν μαζί τις ιδέες για την εξωτερική πολιτική και κυρίως για την είσοδο της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο άλλος ήταν ο Γρηγόρης Γιάνναρος, συνομήλικός του και φίλος του από τη δεκαετία του ΄60, από τα ιστορικά στελέχη των Λαμπράκηδων και του ΚΚΕ εσωτερικού, που πέθανε το καλοκαίρι του 1997, ύστερα από μάχη με τον καρκίνο. Ο Γιάνναρος ήταν αυτός που διατηρούσε «ζωντανή» τη σχέση του κ. Πάγκαλου με την καταγωγή του- την κομμουνιστική Αριστερά- και την προοπτική μιας μεγάλης Κεντροαριστεράς, που βρέθηκε άλλωστε και στο επίκεντρο του μετέπειτα «εκσυγχρονιστικού ρεύματος», το οποίο οδήγησε τον Κώστα Σημίτη στην πρωθυπουργία. Όσοι γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, θυμούνται ότι ο Γρηγόρης Γιάνναρος ήταν μεν επιστήθιος φίλος του Πάγκαλου- ήταν όμως και πολιτικός συνομιλητής του κ. Σημίτη και της κ. Παπανδρέου.

Η μύηση. Ο Θόδωρος Πάγκαλος στρατολογήθηκε στο ΚΚΕ από έναν παλαιό κομμουνιστή, οδοντίατρο, που είχε το ιατρείο του επί της οδού Πειραιώς, εκεί όπου και σήμερα έχει το πολιτικό του γραφείο ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ. Επρόκειτο για έναν χαμηλών τόνων άνθρωπο, που είχε δει τα λάθη του κόμματος πολύ πριν από τη διάσπαση του ΄68. Το καθοριστικό σημείο, ωστόσο, για το σημερινό κορυφαίο στέλεχος της πολιτικής ζωής του τόπου υπήρξε η 12η Ολομέλεια της διευρυμένης Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, που οδήγησε στη διάσπαση του κόμματος και στη δημιουργία τού τότε Γραφείου Εσωτερικού, στο οποίο εντάχθηκε πάραυτα ο Πάγκαλος, που βρισκόταν μαζί με άλλα στελέχη στο Παρίσι. Όπως και πολλοί άλλοι, πίστεψε στην ανανέωση της Αριστεράς, που περνούσε μέσα από τη ρήξη με τον υπαρκτό σοσιαλισμό- αλλά με την πτώση της χούντας διαπίστωσε την απόσταση που χώριζε ακόμη και το «αναθεωρητικό» ΚΚΕ εσωτερικού από τον λαό. Ήταν, λοιπόν, φυσική συνέπεια γι΄ αυτόν να καταλήξει στο ΠΑΣΟΚ, το οποίο έδινε προοπτική «μαζικοποίησης»- κι αποτελούσε γι΄ αυτόν συνέχεια και συνένωση ταυτοχρόνως της προεκλογικής ΕΔΑ και της Ένωσης Κέντρου.

Ο Θόδωρος Πάγκαλος όμως, με τον χαρακτήρα που τον διακρίνει, δεν θεώρησε ποτέ πως επειδή ο ίδιος εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ η κληρονομιά της Αριστεράς ανήκει περισσότερο στο ΚΚΕ ή στην ανανεωτική Αριστερά από ό,τι στον ίδιο! Γι΄ αυτό και οι επιθέσεις του προς τον Περισσό ή την Κουμουνδούρου έχουνγια τους γνωρίζοντες- έντονα προσωπικό χαρακτήρα. Για παράδειγμα, όταν έβλεπε ότι το ΠΑΣΟΚ έχανε την εξουσία, δεν δίστασε να χαρακτηρίσει «αποκόμματα» και «κουρέλια» τον ΣΥΝ- δηλαδή, τους πρώην συντρόφους του που διάλεξαν άλλο δρόμο από αυτόν. Και τώρα, καθώς το ΚΚΕ εμφανίζεται να νιώθει δικαιωμένο από την Ιστορία του, ο Θόδωρος Πάγκαλος λέει- με κάπως έντονο τρόποαυτό που του είχε πει και ο πολιτικός του μέντορας: «Παιδί μου, ευτυχώς που χάσαμε τον Εμφύλιο!».

Ως παλαιό μέλος του ΚΚΕ, θεωρεί ότι η κληρονομιά της Αριστεράς δεν ανήκει μόνο στον Περισσό ή τον ΣΥΝ

ΕΙΠΕ
  • ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΚΛΙΝΤΟΝ «Είναι ψεύτης»
  • ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ «Γίγαντας με μυαλό νάνου»
  • ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ «Αιμοσταγής δολοφόνος, που θέλει να σύρει τις αιματοβαμμένες μπότες της στα κόκκινα χαλιά της Ευρώπης»
  • ΓΙΑ ΤΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ Κ. ΣΗΜΙΤΗ «Ανθρωπάκια»
  • ΓΙΑ ΤΟΝ Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ «Βουτυρομπεμπές»
  • ΓΙΑ ΤΟ ΚΚΕ «Εάν βρισκόταν στην εξουσία θα μπορούσε να με απολύσει από τη δουλειά μου, να με βάλει φυλακή, να με βάλει στο ψυχιατρείο και ενδεχομένως στο παρελθόν να με εκτελέσει»
  • Από τη Θάτσερ στον «κύριο Τίποτα»

Είναι αυτός ο Θόδωρος Πάγκαλος ένας άνθρωπος που επιτίθεται φραστικά κατά πάντων; Ασφαλώς- μονάχα που αυτή είναι η μία μόνον όψη. Διότι, ταυτοχρόνως, ο πρώην υπουργός είναι ο μοναδικός Έλληνας πολιτικός που κατάφερε να τον αποκαλούν οι ξένες εφημερίδες με το μικρό του όνομα- Τeo- όταν η Ελλάδα είχε την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το 1994, και ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ασθενής. Τότε έκλεισε τις διαπραγματεύσεις για τη διεύρυνση με τη Σουηδία, την Αυστρία και τη Φινλανδία, αφού υποχρέωσε τους συναδέλφους του να μείνουν ξάγρυπνοι για 72 ώρες.

Στη σύνοδο κορυφής της Κέρκυρας, λόγω αδυναμίας του Παπανδρέου, οι ηγέτες της Ένωσης δέχθηκαν να προεδρεύσει ο Πάγκαλος- κάτι που δεν γίνεται ποτέ στα ευρωπαϊκά χρονικά. Έτσι, όμως, ο χαρισματικός υπουργός πήρε το αίμα του πίσω από τη Μάργκαρετ Θάτσερ, που κάτι χρόνια πριν, όταν ήταν ακόμη νέος υφυπουργός, είχε γυρίσει και του είχε πει υποτιμητικά: «Αγόρι μου, είσαι βέβαιος ότι είσαι επαρκής για αυτή τη δουλειά;». Περιττό να ειπωθεί πώς χαρακτήριζε έκτοτε την κ. Θάτσερ ο Πάγκαλος…

Βέβαια, ο πρώην υπουργός είχε και βαθύτατα οδυνηρές στιγμές στην πολιτική του σταδιοδρομίαόπως είναι ασφαλώς η υπόθεση Οτζαλάν. Νωρίτερα, είχε χάσει τον Δήμο Αθηναίων από τον κ. Αβραμόπουλο, τον οποίο είχε χαρακτηρίσει «κ. Τίποτα» και «μπλέιζερ που μιλά»- μια μάχη που όλοι έλεγαν πως εάν κέρδιζε θα του εξασφάλιζε και τη διαδοχή του Ανδρέα. Όπως και να έχει, η 50χρονη πορεία του Θόδωρου Πάγκαλου αποδεικνύει πως ορισμένα χαρακτηριστικά του παραμένουν αναλλοίωτα- η ευφυΐα, το απρόβλεπτο, οι ανατροπές, η αντιφατικότητα…

  • ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΕΙΡΗΝΗ Δ. ΚΑΡΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ, ΤΑ ΝΕΑ: Σάββατο 4 Απριλίου 2009

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s