Γιώργος Παπανδρέου: «Υποκρισία Καραμανλή η πρόταση διαλόγου»

• Ο Γ. Παπανδρέου καταθέτει τις προτάσεις του για την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, τη διαφάνεια και τη λειτουργία των ΜΜΕ

• Συνέντευξη στον Κ. Π. Παπαδιοχο, Η Καθημερινή, 24/5/2009

Eμμεσο πλην σαφές μήνυμα πως σε περίπτωση νίκης του ΠΑΣΟΚ στις προσεχείς εκλογές θα αξιοποιήσει κατά τη διαμόρφωση της κυβέρνησης και νέα πρόσωπα αποστέλλει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κ. Γ. Παπανδρέου, μέσω συνέντευξης στην «Κ». Σε ερώτηση κατά πόσον το ευρωψηφοδέλτιο συνιστά «προάγγελο» της κυβέρνησης που θα σχηματίσει, ο κ. Γ. Παπανδρέου απαντά συγκεκριμένα πως «είναι ένα ψηφοδέλτιο που υπηρετεί τις ανάγκες του τόπου και αυτό το κριτήριο θα ισχύσει και για την επόμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ».

Παράλληλα, ο κ. Παπανδρέου χαρακτηρίζει «υποκριτική» την πρόταση διαλόγου που απηύθυνε ο πρωθυπουργός κ. Κ. Καραμανλής για την αλλαγή του νόμου περί ευθύνης υπουργών και προαναγγέλλει άμεσες παρεμβάσεις στην κατεύθυνση της διαφάνειας σε τέσσερα πεδία: στον εκλογικό νόμο, στον έλεγχο των οικονομικών των κομμάτων, στη λειτουργία των ΜΜΕ και στον τρόπο ανάδειξης της ηγεσίας της Δικαιοσύνης.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αναγνωρίζει πως το οικονομικό πρόγραμμα του κόμματος συντάχθηκε με την παραδοχή ότι ο ρυθμός ανάπτυξης θα είναι υψηλός, αλλά διαβεβαιώνει ότι οι δεσμεύσεις του θα τηρηθούν στο ακέραιο, μέσω αλλαγών στη φορολογία και της αναδιάρθρωσης των κρατικών δαπανών. Τέλος, ο κ. Γ. Παπανδρέου αφήνει σαφώς να εννοηθεί ότι θα προκαλέσει εθνικές εκλογές με όχημα την προεδρική εκλογή του Μαρτίου του 2010. Oπως σημειώνει, «η επανεκλογή του κ. Παπούλια, εφ’ όσον βέβαια ο ίδιος το επιθυμεί, θα γίνει από μια νέα Βουλή με τη συμβολή της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας του ΠΑΣΟΚ».

• Ενα από τα θέματα που κυριάρχησαν στην επικαιρότητα το τελευταίο διάστημα ήταν ο προβληματικός χαρακτήρας του νόμου περί ευθύνης  υπουργών. Θα ανταποκριθείτε στην πρόσκληση του κ. Καραμανλή για διάλογο με στόχο την αλλαγή του εντός του πλαισίου που επιτρέπει το Σύνταγμα ή θεωρείτε πως με βάση τους κυβερνητικούς χειρισμούς στα ζητήματα διαφάνειας δεν υπάρχουν περιθώρια συναίνεσης;

– Ο κ. Καραμανλής υποκρίνεται. Δεν έφταιξε κανένας νόμος για την απόφασή του να μη στείλει υποθέσεις διαφθοράς στη Δικαιοσύνη. Για την απαγόρευση στους βουλευτές του να συμμετέχουν σε ψηφοφορίες. Για το κλείσιμο της Βουλής ξαφνικά, νύχτα, με αποτέλεσμα την παραγραφή.

Η πρόσκληση του κ. Καραμανλή για διάλογο είναι καταφανώς υποκριτική. Αν εννοούσε αυτά που λέει, η Βουλή θα ήταν ανοιχτή και θα συζητούσαμε εκεί. Είχαμε, εξάλλου, προτείνει διάλογο στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής και τον είχε απορρίψει.

Σε κάθε περίπτωση, το ΠΑΣΟΚ θα εφαρμόσει άμεσα μέτρα για τη διαφάνεια και θα εξαντλήσει κάθε δυνατότητα ώστε να βελτιωθεί το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο έως ότου αναθεωρηθεί το Σύνταγμα. Nα μην μπορεί πια μια απλή κοινοβουλευτική πλειοψηφία να εμποδίζει –όπως σήμερα η Ν.Δ.– τη διερεύνηση από τους φυσικούς δικαστές, τυχόν ποινικών ευθυνών των πολιτικών προσώπων.

Η ουσία όμως παραμένει. Η σημερινή πλειοψηφία στη Βουλή και όχι ο νόμος έχουν την πολιτική ευθύνη για την παραγραφή και ατιμωρησία.

Πολιτικό χρήμα

• Εχετε μιλήσει κατ’ επανάληψιν για την ανάγκη αυτονομίας της πολιτικής από τα συμφέροντα. Σε ποιες παρεμβάσεις προτίθεστε να προχωρήσετε σε σχέση με το λεγόμενο «πολιτικό χρήμα», τη  χρηματοδότηση των κομμάτων και τις δαπάνες των βουλευτών;

– Η πρώτη διαρθρωτική παρέμβαση είναι η πρότασή μας για ένα νέο εκλογικό σύστημα. Ενα μεικτό σύστημα μονοεδρικών και πολυεδρικών περιφερειών, προσαρμογή του γερμανικού μοντέλου. Με το σύστημα αυτό περιορίζονται δραστικά οι εκλογικές δαπάνες και ενισχύεται ο ρόλος και το κύρος των βουλευτών. Η πρότασή μας θα είναι γερό χτύπημα στο μαύρο πολιτικό χρήμα. Θα απαντήσει στη γενικευμένη καχυποψία απέναντι στους πολιτικούς, θα βελτιώσει την αντιπροσώπευση.

Εχουμε προτείνει επίσης την ανάθεση του ελέγχου των οικονομικών των κομμάτων και των βουλευτών, καθώς και του πόθεν έσχες σε Ανεξάρτητη Αρχή. Εως τότε, πρέπει να ανασυντεθεί η αρμόδια επιτροπή της Βουλής, ώστε ο έλεγχος να γίνει ουσιαστικότερος και αποτελεσματικότερος.

Το ζήτημα της ποιότητας της δημοκρατίας αφορά όλες τις δημοκρατίες, ακόμη και τις πιο ισχυρές. Και η αυτονομία της πολιτικής είναι τελικά θέμα πολιτικής βούλησης. Εμείς την έχουμε και το έχουμε αποδείξει.

• Εχετε κατά νου συγκεκριμένα –και άμεσα– μέτρα για τη λειτουργία των ΜΜΕ;

– Ζήσαμε, από το φιάσκο του βασικού μετόχου έως σήμερα, την επιδίωξη της κυβέρνησης να κρατήσει σε ομηρία τα ΜΜΕ. Εμείς θέλουμε να σταματήσει οριστικά η σημερινή κατάσταση αδιαφανών σχέσεων πολιτικής, Μέσων και επιχειρήσεων. Θέλουμε καθαρούς, οριοθετημένους ρόλους. Η ψηφιακή τεχνολογία άλλωστε και το Διαδίκτυο δημιουργούν ένα νέο περιβάλλον, που επιβάλλει ένα νέο συνολικά θεσμικό πλαίσιο.

Εχουμε δεσμευτεί για την άμεση αδειοδότηση των ΜΜΕ με αντικειμενικά κριτήρια, αλλά και για την ενίσχυση και αναβάθμιση του ρόλου του ΕΣΡ. Και στα ΜΜΕ πρέπει να επικρατούν διαφάνεια και όροι που εγγυώνται οικονομική βιωσιμότητα. Οπως με διαφάνεια και κανόνες θα δίδονται οι διαφημίσεις και οι μετρήσεις της κοινής γνώμης.

Αναθεώρηση

• Ασκείτε κριτική στην κυβέρνηση για προσπάθεια χειραγώγησης της Δικαιοσύνης. Είστε έτοιμος να προχωρήσετε σε αλλαγές στον τρόπο επιλογής της ηγεσίας της Δικαιοσύνης, ώστε να μην είναι αποκλειστική αρμοδιότητα του εκάστοτε υπουργικού συμβουλίου;

– Η κυβέρνηση της Ν.Δ. δεν προσπάθησε απλώς να χειραγωγήσει τη Δικαιοσύνη. Εφτασε στο ακραίο σημείο να οδηγήσει σε παραίτηση δικαστικούς λειτουργούς. Πρωτοφανές φαινόμενο στη μεταπολίτευση. Ευτυχώς, μόνον ελάχιστοι στην ηγεσία της Δικαιοσύνης δέχθηκαν να γίνουν κομματικά όργανα.

Πρέπει να αποκατασταθεί η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και το κύρος της. Εχουμε προτείνει την αλλαγή στον τρόπο επιλογής ώστε να εξασφαλιστεί η αποδέσμευση της δικαστικής εξουσίας από την επιρροή της εκτελεστικής. Εως την αναγκαία συνταγματική αναθεώρηση, με τη συμμετοχή της Βουλής στη διαδικασία ώστε να αποκλείονται οι κομματικές τοποθετήσεις.

• Αντιλαμβάνομαι πως το ΠΑΣΟΚ τάσσεται υπέρ της νομιμοποίησης όλων των μεταναστών που βρίσκονται σήμερα στην Ελλάδα. Είναι τούτο «συμβατό» με τις αντοχές της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας;  Είστε έτοιμος να λάβετε, παράλληλα, αυστηρότερα μέτρα για την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης;

– Δεν μιλήσαμε για νομιμοποίηση όλων των λαθρομεταναστών. Μιλήσαμε για την ανατροπή μιας απαράδεκτης σημερινής κατάστασης: ανομία, περιθωριοποίηση, παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μαύρη εργασία. Πρέπει οι νόμιμοι μετανάστες να αποκτήσουν τα δικαιώματά τους – πράγμα που προστατεύει και τα δικαιώματα και των Ελλήνων που καταπατούνται, επειδή εργοδότες έχουν την εναλλακτική της π.χ. μαύρης εργασίας. Παράλληλα, όσοι εργάζονται και ζουν στην Ελλάδα για εύλογο χρονικό διάστημα, να νομιμοποιηθούν στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής έννομης τάξης και των διεθνών συμφωνιών, με κανόνες και διαφανείς διαδικασίες.

Ταυτόχρονα, έχουμε διεκδικήσει τη διαμόρφωση μιας ολοκληρωμένης ευρωπαϊκής μεταναστευτικής πολιτικής. Και παράλληλα, τον αποτελεσματικό έλεγχο των εξωτερικών συνόρων της Ε.Ε., για την αντιμετώπιση της μη νόμιμης μετανάστευσης. Είναι αδιανόητο ότι η σημερινή κυβέρνηση έχει εγκαταλείψει το πρωτόκολλο που υπέγραψα με τον Τούρκο ΥΠΕΞ, Ισμαήλ Τσεμ, για την επαναπροώθηση των λαθρομεταναστών όταν εντοπίζονται στα παράλιά μας.

Εκλογές

• Οι δημοσκοπήσεις εμφανίζουν το ΠΑΣΟΚ πρώτο κόμμα στις ευρωεκλογές. Με δεδομένο ότι ο κ. Καραμανλής δεν έχει ανταποκριθεί στο αίτημά σας για άμεση προσφυγή στις κάλπες, είστε έτοιμος να  δηλώσετε ο ίδιος ότι θα προκαλέσετε εκλογές τον προσεχή Μάρτιο με όχημα την προεδρική εκλογή;

– Η χώρα έχει ανάγκη από σταθερότητα και η παραμονή της κυβέρνησης Καραμανλή είναι μια πηγή αστάθειας. Ολη την προηγούμενη χρονιά η κυβέρνηση, αντί να πάρει με υπευθυνότητα τα αναγκαία μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης, αναλώθηκε στη διαχείριση μικροκομματικών σκοπιμοτήτων και τη συγκάλυψη σκανδάλων. Αυτή η κατάσταση δεν πάει άλλο. Κάθε μέρα που περνάει δεν είναι απλώς χαμένη – μας πάει πίσω. Ούτε θα ήταν επωφελής μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδος. Οσο γρηγορότερα γίνουν εθνικές εκλογές, τόσο το καλύτερο για τον τόπο. Σε κάθε περίπτωση πιστεύω πως η επανεκλογή του κ. Παπούλια, εφόσον βέβαια ο ίδιος το επιθυμεί, θα γίνει από μια νέα Βουλή με τη συμβολή της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας του ΠΑΣΟΚ.

• Το ευρωψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ έτυχε θετικής αποδοχής. Ομως, με εξαίρεση ενδεχομένως την κ. Συλβάνα Ράπτη, απαρτίζεται από πρόσωπα που  εσείς φέρατε στο πολιτικό προσκήνιο. Συνιστά «προάγγελο» της κυβέρνησης που θα σχηματίσετε;

– Το ευρωψηφοδέλτιό μας έτυχε θετικής αποδοχής επειδή απαρτίζεται από πρόσωπα που εκφράζουν τις δημιουργικές κοινωνικές δυνάμεις του τόπου. Θεωρώ ότι για το ψηφοδέλτιο αυτό μπορεί να είναι περήφανος, όχι μόνον ο ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ αλλά ο κάθε Ελληνας και Ελληνίδα. Είναι ένα ψηφοδέλτιο που υπηρετεί τις ανάγκες του τόπου. Αυτό το κριτήριο θα ισχύσει και για την επόμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Κάθε πολιτική διαδρομή είναι εξίσου σεβαστή. Και στο πολιτικό προσκήνιο τελικά μπορεί να φέρει κάποιον μόνον ο λαός.

Εξοικονόμηση πόρων και καταπολέμηση της διαφθοράς

• Το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ συντάχθηκε με την παραδοχή ότι οι ρυθμοί ανάπτυξης θα είναι της τάξης του 4% και άνω. Είναι σαφές πως όταν κληθείτε να κυβερνήσετε για ικανό χρονικό διάστημα, τούτο δεν θα ισχύει. Πώς μπορείτε να διαβεβαιώσετε τους πολίτες ότι όσα έχετε δεσμευθεί να πράξετε για την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους θα υλοποιηθούν άμεσα;

– Οι στόχοι μας δεν αλλάζουν σε κάθε περίπτωση. Θα τιμήσουμε τις δεσμεύσεις μας στο ακέραιο. Εχουμε φυσικά πλήρη επίγνωση της πραγματικότητας και είναι χειρότερη από αυτή που εμφανίζουν τα επίσημα στοιχεία. Είναι προφανές πως η αφετηρία της προσπάθειας ανάκαμψης της χώρας μας γίνεται κάθε μέρα δυσμενέστερη. Ακριβώς, όμως, επειδή κάθε μέρα που περνάει χειροτερεύει η κατάσταση, είναι επείγον να γίνουν οι μεγάλες τομές στη φορολογία που προτείνουμε και να ξεκινήσει άμεσα η αναδιάρθρωση των κρατικών δαπανών, εξετάζοντας τον προϋπολογισμό γραμμή γραμμή, για να βρεθούν και να μειωθούν οι σπατάλες. Ετσι θα απελευθερωθούν πόροι για παραγωγικές επενδύσεις και για το κοινωνικό κράτος. Η διαφάνεια και η καταπολέμηση της διαφθοράς, που σήμερα δεσπόζει, θα δώσει σοβαρά αποτελέσματα στην εξοικονόμηση πόρων. Από τα νοσοκομεία μέχρι τη μηχανοργάνωση του κράτους.

• Εχετε επίσης προαναγγείλει τη φορολόγηση των επιχειρήσεων. Δεν φοβάστε ευρύτερες οικονομικές «παρενέργειες» μεσούσης της κρίσης;

– Το αντίθετο! Η μεταρρύθμιση που έχουμε εξαγγείλει στη φορολογία των επιχειρήσεων θα ενισχύσει την ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Θα φορολογήσουμε τα διανεμόμενα κέρδη, αυτά που δεν επενδύονται και πάνε στις τσέπες των μετόχων, ως εισόδημα και με την κλίμακα φορολόγησης του εισοδήματος των φυσικών προσώπων. Από την άλλη, θα μειώσουμε τη φορολόγηση των μη διανεμόμενων κερδών των επιχειρήσεων, δηλαδή αυτών που επανεπενδύονται στην επιχείρηση, ως ουσιαστικό κίνητρο για την πραγματοποίηση επενδύσεων και τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Οι δικές μας πολιτικές θα τονώσουν την ανάπτυξη όχι την άσκοπη κερδοσκοπία.

Λέον Πανέτα: «Είμαστε ένα κράτος σε πόλεμο…»

• ΛΕΟΝ ΠΑΝΕΤΑ. Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΗΣ CIA ΑΠΟΚΛΕΙΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΙΡΑΝ, ΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΠΑΚΙΣΤΑΝ ΝΑ «ΣΥΝΩΜΟΤΕΙ» ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛ ΚΑΪΝΤΑ ΣΕ ΝΕΕΣ ΧΩΡΕΣ

• Τη βεβαιότητα ότι το Ισραήλ δεν πρόκειται να κινηθεί κατά του Ιράν εκφράζει ο διευθυντής της CIA, Λέον Πανέτα. Εξηγεί ακόμη γιατί οι Ταλιμπάν και η Αλ Κάιντα αποτελούν απειλή για το Πακιστάν και περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο οι ΗΠΑ σκοπεύουν να αντιμετωπίσουν τα θέματα αυτά.

«Καθώς μειώνεται η στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στο Ιράκ, θα αυξήσουμε εκεί τις υπηρεσίες πληροφοριών ώστε να βοηθήσουμε στη σταθερότητα της χώρας….», λέει ο Λέον Πανέτα (φωτ. Ass. Press) Από τα λεγόμενα του Λέον Πανέτα προκύπτουν, σε ορισμένες περιπτώσεις, ελαφρές διαφοροποιήσεις από την επίσημη πολιτική που εκφράζει η αμερικανική κυβέρνηση. Τέλος, υποστηρίζει ότι μπορούν να αντληθούν διδάγματα από την εποχή Μπους, όμως δεν θα πρέπει μια τέτοια αναψηλάφηση να οδηγήσει σε εσωτερική πολιτική πόλωση, καθώς οι ΗΠΑ εξακολουθούν να βρίσκονται σε πόλεμο.

• Σε πρόσφατη συνάντησή σας με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Νετανιάχου, τον προειδοποιήσατε να μην επιτεθεί στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν χωρίς προηγουμένως να έχει συμβουλευθεί τις ΗΠΑ, που προσπαθούν να προσεγγίσουν τη χώρα διά της διπλωματικής οδού. Αισθάνεστε βέβαιος ότι ο Νετανιάχου δεν θα επιτεθεί στο Ιράν;

«Ναι. Προφανώς οι Ισραηλινοί προβληματίζονται με το Ιράν και επικεντρώνονται σ’ αυτό το θέμα. Αλλά κατανοεί ότι εάν το Ισραήλ προχωρήσει μόνο του, αυτό θα δημιουργήσει πάρα πολλά προβλήματα. Γνωρίζει ότι για το καλό της ασφάλειας του Ισραήλ θα πρέπει να συνεργαστούν με άλλους».

«Στόχοι» της CIA

• Ποιες είναι οι προτεραιότητες της CIA υπό τη νέα διοίκηση Ομπάμα;

«Η αντιτρομοκρατία είναι η κυρίαρχη αποστολή της CIA. Η Αλ Κάιντα παραμένει η πιο σοβαρή απειλή ασφαλείας, τόσο για την Αμερική όσο και για τους συμμάχους μας στο εξωτερικό. Οι ηγέτες τους στο Πακιστάν συνεχίζουν να συνωμοτούν εναντίον μας. Οι οπαδοί και οι συνεργάτες τους στο Ιράκ, στη βόρεια και ανατολική Αφρική και στην αραβική χερσόνησο συνεχίζουν να επεξεργάζονται σχέδια, τα οποία απειλούν αυτή τη χώρα και την επιβίωσή μας. Συνεπώς, ο πρωταρχικός στόχος της CIA είναι να εξαρθρώσει και να εξαφανίσει την Αλ Κάιντα. Αυτή είναι η αποστολή μας. Οι σοβαρές πιέσεις έχουν αποδώσει καρπούς έναντι των αρχηγών της Αλ Κάιντα στις περιοχές φυλών στη μεθόριο του Πακιστάν. Αυτό αποτελεί ισχυρή απόδειξη ότι, στην πραγματικότητα, η στρατηγική μας έχει αποτελέσματα. Δεν αναμένεται να υπαναχωρήσουμε ως προς αυτή τη στρατηγική. Είμαι βέβαιος ότι οι προσπάθειές μας παρεμποδίζουν σε μεγάλο βαθμό κάθε επιχείρηση που προσπαθεί να διεξαγάγει η Αλ Κάιντα – παρεμποδίζει τα σχέδιά τους να έρθουν σ’ αυτή τη χώρα. Στοιχείο της επιτυχίας μας αποτελεί το γεγονός ότι η Αλ Κάιντα αναζητεί καταφύγια σε νέες περιοχές. Ενας από τους κινδύνους που αντιμετωπίζουμε είναι ότι, καθώς παρεμποδίζουμε τις επιχειρήσεις τους στο Πακιστάν, αναζητούν νέα ασφαλή κρησφύγετα. Σήμερα η Σομαλία και η Υεμένη αποτελούν τα μελλοντικά ασφαλή καταφύγια της Αλ Κάιντα. Η παρεμπόδιση της δράσης των ηγετικών στελεχών στο Πακιστάν είναι πολύ σημαντική, όμως γνωρίζουμε ότι αυτό και μόνο δεν θα εξαλείψει τον κίνδυνο. Γι’ αυτό τον λόγο, ο σκοπός μας είναι να κυνηγήσουμε την Αλ Κάιντα όπου και αν κρύβεται και να εργαστούμε για την εξάλειψή της και στις περιοχές όπου πραγματοποιούνται τώρα στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Καθώς μειώνεται η στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στο Ιράκ, θα αυξήσουμε εκεί τις υπηρεσίες πληροφορίων ώστε να βοηθήσουμε το Ιράκ να εγκαθιδρύσει σταθερότητα. Εκεί η απειλή δεν προέρχεται μόνο από την τρομοκρατία, αλλά και από την αναζωπύρωση της ενδοθρησκευτικής βίας. Η Αλ Κάιντα έχει προσφάτως μετατοπιστεί κυρίως στην περιοχή της Μοσούλης, στην οποία και επικεντρωνόμαστε.

Στο Αφγανιστάν, η ανταρσία των Ταλιμπάν διευρύνεται. Σε μια χώρα με αδύναμους πολιτικούς θεσμούς και αποτυχημένη οικονομία, η σταθεροποίηση δεν απαιτεί μόνο στρατιωτική παρουσία, αλλά και αυτήν των υπηρεσιών ασφαλείας. Αν είναι να έχουμε μια ευκαιρία να δημιουργήσουμε σταθερότητα, πρέπει να κάνουμε χρήση τόσο στρατιωτικής όσο και ήπιας ισχύος, δηλαδή επιχειρήσεις παροχής βοήθειας στους πολίτες.

«Οτιδήποτε κάνει η CIA, τώρα και στο μέλλον, θα είναι με έναν τρόπο που θα στηρίζει το Σύνταγμα και τις αξίες που σέβεται η Αμερική. Πιστεύω βαθύτατα, όπως και ο πρόεδρος Ομπάμα, ότι δεν είμαστε υποχρεωμένοι να επιλέξουμε ανάμεσα στις αξίες και την ασφάλειά μας…», τονίζει ο διευθυντής της CIA (φωτ.: Ass. Press) Η απειλή του Ιράν απαιτεί όλη μας την προσοχή. Το Ιράν είναι δύναμη αποσταθεροποίησης στη Μέση Ανατολή. Ακόμη και αν η κυβέρνηση επιχειρεί προσέγγιση μέσω της διπλωματικής οδού, κανείς δεν είναι τόσο αφελής ώστε να μην κατανοεί τις προκλήσεις που ανακύπτουν. Το Ιράν επιθυμεί να αναδειχθεί στην κυρίαρχη δύναμη στην περιοχή, μέσω του πυρηνικού του προγράμματος, των παρεμβάσεων στο Ιράκ, μέσω των σχέσεών του με τη Συρία και μέσω της υποστήριξης προς τη Χαμάς και τη Χεζμπολάχ.

Η εκτίμηση στους κόλπους των αμερικανικών δυνάμεων ασφαλείας είναι ότι το Ιράν, το λιγότερο που επιθυμεί είναι να κρατήσει ανοιχτή την επιλογή δημιουργίας πυρηνικών όπλων, τα οποία να μπορεί να χρησιμοποιήσει.

Σύμφωνα με την εκτίμησή μας, το Ιράν σταμάτησε το 2003 τον εξοπλισμό, αλλά συνεχίζει να εξελίσσει την τεχνολογία για εμπλουτισμό ουρανίου και για βαλλιστικούς πυραύλους που μπορούν να φέρουν πυρηνικά όπλα.

Γι’ αυτό και η διερεύνηση των προθέσεων του Ιράν είναι ύψιστης προτεραιότητας. Δεν είναι ένας εύκολος στόχος των υπηρεσιών ασφαλείας. Ο βασικός μας στόχος είναι να εξασφαλίσουμε μια όσο πιο λεπτομερή εικόνα γίνεται για τις δυνατότητές του.

Ενώ το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα αποτελεί από μόνο του αιτία σοβαρής ανησυχίας, είναι επίσης μια ρεαλιστική απειλή, αν το Ιράν εξοπλιστεί πυρηνικά, άλλες χώρες στην περιοχή να μπουν στον πειρασμό να κινηθούν ανάλογα. Το τελευταίο πράγμα που χρειαζόμαστε στη Μέση Ανατολή είναι μια κούρσα πυρηνικών εξοπλισμών.

Παρομοίως, προσπαθούμε να αποτιμήσουμε το πρόγραμμα πυρηνικών εξοπλισμών της Βόρειας Κορέας και τους πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς που διαθέτει. Το γεγονός ότι μπορεί να πουλήσουν τεχνολογία και τεχνογνωσία σε οποιονδήποτε είναι διατεθειμένος να πληρώσει, αποτελεί σοβαρό λόγο ανησυχίας. Οπως και το Ιράν, έτσι και η Βόρεια Κορέα αποτελεί δύσκολο στόχο για τις υπηρεσίες πληροφοριών, αλλά σημειώνουμε σημαντική πρόοδο. Για παράδειγμα, πρόσφατα ήμασταν σε θέση να γνωρίζουμε -εντός χρονικού πλαισίου μιας ώρας- πότε θα έκαναν τη δοκιμή του πυραύλου Ταεποντόγκ.

Με δεδομένα τα προβλήματα υγείας του Κιμ Γιονγκ-Ιλ και τα ζητήματα διαδοχής, η Βόρεια Κορέα παραμένει μια από τις πλέον δύσκολες και απρόβλεπτες απειλές σ’ αυτή την περιοχή του κόσμου.

Τέλος, υπάρχουν σήμερα πολλοί μέσα στο αμερικανικό Κογκρέσο που επιθυμούν να εστιάσουν στο παρελθόν (σε ό,τι συνέβη στη διάρκεια της διακυβέρνησης Μπους). Δεν αμφισβητώ τη σημασία τού να διδαχθούμε από εκείνη την περίοδο. Και ως κάποιος που υπήρξε μέλος του αμερικανικού Κογκρέσου για έξι θητείες, πιστεύω στον εποπτικό ρόλο και στη δύναμη της νομοθετικής εξουσίας. Βλέποντας όμως πρακτικές του παρελθόντος, πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί και να μην ξεχνάμε τις ευθύνες που έχουμε στο παρόν και το μέλλον. Είμαστε ένα κράτος σε πόλεμο.

Πρέπει καθημερινά να αντιμετωπίζουμε την πραγματικότητα. Ως εκ τούτου, δεν μπορούμε να εξετάζουμε το παρελθόν με έναν τρόπο διχαστικό πολιτικά, που επηρεάζει την ικανότητά μας να εστιάζουμε την προσοχή μας σε εκείνους που μπορεί να αποτελούν απειλή για τις ΗΠΑ σήμερα και στο μέλλον.

Αυτό που θα έλεγα είναι ότι, τώρα και στο μέλλον, οτιδήποτε κάνει η CIA θα είναι με έναν τρόπο που θα στηρίζει το Σύνταγμα και τις αξίες που σέβεται η Αμερική. Πιστεύω βαθύτατα, όπως και ο πρόεδρος Ομπάμα, ότι δεν είμαστε υποχρεωμένοι να επιλέξουμε ανάμεσα στις αξίες και την ασφάλειά μας. Η ευθύνη μας δεν εξαντλείται μόνο στην προστασία των συνόρων μας, αλλά και στην προστασία της κυβέρνησης του λαού, από τον λαό και για τον λαό».

Το «κυνήγι» της Αλ Κάιντα

• Είναι η διάσπαση των δικτύων της Αλ Κάιντα αρκετή για να εδραιωθεί σταθερότητα, κατά μήκος των συνόρων Αφγανιστάν-Πακιστάν;

«Δεν μπορούμε να κερδίσουμε μόνο με στρατιωτικά μέσα. Αν είναι να δημιουργήσουμε μακροπρόθεσμη σταθερότητα είτε στο Πακιστάν είτε στο Αφγανιστάν, θα πρέπει να ασχοληθούμε με τις περιοχές των φυλών. Αυτό που ξεκάθαρα συμβαίνει είναι ότι η Αλ Κάιντα και οι σύμμαχοί της τρέφονται από την απογοήτευση των ανθρώπων στις περιοχές αυτές, διότι αισθάνονται ότι δεν έχουν καμία ευκαιρία. Τελικά, το ζήτημα γι’ αυτούς είναι όντως η εκπαίδευση, η τροφή, η προσωπική ασφάλεια.

Ο λόγος που οι Ταλιμπάν έχουν επιτυχία στις περιοχές των φυλών είναι ότι πηγαίνουν στους ανθρώπους, εκεί που υπάρχει μεγάλη αναταραχή, και λένε: “Μπορούμε να σας φέρουμε τάξη”. Αυτό είναι που μας κάνει το περισσότερο κακό. Πρέπει να μπορούμε να ανταποκριθούμε στην ανάγκη των ανθρώπων για τάξη και ασφάλεια. Μπορούμε να νικήσουμε μόνο αν παρέχουμε ασφάλεια, δουλειές, εκπαίδευση, συνθήκες υγιεινής και υποδομές. Η στρατιωτική ενίσχυση της εκστρατείας στο Ιράκ δεν θα είχε αποτέλεσμα αν δεν συμπληρωνόταν από μη κυβερνητικές οργανώσεις, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, ομάδες πολιτών και άλλη βοήθεια επικεντρωμένη σ’ αυτούς τους άλλους τομείς. Πρέπει να μάθουμε αυτό το μάθημα και να το εφαρμόσουμε στο Πακιστάν και το Αφγανιστάν».

• Τι σας λέει όλο αυτό το επεισόδιο στην κοιλάδα Σουάτ, για το πώς σκέφτεται η πακιστανική ηγεσία για την Αλ Κάιντα και τους Ταλιμπάν;

«Μια από τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε πολεμώντας την Αλ Κάιντα, τους Ταλιμπάν και άλλες τρομοκρατικές ομάδες στις περιοχές των φυλών στο Πακιστάν, είναι να κάνουμε τους ηγέτες του Πακιστάν να καταλάβουν ότι αυτές οι ομάδες αντιπροσωπεύουν μια απειλή για τη σταθερότητα της δικής τους χώρας. Στο Πακιστάν η προσοχή εστιαζόταν πάντα στην απειλή εξ Ινδίας και όχι στις περιοχές των φυλών. Είτε ήταν η Βρετανική Αυτοκρατορία είτε οι διαδοχικές πακιστανικές κυβερνήσεις μετά την ανεξαρτησία, όλοι τους μεταχειρίζονταν τις περιοχές των φυλών σαν τους ινδιάνικους καταυλισμούς στις ΗΠΑ. Βασικά, τις εγκατέλειψαν. Αν προκαλούσαν ταραχές, έστελναν το ιππικό να αντιμετωπίσει το πρόβλημα και μετά έφευγαν, χωρίς να δώσουν περαιτέρω προσοχή. Αυτή η ιστορία είναι ένας από τους λόγους που έγινε στη Σουάτ η συμφωνία (εκεχειρία με αντάλλαγμα την κυριαρχία του ισλαμικού νόμου).

Οταν πρωτοανέλαβα αυτή τη θέση, κάθισα με τους Πακιστανούς και τους είπα: “Πρέπει να ξαναδείτε αυτή τη συμφωνία στη Σουάτ, είναι επικίνδυνη”. Κι εκείνοι είπαν: “Οχι, δεν είναι σαν τους άλλους διακανονισμούς. Είναι διαφορετική. Δεν θα καταρρεύσει”. Ε, λοιπόν, κατέρρευσε. Νομίζω ότι πήραν ένα μάθημα. Εχουμε πει στους Πακιστανούς: “Ακούστε, η απειλή δεν είναι μόνο για τις ΗΠΑ και το Αφγανιστάν, είναι και για το Πακιστάν. Ανατίναξαν το ξενοδοχείο Μάριοτ. Αποτελούν απειλή για την ασφάλειά σας”. Αν οι Πακιστανοί αναγνωρίσουν αυτές τις ομάδες ως πραγματική απειλή, τότε μπορούμε να έχουμε τη συνεργασία που χρειαζόμαστε. Νομίζω ότι αρχίζουν να το καταλαβαίνουν. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, υπάρχουν σε εξέλιξη πακιστανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον μαχητών στη Σουάτ και στο Μπουνέρ. Το κλειδί δεν είναι να φέρουν απλώς τα τανκς, να εκκαθαρίσουν τους Ταλιμπάν και να φύγουν. Πρέπει να καθαρίσουν τις περιοχές αυτές και να τις κρατήσουν. Αυτό είναι πολύ σημαντικό.

Μετά την πρόσφατη τριμερή σύνοδο στην Ουάσιγκτον (ΗΠΑ-Πακιστάν-Αφγανιστάν), έχουμε αρχίσει να μοιραζόμαστε πληροφορίες με πιο αποτελεσματικό τρόπο. Και λειτουργεί. Αισθάνομαι πράγματι ότι ο Πακιστανός πρόεδρος Ζαρντάρι αντιλαμβάνεται πως πρέπει να κάνει περισσότερα. Κατανοώ ότι βλέπουν μια απειλή από την Ινδία. Αλλά αν δεν επικεντρωθούν σ’ αυτήν εδώ την απειλή, αυτό θα υπονομεύσει τη σταθερότητά τους».

© 2009, Global Viewpoint/Ελευθεροτυπία

• Του ΝΕΪΘΑΝ ΓΚΑΡΝΤΕΛΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 23/5/2009

Ολιβιέ Μπεζανσνό: «Ισχυρή, αλλά διχασμένη η αριστερά στην Ελλάδα»

• Ο τριανταπεντάρης ταχυδρόμος Ολιβιέ Μπεζανσνό, το «άτακτο παιδί» της αριστεράς, θεωρείται ο ανερχόμενος αστέρας της γαλλικής πολιτικής σκηνής. Και ίσως αποτελέσει την έκπληξη των ευρωεκλογών της 7ης Ιουνίου, καθώς το «Αντικαπιταλιστικό Κόμμα, του οποίου ηγείται, έρχεται τρίτο στις δημοσκοπήσεις, αμέσως μετά το κόμμα του Σαρκοζί και τους Σοσιαλιστές.

**Απόφοιτος Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Ναντέρ (ο ίδιος λέει ότι το επέλεξε γιατί από εκεί ξεκίνησε ο Μάης του ‘68), πιστεύει ότι η σημερινή κρίση είναι «συστημική» και συνδέεται με τη λειτουργία του συστήματος: «Απέναντι στην επιθετικότητα του καπιταλισμού, υπάρχει τώρα περισσότερο από ποτέ χώρος στην Ευρώπη για κόμματα αντικαπιταλιστικά», επισημαίνει στην «Κ.Ε.».

**Ο «Τεν-Τεν» (έτσι τον φωνάζουν χαϊδευτικά) υποστηρίζει ότι «η σοσιαλδημοκρατία έχει προσαρμοστεί σε έναν καπιταλισμό που δεν της αφήνει παρά ψίχουλα» και επιμένει πως «η ιστορία μάς έδειξε ότι είναι αδύνατο να εξανθρωπίσουμε τον καπιταλισμό και ότι πρέπει να αλλάξουμε ριζικά τις προϋποθέσεις λειτουργίας του».

**Μιλώντας, τέλος, για την Ελλάδα, υποστηρίζει ότι «η ριζοσπαστική αριστερά είναι πολύ δυνατή αλλά και διχασμένη». Και εύχεται, φυσικά, «καλή επιτυχία στις ευρωεκλογές στους έλληνες φίλους!».

* Η παγκόσμια οικονομική αναταραχή πιστεύετε ότι σηματοδοτεί αξεπέραστη κρίση του καπιταλισμού ή, μήπως, μία ακόμη περαστική δυσλειτουργία του συστήματος;

- Ολος ο κόσμος συμφωνεί και αναγνωρίζει σήμερα πως δεν πρόκειται για μια κρίση συνδεδεμένη με μια κακή διαχείριση του συστήματος ή με ατομικά λάθη. Αλλά για μια «συστημική κρίση» συνδεδεμένη με τις ίδιες τις προϋποθέσεις λειτουργίας του καπιταλιστικού συστήματος.

* Μία ακόμη εσωτερική αντίφαση και μόνο;

- Ναι, αλλά με ποιοτικές διαφορές. Ο καπιταλισμός έχει γνωρίσει συχνές κρίσεις που οφείλονται στις αντιθέσεις του ίδιου συστήματος το οποίο κινείται βασικά από την αναζήτηση του μέγιστου κέρδους. Ομως, η παρούσα κρίση είναι χειρότερη από εκείνη του 1929, γιατί, ενώ ξεκίνησε ως κρίση του πιστωτικού συστήματος στις ΗΠΑ, μεταμορφώθηκε σε κρίση οικονομική, κοινωνική, οικολογική και πολιτική. Με την παγκοσμιοποίηση, η κρίση αυτή πρόκειται να έχει φοβερό κοινωνικό αντίκτυπο καθώς θα βυθίσει σε κατάσταση κινδύνου εκατομμύρια ανθρώπους. Οι εργοδότες θα εξαπολύσουν έναν πραγματικό κοινωνικό πόλεμο στον κόσμο της εργασίας και της κουλτούρας, αφού θα αλλάξουν οι συνθήκες εργασίας, εκπαίδευσης, περίθαλψης και η οικονομική ύφεση θα πλήξει τα μεσαία και χαμηλά κοινωνικά οικονομικά στρώματα.

* Ενας «νέος καπιταλισμός», όπως ισχυρίζονται αρκετοί οικονομολόγοι, μήπως μπορέσει να αναστυλώσει το σύστημα;

- Γνωρίζουμε καλά όλα αυτά που λέγονται σε περίοδο κρίσης, όταν εμφανίζονται αρκετοί καλοθελητές που προτείνουν να εξανθρωπίσουμε τάχα, να αναμορφώσουμε, να οργανώσουμε, να εκδημοκρατίσουμε τον καπιταλισμό. Αλλά η ιστορία μάς έδειξε πως αυτό είναι αδύνατο. Ακριβώς γιατί πρόκειται για μια κρίση του συστήματος, που θα χρειαζόταν για να την ξεπεράσουμε να αλλάξουμε ριζικά τις προϋποθέσεις λειτουργίας του. Αρκεί να συμπεράνουμε πως στον τομέα της διαχείρισης οι φιλελεύθεροι όπως και οι σοσιαλδημοκράτες ήταν ανίκανοι να αποτρέψουν μια τέτοια κρίση.

* Πώς θα περιγράφατε το εναλλακτικό μοντέλο;

- Η μόνη ικανοποιητική λύση είναι να οικοδομήσουμε ένα σύστημα οικονομικό, του οποίου ο στόχος να είναι η ικανοποίηση των αναγκών του λαού, οι οποίες είναι δημοκρατικά αποφασισμένες και ελεγχόμενες από αυτόν. Γι’ αυτό πρέπει να σχεδιάσουμε μια εντελώς διαφορετική κατανομή του πλούτου. Είναι μια απόφαση της κοινωνίας, που όμως δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί παρά μόνο ως αποτέλεσμα δυναμικών κινητοποιήσεων από το σύνολο του λαού.

* Και πώς θα βρεθούν οι απαραίτητοι πόροι για να γίνει αυτό πραγματικότητα;

- Η δεξιά μάς εξηγεί ότι δεν υπάρχουν χρήματα. Ομως πολύ εύκολα βρίσκονται εκατομμύρια ευρώ για να δοθούν στις τράπεζες και στους μεγαλοβιομήχανους, πάντα με την απατηλή υπόσχεση ότι αυτό θα ενισχύσει την απασχόληση. Σήμερα, με τα δισεκατομμύρια που έχει τσεπώσει μια μειοψηφία, θα μπορούσαμε άνετα να δημιουργήσουμε θέσεις εργασίας, να αυξήσουμε τα κονδύλια στην παιδεία και την υγεία, να προστατεύσουμε το περιβάλλον. Αλλά πρέπει να επιδιώξει ο λαός μέσα από τον δημόσιο τομέα να κατακτήσει τις απαραίτητες πηγές για την κοινωνία όπως μεταφορικά μέσα, ενέργεια, παιδεία, νερό, χωρίς να διστάσει να επιτεθεί ευθέως στην ιδιοκτησία. Απέναντι λοιπόν σε αυτή την κρίση που παίζονται παιχνίδια με δισεκατομμύρια, επιβάλλεται η κατάργηση του τραπεζικού απορρήτου, του οικονομικού ελέγχου των επιχειρήσεων, της απαγόρευσης των φορολογικών παραδείσων και των «επιχρυσωμένων» προσωρινών λύσεων.

* Η ευρωπαϊκή αριστερά τι προτείνει; Ενόψει ευρωεκλογών μπορεί να πάρει κοινές πρωτοβουλίες και ποιες;

- Σε ευρωπαϊκή κλίμακα πρέπει να αγωνιστούμε για την εναρμόνιση της κοινωνικής νομοθεσίας, έναν ευρωπαϊκό κατώτατο μισθό, 35ωρο, απαγόρευση των απολύσεων στις επιχειρήσεις που έχουν κέρδη, ή που ενισχύθηκαν από το κράτος, την ελεύθερη κυκλοφορία των μεταναστών και τη νομιμοποίησή τους, την ισότητα ανδρών-γυναικών. Γι’ αυτό και υποστηρίζουμε τις συμμαχίες της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στην Ελλάδα, την Ισπανία,την Πορτογαλία, το Βέλγιο, τη Σουηδία.

* Τονίζετε, δηλαδή, τη διεθνιστική διάστασης της δράσης…

- Ακριβώς! Χρειάζεται μια διεθνιστική Ευρώπη που να αντιτίθεται στο ΝΑΤΟ και σε όλους τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και να υποστηρίζει τον αγώνα του παλαιστινιακού λαού. Γι’ αυτό πρέπει να συντονίσουμε τους αγώνες σε ευρωπαϊκή κλίμακα, όπως είχε ξεκινήσει να κάνει το φιλειρηνικό κίνημα και το κίνημα των γυναικών.

* Από την άλλη πλευρά, υπάρχει η ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία…

- Δεν έχουμε καμία αυταπάτη ότι η Σοσιαλδημοκρατία έχει ήδη προσαρμοστεί στον καπιταλισμό, που δεν της αφήνει παρά ψίχουλα ενώπιον της κρίσης και που της επιτρέπει μόνο κάποιες ασήμαντες αλλαγές. Είμαστε έτοιμοι, ωστόσο, να συμμαχήσουμε με όλους όσοι συμφωνούν να χτίσουν μαζί μας μια Ευρώπη σοσιαλιστική σε σύγκρουση με τον καπιταλισμό και δεσμεύονται γι’ αυτό. Να δεσμευτούν, μάλιστα, ότι δεν θα συμμετάσχουν στη διαχείριση του συστήματος με τη Σοσιαλδημοκρατία σε κυβερνητικό αλλά και τοπικό επίπεδο.

* Πώς βλέπετε τον Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ;

- Στην Ελλάδα η ριζοσπαστική αριστερά είναι πολύ δυνατή, αλλά και διχασμένη. Εχουμε κάνει συζητήσεις ειλικρινείς και αδελφικές με τον Αλέξη Τσίπρα τόσο στην Ελλάδα όσο και στη Γαλλία. Απέναντι στην επιθετικότητα του καπιταλισμού υπάρχει περισσότερο από ποτέ χώρος στην Ευρώπη για κόμματα αντικαπιταλιστικά, ικανά να επαναστατήσουν ενάντια σε αυτή την άρρωστη κοινωνία του συστήματος. Εύχομαι, ενόψει ευρωεκλογών, καλή επιτυχία στους έλληνες φίλους!

• Στον ΦΩΤΗ ΠΑΠΟΥΛΙΑ, ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 24/5/2009

Αλέκα Παπαρήγα: «Να πατώσουν Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ»

• «Η αποχή και το λευκό είναι άσφαιρα πυρά που βολεύουν την Ε.Ε. Το θέμα για μας τίθεται ως εξής: να πατώσουν Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ και να ενισχυθεί το ΚΚΕ».*Η γενική γραμματέας της Κ.Ε. του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα πιστεύει ότι «η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ ταυτίζεται με του ΠΑΣΟΚ, καθώς και τα δύο είναι κόμματα του Μάαστριχτ».

* Αναφερόμενη στην κόντρα με τον Θ. Πάγκαλο καταγγέλλει ότι «ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ κάνουν συκοφαντία και προβοκάτσια». Ωστόσο, παραδέχεται ότι μπορεί κάποιος να είναι αντι-ΚΚΕ χωρίς να είναι αντικομμουνιστής, γιατί «αντικομμουνισμός είναι να πολεμάς το ΚΚΕ με ανήθικα μέσα».

*Αυτό που λέμε ευρωσκεπτικισμός είναι πλειοψηφικό ρεύμα στα κόμματα, εκτός Ν.Δ. Δικαιώνεται η πολιτική σας;

-Και στο χώρο της Ν.Δ. υπάρχουν ψηφοφόροι δυσαρεστημένοι. Βλέπουν ότι σε άλλα πίστεψαν για την Ε.Ε., σε σύγκριση με τα συμβαίνοντα. Θεωρούμε ότι το ΚΚΕ έχει συμβάλει αποφασιστικά στο ξεθώριασμα του οράματος που φιλοτεχνήθηκε. Είναι το μόνο κόμμα που εναντιώθηκε στο Μάαστριχ, στην ΟΝΕ και στις άλλες επιλογές της Ε.Ε., που αποφασίστηκαν με τη συμμετοχή της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ. Η πολιτική του ΚΚΕ δικαιώνεται. Αυτό θα συνειδητοποιηθεί πολύ περισσότερο στην πορεία. Οι θέσεις του ΚΚΕ βρίσκονται σε αντιστοιχία με τον χαρακτήρα της Ε.Ε. ως διακρατικής ιμπεριαλιστικής ένωσης. Στρέφεται κατά των λαών, αφού σε όλα τα κράτη-μέλη της κτυπιούνται δικαιώματα, η κατάσταση των λαϊκών οικογενειών χειροτερεύει.

*Ωστόσο, όταν το ερώτημα τίθεται ευθέως στους πολίτες, «μέσα ή έξω από την Ε.Ε.», η πλειονότητα επιλέγει «μέσα». Πώς το εξηγείτε;

-Είναι φυσικό να συμβαίνει αυτό, τη στιγμή που η ταξική πάλη υπολείπεται, δεν αντιστοιχεί στην εκφραζόμενη αγανάκτηση. Υπάρχουν αυταπάτες ότι η Ε.Ε. μπορεί να αλλάξει υπέρ των εργαζομένων. Ταυτόχρονα πολλοί εργαζόμενοι, που αντιλαμβάνονται ότι η θέση για αποδέσμευση είναι σε όφελός τους και σωστά την προσλαμβάνουν ως συνδυασμό με ριζικές αλλαγές στην εξουσία και στην οικονομία, δεν νιώθουν έτοιμοι να στρατευθούν σε έναν αγώνα που είναι δύσκολος. Πάρτε επίσης υπόψη ότι ζούμε τις συνέπειες της αντεπανάστασης του 1989-1991. Επιδρά και η ιδεολογική τρομοκρατία, ότι αν ήμαστε έξω από την Ε.Ε., θα είχαμε χαθεί. Τους φόβους του το κεφάλαιο έχει καταφέρει, μέσω των μηχανισμών του και των πάσης αποχρώσεως κομμάτων του, να τους κάνει φόβους των απλών ανθρώπων. Αλλά το ψέμα έχει κοντά πόδια.

*Η αποχή και το λευκό στις ευρωεκλογές δεν συνιστούν μια πράξη αντίστασης στις επιλογές της Ε.Ε.;

-Το αντίθετο. Είναι άσφαιρα πυρά. Τα ποσοστά αποχής στις χώρες της Ε.Ε. είναι γιγάντια. Ποιοι τα παίρνουν υπόψη; Κανένας. Η αποχή και το λευκό βολεύουν την Ε.Ε. Θέλουν τους λαούς στο περιθώριο, για να τους κρατάνε «εντός των τειχών». Φοβούνται τη συμμετοχή που ενισχύει τα κομμουνιστικά κόμματα, το ΚΚΕ στην Ελλάδα.

*Παρά το γεγονός ότι βιώνουμε την κρίση του νεοφιλελευθερισμού στην Ευρώπη, οι δυνάμεις που τον υπηρέτησαν εξακολουθούν να υπερέχουν. Μήπως αυτό συμβαίνει επειδή δεν υπάρχει πειστική εναλλακτική λύση;

-Δεν ζούμε κρίση του νεοφιλελευθερισμού, αλλά κρίση του καπιταλισμού. Αυτή είναι αντικειμενική, σύμφυτη του συστήματος. Κρίση υπερπαραγωγής και υπερκερδών. Δεν τη δημιουργούν κόμματα. Η συμβολή των αστικών κομμάτων στην κρίση είναι ότι υπηρετούν την κερδοφορία, που, όταν φουσκώνει, το σύστημα «σκάζει». Την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων, του Μάαστριχτ γενικά, την εφαρμόζουν τα σοσιαλδημοκρατικά, τα φιλελεύθερα και τα «νεοκομμουνιστικά» κόμματα. Δεν ήταν δυνατό, λοιπόν, να έχουν λύση. Εχουν ίδια στρατηγική. Η εναλλακτική λύση θα προκύψει μόνο με ισχυρά Κ.Κ. και λαϊκή συμμαχία που θα διαμορφώσει όρους για τη λαϊκή εξουσία.

*Ο δικομματισμός, αν επιβεβαιωθούν οι δημοσκοπήσεις, δύσκολα θα προσεγγίσει το 70%. Από τις εκλογές του 2007 και μετά υποχωρεί. Απειλείται;

-Πάντως, δεν ήταν το ΚΚΕ που μιλούσε για το τέλος του δικομματισμού. Ο δικομματισμός έχει κάμψη, όμως το ζητούμενο είναι να νικηθεί η πολιτική του και τα οικονομικά του στηρίγματα. Να νικηθεί, δίχως να αντικαθίσταται από τον διπολισμό. Το θέμα τίθεται ως εξής: Να πατώσουν η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ και να ενισχυθεί το ΚΚΕ.

*Το ΚΚΕ μιλάει για ανυπακοή. Στην πράξη αυτό πώς μεταφράζεται στο εσωτερικό της χώρας;

-Ανυπακοή σημαίνει να μη νομιμοποιήσουν στη συνείδησή τους οι εργαζόμενοι τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, το 65ωρο, τη συνταξιοδότηση στα 70, το κτύπημα της ασφάλισης και λοιπά, έστω κι αν αυτά κατοχυρώνονται με νόμους. Σημαίνει δράση κατά της εργοδοτικής και κρατικής τρομοκρατίας, με όποια μορφή πάλης αποφασίζουν οι εργαζόμενοι. Συσπείρωση και προετοιμασία για να γίνουν κοινωνική ιδιοκτησία τα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής. Στην ουσία, η ανυπακοή εκφράζεται και με τη δυσαρέσκεια των εργαζομένων. Το ΚΚΕ την πηγαίνει παραπέρα από την αυθόρμητη εκδήλωσή της.

*Με ποιο αποτέλεσμα το ΚΚΕ θα ήταν ικανοποιημένο;

-Με όσο το δυνατό πιο υψηλό ποσοστό, τέτοιο που να δημιουργεί τη γενική αίσθηση ότι η επομένη των εκλογών δεν είναι ίδια μέρα με τις προηγούμενες. Αυτόν τον πήχη πρέπει να βάλει ο λαός.

*Υποστηρίζετε ότι Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ τσακώνονται για τα σκάνδαλα προσχηματικά. Υπάρχουν, όμως, καπιταλιστικές χώρες όπου η διαφθορά δεν είναι τόσο διαδεδομένη. Και οι νόμοι τηρούνται και οι εμπλεκόμενοι τιμωρούνται…

-Η διαφθορά είναι γενικευμένη και το ζήτημα δεν είναι να πάρουμε ένα ζύγι. Γίνεται τόσος θόρυβος για τη Siemens και αναφέρονται πολλές χώρες στις οποίες η Siemens λάδωσε. Εχουμε, λοιπόν, χώρες, όχι μία. Δεύτερο, το λάδωμα δεν συνιστά και γερμανική διαφθορά; Και δεν είναι μόνο η Siemens. Ας θυμηθούμε την Ιταλία, τη Γαλλία (και ο Σιράκ εμπλέχτηκε) και άλλες. Ας μην πούμε για τις ΗΠΑ… Τίποτα ουσιώδες δεν έρχεται στο φως. Τη διαφθορά γεννά η ανταγωνιστικότητα. Εδώ γίνονται πόλεμοι για τις αγορές! Η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ τροφοδοτούν τη διαφθορά με την πολιτική τους, που είναι θέμα ταξικής επιλογής. Αυτή δεν θέλουν να αποκαλύπτεται, γι’ αυτό ο ένας κουκουλώνει τα σκάνδαλα του άλλου, όχι μόνο τα δικά του.

*Για ένα διάστημα το σύστημα και οι μηχανισμοί του είχαν στοχοποιήσει τον ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα που λειτουργεί εκτός κοινοβουλευτικής λογικής. Εσείς λέτε ότι είναι το ανάχωμα στο ριζοσπαστισμό των μαζών. Τι από τα δύο ισχύει;

-Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, όταν θεωρεί ότι το κίνημα βρίσκεται χαμηλά, προσαρμόζεται αναλόγως. Οταν θεωρεί ότι ανεβαίνει, εκφράζεται με μία φρασεολογία ριζοσπαστική. Επί της ουσίας, δεν έχει πολιτική ρήξης. Η στρατηγική του ταυτίζεται με του ΠΑΣΟΚ. Είναι και τα δύο κόμματα του Μάαστριχτ.

*Η διένεξή σας με τον κ. Πάγκαλο θα λυθεί στα δικαστήρια; Ο Θ. Πάγκαλος είπε ότι αν δεν επιβεβαιωθούν οι ισχυρισμοί του κατά του ΚΚΕ, θα παραιτηθεί από την πολιτική. Με το ΚΚΕ μπήκε στην πολιτική από το ΚΚΕ θα βγει. Ειρωνικό δεν είναι αν συμβεί;

-Η αντίθεσή μας είναι με την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, που με το ΛΑΟΣ πρωτοστατούν στον αντικομμουνισμό. Οποιος κατηγορεί, οφείλει να φέρνει αποδείξεις. Συκοφαντία και προβοκάτσια κάνουν ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ. Δεν μας πτοούν. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Γνωρίζει το ΚΚΕ πώς να υπερασπίσει τον εαυτό του.

*Μπορεί κάποιος να είναι αντι-ΚΚΕ χωρίς να είναι αντικομμουνιστής;

-Φυσικά. Αντικομμουνισμός σημαίνει να πολεμάς το ΚΚΕ με ανήθικα μέσα. Εμείς επιδιώκουμε να γίνεται πολεμική στις θέσεις μας. Αισθανόμαστε ισχυροί. Αλλο αυτό, άλλο να λέει καθένας την άποψή του και άλλο το ψέμα. Να μας πουν δογματικούς ή κάτι παρόμοιο, δεν μας βρίσκει σύμφωνους, αλλά δεν είναι αντικομμουνισμός. Είναι πολιτική άποψη. Την πολεμάμε, αλλά δεν τη θεωρούμε αντικομμουνισμό.

*Ενας παλιός μαχητής των δημοκρατικών της Ισπανίας κάνοντας ένα συνοπτικό απολογισμό της συνολικής πορείας της αριστεράς είπε ότι «χάσαμε όλες τις μάχες, αλλά έχουμε τα καλύτερα τραγούδια». Το θέμα, ωστόσο, είναι πόσοι τα τραγουδάνε σήμερα, κ. Παπαρήγα.

-Πολλοί. Λιγότεροι από πριν, αλλά θα γίνουν περισσότεροι και στην πορεία θα γίνουμε πλειοψηφία. Θα έχουμε τα παλιά, θα έχουμε και τα νέα τραγούδια μας, γιατί είμαστε σοφότεροι. Ο καπιταλισμός κατατρώγεται από τις αντιθέσεις του. Είναι το παλιό.

• Στον ΤΑΣΟ ΠΑΠΠΑ, ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 24/5/2009

Γιάννης Ραγκούσης: «Στις εθνικές θα πάμε καλύτερα»

• «Δεν είχαμε σκοπό να χρησιμοποιήσουμε τη λέξη βαρβαρότητα, όμως, μετά την αντίδραση του Κ. Καραμανλή, ειλικρινά θα το κάνουμε». Ο γραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, Γ. Ραγκούσης, υποστηρίζει ότι το σποτ της Ν.Δ. με τα παπαγαλάκια «κινείται στα όρια της πολιτικής ανοησίας και κάνει τους πολίτες να θυμώνουν ακόμη περισσότερο», ενώ προβλέπει ότι «το αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών για το ΠΑΣΟΚ θα είναι πολύ καλύτερο από το πολύ καλό αποτέλεσμα που θα πετύχουμε στις ευρωεκλογές».

Γ. ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ

**Αναφερόμενος στο ΚΚΕ, σημειώνει πως το κόμμα αυτό διεκδικεί το δικαίωμα να κρίνει τους πάντες αλλά να μην κρίνεται το ίδιο: «Η στάση της ηγεσίας του δείχνει ότι η συνεργασία με τη Ν.Δ. το 1989 δεν ήταν συγκυριακή».

* Νίκη στις ευρωεκλογές κάτω από το 3% θα είναι ήττα για το ΠΑΣΟΚ; Εχετε καλλιεργήσει προσδοκίες για θρίαμβο…

- Το ότι το ΠΑΣΟΚ διεκδικεί τη νίκη στις ευρωεκλογές, όταν οι δυσοίωνες προβλέψεις κάποιων πέρσι τέτοια εποχή μας ήθελαν τρίτους, αποτελεί από μόνο του μια μεγάλη ανατροπή. Η νίκη του ΠΑΣΟΚ θα σηματοδοτήσει την πλήρη ανατροπή των πολιτικών συσχετισμών των τελευταίων χρόνων. Θα έχουμε καταφέρει, λαού θέλοντος, να ανατρέψουμε μια διαφορά 9 μονάδων από τις προηγούμενες ευρωεκλογές και μια διαφορά 4 μονάδων από τις εθνικές του 2007. Η κυβέρνηση, στην προσπάθειά της να διαχειριστεί την ήττα της, έβαλε αυθαίρετα ως όριο που χωρίζει την ήττα από τη συντριβή το 3%.

* Το αποτέλεσμα θα είναι πρόκριμα για τις εθνικές εκλογές;

- Θα σας επισημάνω κάτι και, παρακαλώ, κρατήστε το. Το αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών θα είναι για το ΠΑΣΟΚ, λαού θέλοντος, πολύ καλύτερο από το πολύ καλό αποτέλεσμα που θα πετύχουμε στις ευρωεκλογές.

* Ο Γ. Παπανδρέου θέτει το δίλημμα «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα». Ο Κ. Καραμανλής απαντά ότι αυτό αποτελεί προσβολή για τους ψηφοφόρους του κόμματός του.

- Ο κ. Καραμανλής πέρασε από τη συναίνεση στην πόλωση και από εκεί στη συνειδητή παραποίηση, στη διαστρέβλωση και στο ψέμα. Τον ενοχλεί τώρα το, εδώ και δεκαετίες διατυπωμένο, πολιτικό και φιλοσοφικό δίλημμα «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα», που προφανώς γνωρίζει ότι σε καμία απολύτως περίπτωση δεν αναφέρεται στους οπαδούς της Νέας Δημοκρατίας ούτε και σε οποιονδήποτε πολίτη. Αν πράγματι ο κ. Καραμανλής, με τις απαράδεκτες πολιτικές, και αποφάσεις του, νοιαζόταν για τους οπαδούς του κόμματός του, ας είχε φροντίσει ώστε να μην τους είχε κάνει να ντρέπονται.

* Ποιος είναι ο δρόμος του σοσιαλισμού και ποιος της βαρβαρότητας;

- Ο ένας δρόμος είναι ο δρόμος που θα υπάρξει στην ανθρωπότητα, αλλά και στην κοινωνία, όταν θα υπάρξουν κανόνες, όταν θα υπάρξουν θεσμοί, θα υπάρξει ένα κράτος δικαίου, όταν θα υπάρχει έλεγχος παντού και διαφάνεια. Και υπάρχει και ο άλλος δρόμος, της βαρβαρότητας. Για παράδειγμα, να σας πω ένα δεύτερο παράδειγμα, επειδή μια μεγάλη πολυεθνική θέλει να παράγει προϊόντα για να μπορεί να έχει κέρδη, για να μπορεί η τιμή της στο Χρηματιστήριο να ανεβαίνει, να καταστρέφει τη φύση, να καταστρέφει το κλίμα, να παράγει διοξείδιο του άνθρακα, ανεξάρτητα αν αυτό οδηγεί στην κλιματική αλλαγή, που μοιραία θα οδηγήσει σε κάποιες δεκαετίες την ανθρωπότητα σε παγκόσμια κρίση. Λοιπόν, αυτό είναι βαρβαρότητα.

* Δηλαδή, θα επιμείνετε;

- Δεν είχαμε σκοπό να χρησιμοποιήσουμε τη λέξη «βαρβαρότητα». Μετά την αντίδραση, όμως, του κ. Καραμανλή, αλλά και της Νέας Δημοκρατίας, ειλικρινά θα το κάνουμε. «Βαρβαρότητα» τι είναι; Είναι να κάνει κανείς ό,τι θέλει, να μην υπολογίζει θεσμούς, να μην υπολογίζει κανόνες, να μην υπολογίζει το δίκαιο. Είναι θεσμική βαρβαρότητα να κλείνεις τη Βουλή με τον τσαμπουκά σου, επειδή είσαι πρωθυπουργός, για να σκεπάσεις σκάνδαλα. Είναι θεσμική βαρβαρότητα, επειδή δεν ελέγχεις την κοινοβουλευτική σου ομάδα, να τους αφαιρείς το δικαίωμα που το Σύνταγμα τους δίνει για να εκφράσουν με την ψήφο τους τη γνώμη τους για το τι έγινε στο Βατοπέδι ή τι έγινε σε άλλες αντίστοιχες περιπτώσεις.

*Πώς είδατε τα περίφημα «παπαγαλάκια» της Ν.Δ.;

- Τα σποτάκια της Ν.Δ. θα μείνουν στην ιστορία, ως μια προσπάθεια διαστρέβλωσης της πραγματικότητας, που αγγίζει τα όρια της πολιτικής ανοησίας. Εμπαίζουν τους πολίτες. Νομίζουν ότι μπορούν να τους κοροϊδέψουν. Τους παρουσιάζουν μια πραγματικότητα ονειρική, εντελώς διαφορετική από αυτή που ζουν. Και έτσι τους κάνουν να θυμώνουν ακόμη περισσότερο.

* Η προσήλωσή σας στα σκάνδαλα δεν φαίνεται να συγκινεί τους πολίτες, αν πιστέψουμε τις δημοσκοπήσεις. Ακολουθείτε τη συνταγή της Ν.Δ. της περιόδου 2000-2004 επειδή αποδείχθηκε νικηφόρα;

- Δεν υπήρξε σκανδαλολογία, αλλά υπαρκτά σκάνδαλα. Γι’ αυτό έσπευσε ο κ. Καραμανλής να κλείσει με βίαιο τρόπο τη Βουλή. Με την κίνησή του αυτή δεν παρέγραψε μόνο τις ευθύνες των υπουργών του. Διέγραψε και την απαίτηση των πολιτών για πλήρη διαλεύκανσή τους και καταλογισμό ευθυνών. Εμείς ούτε σκανδαλολογήσαμε, ούτε σηκώσαμε σημαίες ευκαιρίας, όπως ο κ. Καραμανλής την περίοδο 2000-2004. Και κάτι ακόμη. Εμείς, όταν μιλάμε για σκάνδαλα, δεν αναφερόμαστε μόνο στις υποθέσεις που άπτονται ενδεχόμενων ποινικών ευθυνών για πολιτικά πρόσωπα. Δεν είναι πολιτικό σκάνδαλο την ώρα που τα νοσοκομεία δεν μπορούν να λειτουργήσουν λόγω έλλειψης προσωπικού, η κυβέρνηση να προσλαμβάνει αγροφύλακες; Δεν αποτελεί πολιτικό σκάνδαλο η κατάργηση του φόρου μεγάλης ακίνητης περιουσίας που πλήρωναν οι έχοντες και κατέχοντες και η αντικατάστασή του από το ΕΤΑΚ, που πληρώνουν όλοι οι πολίτες;

* Το πολιτικό σύστημα βυθίζεται στην ανυποληψία. Εχετε τρόπο να το βγάλετε από την κρίση; Αφού και το ΠΑΣΟΚ δεν είναι «αθώο»…

- Ο Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ είναι έτοιμοι για ριζικές αλλαγές. Είναι αποφασισμένοι για μια ειρηνική επανάσταση στο πολιτικό σύστημα και στο κράτος, για να τεθούν στην υπηρεσία του πολίτη. Σας διαβεβαιώνω ότι έχουμε πλήρη επίγνωση και των θετικών αλλά και των αρνητικών πλευρών των πολιτικών που ακολουθήσαμε στο παρελθόν. Τα θετικά τα κρατάμε. Τα αρνητικά τα αφήνουμε πίσω μας. Δεν θέλω να πω μεγάλα λόγια. Είναι κάτι που θα δουν οι πολίτες στην πράξη.

* Πρώτος στόχος, λέτε, είναι η αυτοδυναμία. Αν δεν τον πετύχετε; Ξανά εκλογές; Προτάσεις συνεργασίας και σε ποιους;

- Οι στόχοι μας για την επόμενη περίοδο είναι η νίκη μας στις ευρωεκλογές και η νίκη και η αυτοδυναμία στις εθνικές εκλογές. Εκτιμώ ότι θα τους πετύχουμε και τους δύο. Οι πολίτες στις ευρωεκλογές θα κάνουν μαζί μας το πρώτο βήμα για μια βαθιά αλλαγή. Σε κάθε περίπτωση, η πρόταση μας για συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων παραμένει στο τραπέζι, ακόμη και στην περίπτωση της αυτοδυναμίας του ΠΑΣΟΚ.

* «Αντικομμουνιστές, συκοφάντες, γκεμπελίσκοι». Ετσι σας περιγράφει το ΚΚΕ, αφού δεν αποδοκιμάζετε τις δηλώσεις του Θ. Πάγκαλου.

- Το ΚΚΕ διεκδικεί το δικαίωμα να κρίνει τους πάντες αλλά να μην κρίνεται από κανέναν και να μην ελέγχεται από κανέναν. Εμείς είμαστε ξεκάθαροι. Διαφάνεια για τους πάντες και τα πάντα. Ειδικά για τα κόμματα που καλούνται να διαχειριστούν χρήματα του ελληνικού λαού. Τους χαρακτηρισμούς που αναφέρετε στην ερώτησή σας τους προσπερνώ. Δυστυχώς, η στάση της ηγεσίας του ΚΚΕ απέναντι στο ΠΑΣΟΚ δείχνει ότι η συνεργασία με τη Ν.Δ. το ‘89 δεν ήταν μια συγκυριακή αλλά μια στρατηγική επιλογή. Η όξυνση που επιχειρεί ένα πράγμα αποδεικνύει: τη δυσκολία να εξηγήσουν στους ψηφοφόρους τους γιατί στηρίζουν άλλοτε άμεσα και άλλοτε έμμεσα την κυβέρνηση.

• Στον ΤΑΣΟ ΠΑΠΠΑ, ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 24/5/2009

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ: “Η κρίση δεν απαντιέται από τις ξαπλώστρες”

• Ο πρόεδρος του ΣΥΝ δηλώνει αισιόδοξος για την επομένη των ευρωεκλογών, όπου αναμένει ηχηρό μήνυμα εναντίον των δύο μεγάλων κομμάτων και εξηγεί γιατί δεν θα πάει ο ίδιος στο ντιμπέιτ των αρχηγών

«ΚΑΘΕ ΑΛΛΟ παρά χαλαρή» θεωρεί ο πρόεδρος του ΣΥΝ κ. Αλ. Τσίπρας την ψήφο στις 7 Ιουνίου και καλεί τους ψηφοφόρους να προτιμήσουν τις κάλπες παρά τις… ξαπλώστρες της παραλίας για να δώσουν «ηχηρή σφαλιάρα» στα μεγάλα κόμματα. Σχετικά με την απόφαση του κ. Αλ. Αλαβάνου να εκπροσωπήσει τον ΣΥΡΙΖΑ στο ντιμπέιτ των πολιτικών αρχηγών ο κ. Τσίπρας επισημαίνει ότι «είμαστε όλοι στη μάχη»,ενώ κατηγορεί ΝΔ και ΠαΣοΚ ότι ευνοούν την αποχή και χαρακτηρίζει τα ψηφοδέλτια των δύο κομμάτων «άνοστα σαν ντομάτες θερμοκηπίου, ξεκομμένα από την κοινωνία», ενώ παράλληλα δεν κρύβει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ «προσβλέπει στον κόσμο του ΠαΣοΚ», ώστε «να στραφεί η κοινωνία αριστερά και να βγάλει πέρα την επίθεση που δέχεται».

• Τι έγειρε τελικώς την πλάστιγγα υπέρ της επιλογής τού να εκπροσωπηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ από τον κ.Αλαβάνο και όχι από εσάς στο περίφημο ντιμπέιτ;

«Δεν υπάρχει πλάστιγγα. Είμαστε όλοι στη μάχη και συλλογικά αποφασίζουμε πού θα αξιοποιηθεί ο καθένας και η καθεμία από εμάς».

• Θεωρείτε ότι τελείτε «υπό κηδεμονία», ή για να το πούμε πιο κομψά, πιστεύετε ότι τέτοιες κινήσεις όπως αυτή του κ. Αλαβάνου ακυρώνουν την ανανέωση που προωθείτε στο κόμμα σας;

«Οχι σε καμία περίπτωση. Το ποτάμι δεν γυρίσει πίσω».

• Δηλώνετε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι «η τρίτη δύναμη των εκλογών που θα εκλέξει και τρεις ευρωβουλευτές». Δεν φοβάστε μήπως διαψευστείτε;

«Είναι ένα στοίχημα που θα κερδίσουμε. Δεν το φοβάμαι, κάποιοι άλλοι φοβούνται τη δική μας άνοδο. Οποιος παρακολουθεί τον δημόσιο χώρο και τον δημόσιο λόγο αυτή την περίοδο, μπορεί να το καταλάβει πολύ εύκολα. Αυτό αποτελεί τη μεγαλύτερη επιβεβαίωση ότι πάμε πολύ καλά. Πράγμα που μας δείχνει άλλωστε και η καθημερινή μας επαφή με τον κόσμο».

• Πάντως σας θυμίζω ότι πριν από λίγο καιρό μιλούσατε για εκλογή ακόμη και τεσσάρων ευρωβουλευτών…

«Εξακολουθούμε να μιλάμε για το καλύτερο αποτέλεσμα που είχαμε ποτέ. Οχι απλώς για μια εκλογική άνοδο, αλλά για ένα αποτέλεσμα που θα διαμορφώνει νέο πολιτικό σκηνικό. Στις 8 Ιουνίου εδώ θα είμαστε και θα το ξανασυζητήσουμε».

• Οι δημοσκοπήσεις, παρά τις αποκλίσεις που εμφανίζουν μεταξύ τους, έχουν χαμηλώσει τον πήχη για τον χώρο σας. Σε σύγκριση μάλιστα με τα περυσινά «αστρονομικά» ποσοστά, δεν θεωρείτε ότι είναι όντως μια δυσοίωνη πρόβλεψη;

«Επιμένετε να συγκρίνετε τα ποσοστά των δημοσκοπήσεων με τα περυσινά “αστρονομικά” και όχι με την πραγματική εκλογική μας δύναμη. Ακόμη και η χειρότερη δημοσκόπηση από αυτές που αναφέρετε μας εμφανίζει σε άνοδο, πράγμα που δεν συμβαίνει με κανένα άλλο κόμμα. Αλλά σας υπενθυμίζω ότι η εγκυρότητα των δημοσκοπήσεων κρίνεται από το εκλογικό αποτέλεσμα και όχι το ανάποδο. Ακριβώς τόσο διάστημα πριν από τις εθνικές εκλογές οι δημοσκοπήσεις μας έδειχναν εκτός Βουλής. Πήραμε τα διπλάσια. Δεν είναι άσχημα».

• Τελικώς ποιο είναι το πραγματικό δίλημμα αυτών των ευρωεκλογών; Ξέρετε, για μερίδα πολιτών είναι κάλπες ή τριήμερο…

«Δεν είναι καλό δίλημμα αυτό. Ο κ. Παπαθανασίου έχει στο συρτάρι του τα νέα μέτρα για να τα ανακοινώσει τη Δευτέρα, με την επιστροφή από το τριήμερο. Γι΄ αυτό την Κυριακή, όσοι παίζουν με την κρίση και όσοι τη βλέπουν ως μια ευκαιρία να κόψουν θέσεις εργασίας και κοινωνικές δαπάνες για να ενισχύσουν τις τράπεζες, πρέπει να φάνε μια ηχηρή σφαλιάρα. Με την καλή έννοια. Αυτό είναι το επίδικο των εκλογών. Και δεν απαντιέται από τις ξαπλώστρες στις οποίες προσπαθούν να στείλουν τον κόσμο τα δύο μεγάλα κόμματα. Πρέπει να τους κοντύνουμε εμείς την Κυριακή για να μη μας κοντύνουν αυτοί τη Δευτέρα».

• Αποτυπώνεται σταθερά στις μετρήσεις της κοινής γνώμης μια γενική απαξίωση των πολιτών κατ΄ αρχάς έναντι των δύο μεγάλων κομμάτων εξουσίας, αλλά και για την πολιτική εν γένει. Μήπως ο μεγαλύτερος αντίπαλός σας είναι η αποχή;

«Ο μεγαλύτερος εχθρός είναι η πολιτική απάθεια και η παραίτηση. Να σε κοροϊδεύουν κατάμουτρα, να το καταλαβαίνεις και να μη σε πειράζει. Αυτή η ψυχολογία των μειωμένων προσδοκιών προκαλεί την αποχή, αυτή στηρίζει τελικά και τον δικομματισμό. Οι εργαζόμενοι, οι άνθρωποι που τα βγάζουν δύσκολα πέρα, οι νέοι πρέπει να καταλάβουν ότι η πολιτική είναι μια υπόθεση που τους αφορά άμεσα. Αν λοιπόν είναι μέσα στα πράγματα και χρεώνουν κάθε κυβερνητική πράξη ή παράλειψη με το ανάλογο πολιτικό κόστος, πάρα πολλά πράγματα μπορούν να αλλάξουν».

• Θεωρείτε ότι απειλήστε από τους Οικολόγους Πρασίνους;

«Γιατί να απειλούμαστε από τους Οικολόγους Πρασίνους; Καλό είναι να υπάρχει ένα οικολογικό κόμμα στην Ελλάδα. Αν μάλιστα μπει μαζί μας στις μάχες για το περιβάλλον, μπορούμε να είμαστε ακόμη πιο αποτελεσματικοί. Φυσικά δεν κρύβουμε τις διαφορές μας. Θεωρώ ότι η δική μας ανάλυση πάει πιο βαθιά στα αίτια των περιβαλλοντικών προβλημάτων. Αυτό φυσικά δεν μας εμποδίζει να βρισκόμαστε μαζί σε πολλά μέτωπα. Το πραγματικό ερώτημα είναι πώς σκοπεύουν να κινηθούν τόσο στις καθημερινές συγκρούσεις όσο στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό. Αν η πρόθεσή τους είναι να συνεργαστούν με το ΠαΣοΚ, ακόμη και με τη Νέα Δημοκρατία, φοβάμαι ότι τα οφέλη για το περιβάλλον θα είναι πολύ λιγότερα εν σχέσει με τα οφέλη για τους ίδιους».

• Στο θέμα του γηπέδου του ΠΑΟ δηλώνετε δικαιωμένος μετά και την πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ. Θεωρείτε ότι αυτό μπορεί να αλλάξει τις μέχρι πρότινος «άγριες διαθέσεις» των «πράσινων» φιλάθλων εις βάρος σας μπροστά στην κάλπη;

«Ακούστε. Την κόντρα για το Μall στον Βοτανικό την πήγαμε μέχρι τέλους για λόγους αρχών. Και μέσα σε πολύ σκληρές συνθήκες, πρωτοφανείς για τα δεδομένα του πολιτικού σκηνικού. Δεν μας πτόησαν οι άγριες διαθέσεις οποιουδήποτε. Συγκρίνετε αναλόγως τη στάση που κράτησαν τα άλλα πολιτικά κόμματα. Συνεπώς δεν δηλώνουμε δικαιωμένοι, είμαστε δικαιωμένοι. Και όταν είσαι δικαιωμένος, νιώθεις δυνατός και με ενισχυμένη αυτοπεποίθηση».

• Πιστεύετε ότι μπορεί να μεταμορφωθεί η ΕΕ σε κάτι άλλο και, αν ναι, σε τι; Σε ποια Ευρώπη προσβλέπετε;

«Για μας η Ευρώπη είναι ένα πεδίο πάλης. Αν οι εργαζόμενοι νικήσουν, θα νικήσουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο, γιατί εκεί διαμορφώνονται οι πιο σοβαρές πολιτικές επιλογές. Είναι δύσκολο αυτές οι κατευθύνσεις να ανατραπούν σε κάθε χώρα ξεχωριστά. Παλεύουμε λοιπόν για μια δημοκρατική, κοινωνική, οικολογική Ευρώπη. Στην οποία αξίες θα είναι οι ανθρώπινες ανάγκες, η σταθερή απασχόληση, η κοινωνική αλληλεγγύη. Οχι ο πλούτος των επιχειρήσεων».

• Πώς είδατε τα ψηφοδέλτια των δύο μεγαλύτερων κομμάτων;

«Σαν ντομάτες θερμοκηπίου. Ανοστα, προσαρμοσμένα στις ανάγκες να τακτοποιηθεί κάποιο στελεχικό δυναμικό του προεδρικού περιβάλλοντος. Και ξεκομμένα από την κοινωνία. Δεν περιμέναμε φυσικά να βάλουν τους κούριερ, τα παιδιά από τα stage και τους μετανάστες που έχουμε εμείς. Αλλά είναι προφανές ότι δεν στέλνουν ανθρώπους στην Ευρωβουλή να κάνουν δουλειά. Τακτοποιούν. Αφήνω κατά μέρος τους δύο επικεφαλής που μόλις πάμε σε εθνικές εκλογές θα γυρίσουν πίσω. Και το ξέρουμε όλοι και το ξέρουν και οι ίδιοι. Αλλά είναι εκεί για να μαζέψουν συμπάθειες. Η θητεία τους στην Ευρωβουλή τελειώνει ουσιαστικά τη Δευτέρα 8 Ιουνίου».

• Το ερώτημα βεβαίως είναι κατά πόσο συσπειρώνουν την κομματική τους βάση, στην οποία εσείς, σε ό,τι αφορά το ΠαΣοΚ, «λογαριάζετε και υπολογίζετε», όπως είπατε προσφάτως. Προσβλέπετε ακόμη σε ψήφους από το ΠαΣοΚ;

Το ΠαΣοΚ απομακρύνεται από την εκλογική του βάση με τη στάση που κρατάει απέναντι στην κρίση. Δεν λέει τίποτα ουσιαστικό. Και πίσω από το τίποτα διακρίνεται καθαρά η πρόθεσή του να συνεχίσει την πολιτική της Νέας Δημοκρατίας, όπως η Νέα Δημοκρατία συνέχισε την πολιτική του ΠαΣοΚ. Φυσικά και προσβλέπουμε στον κόσμο του ΠαΣοΚ. Η κοινωνία πρέπει να στραφεί αριστερά για να βγάλει πέρα την επίθεση που δέχεται».

• Είναι πρόκριμα για τις εθνικές εκλογές οι ευρωεκλογές ή απλώς η «χαλαρή» έκφραση της περιρρέουσας δυσαρέσκειας;

«Χαλαρή δυσαρέσκεια, σε καμία περίπτωση. Τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά. Και είναι η ώρα η δυσαρέσκεια που υπάρχει και που κάθε άλλο παρά χαλαρή είναι να μετατραπεί όχι μόνο σε ένα ηχηρό μήνυμα αποδοκιμασίας, αλλά σε ένα μήνυμα ριζικής αλλαγής πορείας. Στις ευρωεκλογές ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ, της αποτελεσματικής Αριστεράς, σημαίνει ένα εντελώς διαφορετικό πολιτικό τοπίο».

• Συνέντευξη στον Λ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Κυριακή 24 Μαΐου 2009

ΝΤΟΡΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ: “Το ΠαΣοΚ δημαγωγεί και λαϊκίζει”

• Η υπουργός Εξωτερικών υποστηρίζει ότι στις ευρωεκλογές δεν κρίνεται η κυβέρνηση, ομολογεί ότι η κατάσταση είναι δύσκολη για τη ΝΔ και κατηγορεί το ΠαΣοΚ για ανεύθυνη αντιπολίτευση

ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ των ευρωεκλογών θα εκπέμψει καθαρά μηνύματα προς τα κόμματα, που δεν θα χρειάζονται Πυθία για να τα αποκρυπτογραφήσουν, υπογραμμίζει η κυρία Ντόρα Μπακογιάννη, επισημαίνοντας πως σε αυτή την αναμέτρηση δεν κρίνεται ούτε η κυβέρνηση, αλλά ούτε και η στρατηγική που ακολουθεί ο κ. Κ. Καραμανλής. Η υπουργός Εξωτερικών ομολογεί πως η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη για τη ΝΔ όχι μόνο λόγω της κρίσης, αλλά και της σκανδαλολογίας που συνεχίζει να κυριαρχεί στην πολιτική επικαιρότητα, επειδή- όπως χαρακτηριστικά τονίζει- τα κόμματα δεν τόλμησαννα καταργήσουν τον νόμο περί ευθύνης υπουργών. Η κυρία Μπακογιάννη δηλώνει πως η κυβέρνηση δεν είναι εκείνη που επιδιώκει την πόλωση,αλλά δεν μπορεί πια να μην απαντά στις επιθέσεις του ΠαΣοΚ και στην επιλογή του να χωρίζει τους πολίτες σε σοσιαλιστές και βαρβάρους. Οσο για το τηλεοπτικό σποτ με τα πράσινα παπαγαλάκια, η κυρία Μπακογιάννη το βρίσκει έξυπνο.

• Κυρία Υπουργέ, δύο εβδομάδες πριν από τις ευρωεκλογές σάς ανησυχεί αυτή η ρευστότητα που εξακολουθεί να υπάρχει στο πολιτικό σκηνικό; Σας ανησυχεί που η ΝΔ δεν έχει ακόμη κατορθώσει να συσπειρώσει τους οπαδούς της;

«Εχετε δίκιο, υπάρχει μεγάλη ρευστότητα στο εκλογικό σώμα, γι΄ αυτό χρειάζεται η κοινή γνώμη να βρεθεί μπροστά σε ένα καθαρό δίλημμα: για το μέλλον της Ευρώπης, αλλά και την πορεία του τόπου από εδώ και στο εξής. Αυτός είναι ο στόχος μας για τις επόμενες δεκαπέντε ημέρες. Απευθυνόμαστε στον κάθε πολίτη, λέμε αλήθειες. Πιστεύω ότι η κοινωνία θέλει από εμάς, από τα κόμματα, από την κυβέρνηση, να ακούσει τα πράγματα με το όνομά τους, χωρίς να χαϊδεύουμε αφτιά, ούτε να τάζουμε λαγούς με πετραχήλια. Ο πολίτης θέλει να τον ενημερώσουμε πλήρως για την πραγματική κατάσταση που υπάρχει σήμερα και τι αναμένεται όσον αφορά το μέλλον. Ετσι θα γίνει ο σύμμαχος της κυβέρνησης. Αυτός είναι ο δρόμος της συστράτευσης και της μεγάλης και ισχυρής συμμαχίας για τον τόπο».

• Τους λέτε την αλήθεια όταν επιμένετε ότι το αποτέλεσμα θα είναι νικηφόρο για τη Νέα Δημοκρατία και όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως η ΝΔ δεν θα είναι πρώτο κόμμα στις ευρωεκλογές;

«Ποιο θα είναι το πρώτο κόμμα στις ευρωεκλογές, θα το δείξει η κάλπη στις 7 Ιουνίου. Για μας στόχος είναι η νίκη. Στόχος μας είναι η ευρύτερη δυνατή εμπιστοσύνη στο ψηφοδέλτιο που θα μας εκπροσωπήσει στις Βρυξέλλες, για να υπερασπιστεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα συμφέροντα των ελλήνων πολιτών».

• Αν θέλετε να πείτε στον κόσμο την αλήθεια, γιατί δεν του λέτε εκ των προτέρων τι θα θεωρήσετε κακό εκλογικό αποτέλεσμα και τι είδους μηνύματα θα έχετε λάβει σε αυτή την περίπτωση;

«Μηνύματα θα υπάρξουν. Είναι όμως καθαρό ότι η κυβέρνηση δεν κρίνεται στις ευρωεκλογές. Οι κυβερνήσεις κρίνονται στις εθνικές εκλογές».

• Δεν κρίνεται ούτε ο Κώστας Καραμανλής; Δεν θα κριθούν οι χειρισμοί και η στρατηγική που ακολουθεί σήμερα;

«Η κυβέρνηση και ο Κώστας Καραμανλής ταυτίζονται- είναι ο Πρωθυπουργός αυτής της κυβέρνησης. Είπα λοιπόν ότι και την επομένη των ευρωεκλογών, στις 8 Ιουνίου, κυβέρνηση θα είναι η Νέα Δημοκρατία και ο Κώστας Καραμανλής θα είαι πρωθυπουργός».ναι πρωθυπουργός».

• Το λέω γιατί έχουν κουραστεί οι πολίτες να ακούν τα κόμματα να μιλούν για τα μηνύματα της κάλπης και μετά τις εκλογές όλοι να δηλώνουν νικητές και κανείς να μη δείχνει ότι τα λαμβάνει.

«Η κάλπη δεν χρειάζεται Πυθίαγια να ερμηνευθεί το αποτέλεσμα. Δεν δυσκολεύεται κανείς να διαπιστώσει αν ένα μήνυμα είναι θετικό ή αρνητικό. Τα μηνύματα της κάλπης είναι πάντοτε καθαρά. Δεν σηκώνουν πολλές ερμηνείες. Τώρα αν υπάρχουν πολιτικοί που αρνούνται να τα αναγνώσουν, αυτό είναι δικό τους πρόβλημα».

• Παρατηρώ την τελευταία περίοδο πως η κυβέρνηση ακολουθεί τακτική πόλωσης. Κατανοώ ότι εντάσσεται σε μια προσπάθεια συσπείρωσης των ψηφοφόρων της. Αλλά δεν σας ενδιαφέρει αν η τακτική αυτή απωθεί τους ανέντακτους ψηφοφόρους;

«Δεν ακολουθούμε στρατηγική πόλωσης. Το ερώτημα είναι πού πάμε και με ποιους θα πάμε. Αυτό είναι το δίλημμα, αυτή είναι η επιλογή που πρέπει να κάνει ο ελληνικός λαός. Υπάρχει η κυβέρνηση της ΝΔ και του Κώστα Καραμανλή, η οποία ακολουθεί σταθερά τον δρόμο της ευθύνης και του καθήκοντος, και υπάρχει και το ΠαΣοΚ του λαϊκισμού, της πολιτικής και ιδεολογικής σύγχυσης. Συνομιλητής μας είναι η κοινωνία και κτίζουμε συμμαχία μαζί της».

• Οταν λέτε πως «ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ διακατέχεται από μια ακατάσχετη βουλιμία για την εξουσία» και ότι «διαρκώς καταστροφολογεί», αυτό δεν είναι πόλωση;

«Ασχέτως των φραστικών επιλογών καθενός, η ουσία δεν αλλάζει. Το ΠαΣοΚ με φανατισμό επιχειρεί την κομματική εκμετάλλευση των εξελίξεων για να πετύχει την εξουσία. Θέλει την εξουσία για την εξουσία, γι΄ αυτό και δεν παρουσιάζει μια εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης, δεν μιλάει με ρεαλιστικές προγραμματικές θέσεις, δεν δεσμεύεται για συγκεκριμένα αποτελέσματα. Είναι λογικό ότι η αντιπολίτευση επιθυμεί να κυβερνήσει. Απολύτως λογικό και απολύτως θεμιτό μέσα στο παιχνίδι της δημοκρατίας. Σήμερα όμως, εν μέσω κρίσης, στο ΠαΣοΚ δημαγωγούν, λαϊκίζουν και πολώνουν το πολιτικό κλίμα, αδιαφορώντας για τις συνέπειες που μπορεί να έχει στην ελληνική οικονομία. Λίγες χώρες στην Ευρώπη έχουν το θλιβερό προνόμιο να έχουν μια τόσο ανεύθυνη, τόσο εκτός τόπου και χρόνου αντιπολίτευση. Λυπάμαι που ένας πολιτικός ο οποίος θέλει να λέγεται σύγχρονος χαρακτηρίζει τους αντιπάλους του βαρβάρους, διαστρεβλώνοντας μάλιστα τη σημασία της ιστορικής αναφοράς, από την οποία, υποτίθεται, εμπνεύστηκε».

• Κι εσείς όμως απαντάτε με σποτάκια και πράσινους παπαγάλους. Μήπως αυτό υπερβαίνει τα όρια του πολιτικού πολιτισμού που επικαλείται συχνά η ΝΔ;

«Οχι δα… Το βρίσκω έξυπνο και νομίζω ότι όλοι όσοι το είδαν αντιλαμβάνονται πως δεν απέχει από όσα ζούμε».

• Ξέρω ότι παρακολουθείτε στενά τις δημοσκοπήσεις, οι οποίες περιγράφουν μια δύσκολη κατάσταση για την κυβέρνηση. Πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα για τη ΝΔ;

«Είναι δύσκολα. Οπως πολύ δύσκολα είναι για όλες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, είτε είναι κεντροδεξιές είτε σοσιαλιστικές. Κρίση, όπως αυτή η διεθνής οικονομική κρίση, η δική μας η γενιά δεν έχει αντιμετωπίσει και ελπίζω να μην αντιμετωπίσει ξανά».

• Μόνο η κρίση ευθύνεται για τις δυσκολίες σας; Δεν ευθύνεται και το γεγονός πως εμπλέκονται διαρκώς στελέχη σας σε υποθέσεις που ερευνά η Δικαιοσύνη;

«Πιστεύω πως το μεγαλύτερο πρόβλημα που έχουμε μπροστά μας είναι οι επιπτώσεις και οι παρενέργειες της κρίσης. Δεν υποτιμώ, ούτε παραγνωρίζω ότι η θέση μας έχει επιβαρυνθεί και από ζητήματα διαφθοράς. Είναι πρόβλημα το οποίο έχει τίμημα την αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος. Ο πολιτικός κόσμος όφειλε εδώ και καιρό να έχει προχωρήσει στην αλλαγή του νόμου περί ευθύνης υπουργών, δυστυχώς όμως τον διατηρεί ακόμη και σήμερα. Η εμπειρία των είκοσι τελευταίων χρόνων δικαιώνει την άποψη όσων υποστηρίζουν πως είναι αδύνατο οι βουλευτές να είναι κριτές βουλευτών. Διότι ο πολιτικός έχει συνείδηση. Αυτή τη συνείδησή του τού την αμφισβητεί το σύμπαν, είτε υποστηρικτικά ψηφίσει είτε καταδικαστικά ψηφίσει».

- Λέτε, δηλαδή, πως υπάρχουν πολιτικοί που στιγματίζονται αδίκως.

«Ναι. Είναιένα στίγμα το οποίο κυνηγάει τον πολιτικό και δεν βγαίνει από πάνω του όταν η διαδικασία είναι κοινοβουλευτική. Αν είσαι καθαρός, δεν υπάρχει χειρότερη καταδίκη από αυτή τη λάσπη στον ανεμιστήρα. Ακόμη κι αν είσαι αθώος δημιουργείται η εντύπωση πως οι πολιτικοί τα κουκουλώνουν όλα».

• Συνέβαλε και η κυβέρνηση, που βιάστηκε να τερματίσει τις εργασίες της Ολομέλειας της Βουλής. Τι θα έβλαπτε να τερματίζονταν, όπως γίνεται συνήθως, δύο εβδομάδες πριν από τις ευρωεκλογές;

«Δεν είναι ζήτημα ουσίας. Και ο χρόνος που πέρασε απέδειξε ότι η κυβέρνηση δεν είχε τίποτε να φοβηθεί. Εχει ξαναγίνει άλλωστε».

• Σπανίως…

«Μπορεί, αλλά έχει γίνει. Αλλωστε όλοι γνώριζαν ότι θα κλείσει η Βουλή. Εσείς προσωπικώς, αλλά και η εφημερίδα σας, το είχατε γράψει πως θα έκλεινε η Βουλή».

• Ναι, αλλά δεν φανταζόμουν πως θα κλείσει τόσο νωρίς…

«Γνωρίζατε όμως πως θα κλείσει γιατί αυτό γίνεται συνήθως. Τώρα αν έπρεπε να κλείσει την Παρασκευή το βράδυ ή αν έπρεπε να κλείσει τη Δευτέρα το πρωί, να το κουβεντιάσουμε αν θέλετε».

• Η Βουλή θα ξανανοίξει;

«Γιατί να μην ξανανοίξει;»

• Επειδή ακούω συναδέλφους σας να υποστηρίζουν πως οι εκλογές πριν από τον Οκτώβριο είναι πλέον μονόδρομος επειδή η κυβέρνηση δεν μπορεί να λειτουργήσει άλλο λόγω των προβλημάτων που δημιουργεί η οριακή πλειοψηφία της.

«Στην Ελλάδα ο δημόσιος διάλογος εξαντλείται στα σενάρια για ανασχηματισμούς και στις εικασίες περί εκλογών κάθε τρίμηνο. Αρνούμαι να συμμετάσχω σε αυτή την ανούσια συζήτηση».

• Πιστεύετε, δηλαδή, ότι μπορεί να επανέλθει η Ολομέλεια τον Οκτώβριο με την κυβέρνηση να διαθέτει 151 βουλευτές, εκ των οποίων ορισμένοι εγκαλούνται για υποθέσεις που ερευνώνται από τη Δικαιοσύνη, ενώ συζητείται ακόμη και το αν θα είναι υποψήφιοι. Και ότι η κυβέρνηση θα μπορεί να παράγει έργο.

«Η κυβέρνηση έχει αυτή την εντολή από τον ελληνικό λαό και οφείλει να την τιμήσει. Η εντολή είναι να κυβερνήσει με αυτή την πλειοψηφία. Δεν υποτιμώ το πρόβλημα της οριακής πλειοψηφίας, το ξέρουν άλλωστε και οι πολίτες. Σας θυμίζω όμως ότι ως σήμερα έχουν γίνει δεκάδες ψηφοφορίες στη Βουλή και ούτε μία δεν χάθηκε».

• Πιστεύετε λοιπόν πως η Βουλή θα μπορέσει να ψηφίσει και τον νέο προϋπολογισμό, αλλά και να αντιμετωπίσει τη νέα επίθεση του ΠαΣοΚ για τα θέματα που είναι ανοιχτά στη Δικαιοσύνη.

« Το ΠαΣοΚ έχει επιλέξει να επενδύσει στη σκανδαλολογία. Εχει επιλέξει να επενδύσει στον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης. Και έχει επίσης επιλέξει να μην επενδύσει σε θέσεις ή προτάσεις οι οποίες θα μπορούσαν να συμβάλουν στον ουσιαστικό διάλογο αντιμετώπισης των προβλημάτων. Η τάση της κοινής γνώμης δείχνει ότι δεν επιβραβεύεται η πολιτική του αυτή».

«Οι βουλευτές δεν συμμετέχουν σε κομματικές πασαρέλες»

• Στην εκδήλωση του κ. Σαμαρά γιατί δεν πήγατε;

Συνέπεσε να έχω άλλη υποχρέωση, όπως έχει συμβεί και σε εκδηλώσεις άλλων συναδέλφων».

• Θεωρείτε φυσιολογικό το φαινόμενο ανταγωνισμού που παρατηρείται τον τελευταίο καιρό στη ΝΔ, δηλαδή ποιο στέλεχος θα συγκεντρώσει το μεγαλύτερο πλήθος βουλευτών στο ακροατήριό του;

« Πιστεύω ότι κάθε φορά η προσπάθεια ερμηνείας που γίνεται ή δίνεται αδικεί και τους βουλευτές και την ουσία της κάθε εκδήλωσης. Οι βουλευτές δεν συμμετέχουν σε κομματικές πασαρέλες. Πηγαίνουν να ακούσουν την ομιλία ενός στελέχους, ενός υπουργού. Από εκεί και πέρα όλες οι υπόλοιπες ερμηνείες το μόνο πράγμα που κάνουν είναι να δημιουργούν κλίμα εσωστρέφειας, από το οποίο η Νέα Δημοκρατία έχει βγει πάρα πολλά χρόνια τώρα».

• Και πιστεύετε ότι δεν θα ξαναμπεί μετά τις ευρωεκλογές;

«Η Νέα Δημοκρατία είναι ένα μεγάλο κόμμα με αδυναμίες, όπως όλα τα μεγάλα κόμματα. Εχει ταλανιστεί στο παρελθόν από εσωτερικές διαμάχες και έχει κερδίσει εδώ και πολλά χρόνια τη σταθερότητα και τη σύμπνοια. Νομίζω ότι είναι ίσως από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του Κώστα Καραμανλή και δεν υπάρχει καμιά περίπτωση κανένας από εμάς να επιτρέψει να δημιουργηθούν εσωτερικά προβλήματα στο κόμμα».

• Συνέντευξη στον Β. ΧΙΩΤΗ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Κυριακή 24 Μαΐου 2009

ΚΩΣΤΑΣ ΣΗΜΙΤΗΣ: “Οχι στη συμφωνία με τον Μπαρόζο”

• Θέμα Μπαρόζο, αλλά και γενικότερης στρατηγικής για την Ευρώπη, ανοίγει με συνέντευξή του στο «Βήμα της Κυριακής» ο πρώην πρωθυπουργός κ. Κ. Σημίτης, ζητώντας επί της ουσίας από τον πρόεδρο του ΠαΣοΚ και του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος κ. Γ. Παπανδρέου να άρει την υποστήριξή του στη διεκδικούμενη από τον πορτογάλο πολιτικό δεύτερη θητεία στην προεδρία της Κομισιόν. Ο κ. Σημίτης κατηγορεί τον κ. Μπαρόζο ότι «οδήγησε την Ενωση σε εκτεταμένη απραξία» με τη θέση του για ανάπαυλα στις μεταρρυθμιστικές προσπάθειες. Εναντι της πολιτικής του «θα έπρεπε να υπάρχει έντονη αντιπαράθεση και όχι συμφωνία»υποστηρίζει με ένταση ο πρώην πρωθυπουργός, ώστε οι πολίτες να νιώθουν τις πολιτικές διαφορές μεταξύ των κομμάτων και των παρατάξεων και να μην καλλιεργείται η σύγχυση ότι έχουν κοινές θέσεις και απόψεις. Ακόμη ο κ. Σημίτης δείχνει να αντικρούει την εθνική προσέγγιση των ευρωεκλογών, που έχει επιλέξει και το κόμμα του. Υπογραμμίζει την ανάγκη «να γίνει η θεματολογία των ευρωεκλογώνπερισσότερο ευρωπαϊκή» και να καταδειχθεί «η σχέση εξάρτησης του εθνικού ζητούμενου με την εθνική προοπτική». « Η συζήτηση πρέπει να έχει συνολικό πανευρωπαϊκό χαρακτήρα», σημειώνει χαρακτηριστικά, ώστε «να συμβάλουμε στη διαμόρφωση ενός Ευρωπαϊκού Δήμου διαβούλευσης και αντιπαράθεσης για όσα αποφασίζονται στις Βρυξέλλες».
  

• Επιπλέον ο κ. Σημίτης θέτει ζήτημα στρατηγικής της ευρωπαϊκής Κεντροαριστεράς, διευκρινίζοντας ότι ειδικώς «η σοσιαλδημοκρατία θα πρέπει να αναπτύξει ένα συνολικό διακριτό σχέδιο που να απαντά όχι μόνο στο ερώτημα «Ποια Ευρώπη θέλουμε για το μέλλον;» αλλά και στο «Πώς μπορούμε να πετύχουμε αυτήν την Ευρώπη;». Μιλάει για «ένα συνολικότερο σχέδιο για τη διάρθρωση της ευρωπαϊκήςοικονομίας, κοινωνίας και πολιτικής» που θα απαντάει και στην παγκοσμιοποίηση «με ένα σχήμα παγκόσμιας διακυβέρνησης».

Στη βάση της παραπάνω συλλογιστικής υποστηρίζει την προώθηση μιας ευρωπαϊκής «οικονομικής διακυβέρνησης» που δεν θα περιορίζεται στον χειρισμό των κρίσεων, αλλά θα προχωρήσει στην ολοκλήρωση της Οικονομικής Ενωσης ώστε «να δοθεί πραγματική υπόσταση στις πολιτικές ανάπτυξης και κοινωνικής συνοχής» . Ο κ. Σημίτης απορρίπτει, ως εκ τούτου, την επιστροφή στον εθνικισμό του παρελθόντος, δηλώνοντας ευθέως ότι δεν αποτελεί λύση. Τη χαρακτηρίζει μάλιστα «σίγουρη επιλογή αδιεξόδου» και διακηρύσσει ότι «θέλουμε μια Ευρωπαϊκή Ενωση με ισχυρή, δημοκρατική, υπερεθνική φυσιογνωμία, μια Ενωση με κοινωνική συνοχή και δικαιοσύνη». Για να καταλήξει υπέρ της πολιτικής ένωσης της Ευρώπης, διευκρινίζοντας βεβαίως ότι «αμφιβάλλω εάν μπορούμε να πάμε όλοι μαζί» και, τέλος, να προσθέσει ότι «πρέπει να αναζητήσουμε σχήματα διαφοροποιημένης ολοκλήρωσης με τη συμμετοχή περιορισμένου αριθμού πρόθυμων και ικανών κρατών-μελών για κάτι τέτοιο».

• Κύριε πρόεδρε, σε λίγες ημέρες έχουμε ευρωεκλογές. Θα έλεγα ότι είναι ξεχωριστές. Διεξάγονταισε περίοδο μεγάλης οικονομικής κρίσης και πολλών αμφισβητήσεων. Αλήθεια τι «παίζεται» στην Ευρώπη;

«Η Ευρωπαϊκή Ενωση των “27” είναι σήμερα η Ευρώπη των συντηρητικών πολιτικών δυνάμεων που πλειοψηφούν στις κυβερνήσεις των μελών της και στα όργανα της Ενωσης. Μια Ενωση που απέτυχε με τα νεοφιλελεύθερα προτάγματά της και τη σιωπηρή αρχή της βελούδινης απραξίας να κινήσει το όχημα προς τα εμπρός. Ισως μάλιστα και κάποιοι δεν το θέλουν γιατί φαντάζονται την Ενωση απλώς ως μια απέραντη αγορά όπου μπορούν οι πλέον ισχυροί να νέμονται τα αγαθά της. Αυτή η Ευρώπη πρέπει να αλλάξει».

• Είναι απλώς θέμα πολιτικών συσχετισμών ή κάτι περισσότερο;

«Στη σύγχρονη πραγματικότητα ζωτικά συμφέροντα των πολιτών επηρεάζονται από αίτια που διαμορφώνονται σε υπερεθνικό επίπεδο. Παραδείγματα, η τρέχουσα παγκόσμια οικονομική κρίση, τα μη διαχειρίσιμα μεταναστευτικά ρεύματα, οι κλιματικές απειλές ή ηενεργειακή ανασφάλεια. Απαιτούν γι΄ αυτό πολιτικές και μέτρα σε υπερεθνικό επίπεδο, εν προκειμένω στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Πρέπει να αλλάξουμε στα όργανα της Ενωσης τους υφιστάμενους συσχετισμούς πολιτικών δυνάμεων ώστε να πιέσουμε τις πολιτικές της Ενωσης σε άλλες κατευθύνσεις με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα σε ζητήματα που απασχολούν τους λαούς της. Από τα ζητήματα της καθημερινότητάς τους μέχρι τις προοπτικές της ζωής τους».

• Πώς αντιμετωπίζετε το γεγονός ότι ο Μπαρόζο υποστηρίζεται και από τις δύο κυρίαρχες πολιτικές ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου;

«Χαρακτηριστική της σημερινής κατάστασης, που σας περιέγραψα προηγουμένως, είναι ακριβώς η υποστήριξη των δύο βασικών ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτωνΕυρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα και Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμαστον κ. Μπαρόζο για τη θέση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ο κ. Μπαρόζο είναι όμως εκείνος που οδήγησε την Ενωση σε εκτεταμένη απραξία υποστηρίζοντας ότι πρέπει να υπάρξει ανάπαυλα στις μεταρρυθμιστικές προσπάθειες. Σε σχέση με την πολιτική του θα έπρεπε να υπάρχει έντονη αντιπαράθεση και όχι συμφωνία. Είναι, επομένως, φυσικό ο πολίτης να μην μπορεί εύκολα να καταλάβει ποια είναι η πολιτική διαφορά μεταξύ των δύο πολιτικών κομμάτων».

• Θα αρκούσε ο προσδιορισμός δύο αντιπάλων υποψηφίων για την προεδρία της Επιτροπής να σηματοδοτήσει την αλλαγή που υπονοείτε;

«Οχι βέβαια. Αυτή τη στιγμή σε κάθε χώρα οι πολίτες ψηφίζουν στις ευρωεκλογές με κριτήριο την άποψή τους για την εθνική κυβέρνηση. Η θεματολογία των ευρωεκλογών θα πρέπει όμως να είναι όσο το δυνατόν περισσότερο ευρωπαϊκή. Να καταδεικνύει τη σχέση εξάρτησης του εθνικού ζητούμενου από την ευρωπαϊκή απάντηση. Να γίνει προσπάθεια να συζητηθούν σε κάθε εθνική ή και τοπική κοινωνία τα μεγάλα θέματα της Ευρώπης όπως η οικονομική ανάπτυξη, η κοινωνική πολιτική και το κοινωνικό πρότυπο κ.ά. Και η σχετική συζήτηση να έχει ένα συνολικό, πανευρωπαϊκό χαρακτήρα, ώστε κάθε χώρα-μέλος να μη συζητά μόνο τα δικά της θέματα. Να συμβάλουμε έτσι στη διαμόρφωση ενός δημοσίου χώρου, ενός Ευρωπαϊκού Δήμου διαβούλευσης και αντιπαράθεσης για όσα αποφασίζονται στις Βρυξέλλες».

• Γιατί η ευρωπαϊκή Κεντροαριστερά δεν μπορεί να δημιουργήσει ρεύμα;

«Η Κεντροαριστερά, ειδικότερα η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία, θα πρέπει να αναπτύξει ένα συνολικό, διακριτό σχέδιο που να απαντά όχι μόνο στο ερώτημα «Ποια Ευρώπη θέλουμε για το μέλλον;» αλλά και στο «Πώς μπορούμε να πετύχουμε αυτή την Ευρώπη;». Διότι είναι σχετικά εύκολο να περιγράψουμε το πρώτο, το δύσκολο είναι να πούμε το πώς θα φτάσουμε σε αυτή την Ευρώπη. Και την άποψή της για το μέλλον της Ευρώπης η Κεντροαριστερά θα πρέπει να τη θέσει σε ένα συνολικότερο σχέδιο για τη διάρθρωση της ευρωπαϊκής οικονομίας, κοινωνίας και πολιτικής, αλλά και ως μια απάντηση στην παγκοσμιοποίηση με ένα σχήμα παγκόσμιας διακυβέρνησης. Η απάντηση στο «πώς» είναι που θα της προσδώσει την επιπλέον αναγκαία αξιοπιστία».

• Εσείς πώς ορίζετε το «πώς»; Ποια βήματα προτείνετε;

«Χρειαζόμαστε την ευρύτερη και πιο αποτελεσματική διακυβέρνηση σε όλα τα επίπεδα δράσης της Ενωσης. Πρωτίστως μια οικονομική διακυβέρνηση που δεν θα περιορίζεται να χειρίζεται κρίσεις, αλλά θα προχωρήσει στην ολοκλήρωση της Οικονομικής Ενωσης και θα πάρει τη σκυτάλη για την προώθηση της Στρατηγικής της Λισαβόνας προκειμένου να δώσει πραγματική υπόσταση στις πολιτικές για ανάπτυξη και κοινωνική συνοχή».

• Κατά καιρούς, αν δεν κάνω λάθος, εκδηλώθηκαν τέτοιες προσπάθειες οι οποίες είτε απεδείχθησαναν επαρκείς είτε συνάντησαν ανυπέρβλητα εμπόδια.. .

«Υπάρχει μια βασική διαφορά από ψεων για το μέλλον της Ενωσης, στον ευρωπαϊκό χώρο. Χώρες όπως η Αγγλία, η Σουηδία θέλουν την Ενωση προσηλωμένη στην αρχή της διακυβερνητικής συνεργασίας. Κάθε πρόοδος να συντελείται με κοινή απόφαση όλων. Τα κοινά όργανα να έχουν περιορισμένες εξουσίες, αυστηρά καθορισμένες. «Περισσότερη Ευρώπη» σημαίνει ακριβώς το αντίθετο. Οργανα με ευρύτερες αρμοδιότητες που ξεπερνούν τους εγωισμούς των κρατών-μελών. Αυτή τη στιγμή η άποψη μιας Ευρώπης που στηρίζεται στην αρχή της διακυβερνητικής συνεργασίας είναι πλειοψηφική. Αυτό επιτρέπει ιδίως στη Μεγάλη Βρετανία να αρνείται ενιαίες φορολογικές αρχές, να διατηρεί φορολογικούς παραδείσους στο έδαφός της και να εφαρμόζει ρυθμίσεις που ενισχύουν την χρηματοπιστωτική αγορά της».

• Το δικό σας σχέδιο, το σχέδιο των σοσιαλιστικών κομμάτων τι θα περιελάμβανε, ποιους σκοπούςθα έθετε;

«Οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές πρέπει να διαγράψουν ένα πειστικό σχέδιο για την ανάκαμψη της οικονομίας. Να διατυπώσουν αξιόπιστες προτάσεις που θα ισορροπούν τον στόχο της ανταγωνιστικότητας και της επιχειρηματικής ελευθερίας με τον έλεγχο της οικονομίας από κοινοτικές και εθνικές αρχές, ώστε να επιτυγχάνεται ανάπτυξη και μάλιστα βιώσιμη ανάπτυξη με κοινωνική δικαιοσύνη. Να προτείνουν τη δέσμη των ρυθμίσεων ώστε στην παγκοσμιοποιημένη αγορά να ισχύουν παγκοσμιοποιημένοι όροι λειτουργίας, ιδιαίτερα με την υπαγωγή του χρηματοπιστωτικού τομέα σε ενιαίο ρυθμιστικό έλεγχο. Να διατυπώσουν προτάσεις για μια συνολική αναβάθμιση και έναν ουσιαστικό παρεμβατικό ρόλο όσων φορέων εμπλέκονται στα τεκταινόμενα της παγκοσμιοποίησης, όπως οι G20, το Συμβούλιο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Παγκόσμια Τράπεζα, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, ο Διεθνής Οργανισμός για το Περιβάλλον, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εργασίας αλλά και ο ΟΗΕ».

• Είναι επαρκής η παραπάνω συνθήκη ή χρειάζεται συνολικότερο σχέδιο για το μέλλον;

«Εχουμε ανάγκη από “περισσότερη και όχι λιγότερη Ευρώπη”. Η οικονομική κρίση, οι ανισότητες και ανεπάρκειες στην έρευνα και στην Παιδεία, τα ζητήματα της μεταναστευτικής πολιτικής και πολλά άλλα επιβάλλουν την εμβάθυνση της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Η επιστροφή στον εθνικισμό του παρελθόντος δεν αποτελεί λύση. Αποτελεί τη σίγουρη επιλογή αδιεξόδου. Θέλουμε μια Ευρωπαϊκή Ενωση με ισχυρή, δημοκρατική, υπερεθνική φυσιογνωμία, μια Ενωση με κοινωνική συνοχή και δικαιοσύνη. Με την ψήφο μας μπορούμε να συμβάλουμε σ΄ αυτό».

• Κάτι τέτοιο προϋποθέτει πρωτοβουλίες που θα κατατείνουν στην Πολιτική Ενωση…

«Η Ευρωπαϊκή Ενωση θα πρέπει να μετεξελιχθεί σε Πολιτική Ενωση με συγκεκριμένα κύρια χαρακτηριστικά: Πρώτον, ισχυρούς, κεντρικούς, υπερεθνικούς θεσμούς, δημοκρατικά νομιμοποιημένους. Θα πρέπει, επομένως, να αναπτύξουμε τη θεσμική κυβέρνηση της Ενωσης, με πρώτο βήμα τη συγκρότηση πιο αποτελεσματικής οικονομικής διακυβέρνησης για τη διαχείριση όλων των πτυχών της Οικονομικής και Νομισματικής Ενωσης.

Δεύτερον, ισχυρή και ορατή κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας και άμυνας που να επιτρέπουν στην Ενωση να διαδραματίσει τον σταθεροποιητικό ρόλο της στο διεθνές σύστημα ως ήπιας δύναμης συνεργασίας. Να συμβάλει και αυτή στη διαμόρφωση ενός παγκόσμιου συστήματος διακυβέρνησης.

Τρίτον, ισχυρές κοινές πολιτικές και ενισχυμένο προϋπολογισμό, πολιτικές για τις περισσότερες των οποίων μίλησα ήδη. Θα υπογράμμιζα ακόμη την ανάγκη να διαμορφώσουμε μια ευρωπαϊκή κοινότητα παιδείας και έρευνας και να καταστήσουμε αποτελεσματική τη μεταναστευτική πολιτική. Κεντρικό και επιτακτικό ζήτημα είναι η Ενωση να αναπτύξει μια πιο ολοκληρωμένη και αποτελεσματική κοινωνική πολιτική που θα την καταστήσει στα μάτια των πολιτών της «σύστημα μεγιστοποίησης της κοινωνικής ευημερίας». Συνέπεια όλων είναι ότι πρέπει να επανεκτιμήσουμε το συνολικό ύψος του προϋπολογισμού της Ενωσης για τα επόμενα χρόνια αλλά και τις λειτουργίες που θα πρέπει να επιτελεί».

• Θεωρείτε εφικτή στις παρούσες συνθήκες μια τόσο φιλόδοξη Πολιτική Ενωση;

«Η επικύρωση και εφαρμογή της Συνθήκης της Λισαβόνας συνιστά ένα βήμα προς την κατεύθυνση αυτή. Αλλά χρειάζεται να πάμε πιο πέρα. Αμφιβάλλω, ωστόσο, αν μπορούμε σήμερα να πάμε «όλοι μαζί», και οι “27” καθώς ορισμένοι δεν θέλουν καν την Πολιτική Ενωση. Θα αναζητήσουμε, επομένως, σχήματα “διαφοροποιημένης ολοκλήρωσης” με τη συμμετοχή περιορισμένου αριθμού “πρόθυμων και ικανών κρατών- μελών” για κάτι τέτοιο».

• Ταιριάζει όμως ο στόχος της πολιτικής ενοποίησης με αυτόν της διαρκούς διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ενωσης;

«Η Ευρωπαϊκή Ενωση θα πρέπει να είναι ανοιχτή στις χώρες που επιθυμούν να ενταχθούν σε αυτήν και εκπληρώνουν συγκεκριμένα γνωστά κριτήρια. Το σχέδιο της μελλοντικής εξέλιξής της δεν είναι προδιαγεγραμμένο. Το σχήμα στο οποίο θα καταλήξει θα προκύψει από τη διαδικασία της ενοποίησης. Για το άμεσο μέλλον, ωστόσο, χρειάζεται να εμβαθύνουμε την ενοποίηση από θεσμική πολιτική και οικονομική άποψη προτού επιχειρήσουμε τη διεύρυνση με νέες χώρες- μέλη. Να δοκιμάσουμε πρώτα την εφαρμογή της νέας Αναθεωρητικής Συνθήκης».

• Μοιάζουν λίγο απόμακρα και ξένα τα παραπάνω προς το σημερινό εκλογικό κλίμα. Δεν νιώθετε και εσείς αυτή την απόσταση;

«Η πολιτική μου εμπειρία μού έδειξε ότι όλα κτίζονται με δουλειά, συνέπεια, επιμονή και στόχους. Από το αποτέλεσμα της 7ης Ιουνίου μπορεί να αρχίσει μια νέα διαδρομή για να αλλάξει η ατζέντα. Στο χέρι μας είναι».

• ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ
• «Εθελοτυφλούμε όταν στρέφουμε την πλάτη στην Ευρώπη»

• Πιστεύετε ότι οι ευρωπαίοι πολίτες θα πάνε να ψηφίσουν;

«Πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι ευρωπαίοι πολίτες μάλλον τείνουν να αδιαφορούν για τις ευρωεκλογές. Ενα σχετικά χαμηλό ποσοστό, μόνο 34%, λέει ότι θα πάει να ψηφίσει. Το 66% δείχνει ότι δεν ενδιαφέρεται. Ετσι, η συμμετοχή στις ευρωεκλογές θα είναι μάλλον ιδιαίτερα χαμηλή. Σε ορισμένες χώρες- μέλη ίσως να μην ξεπεράσει το 20%. Στην Ελλάδα, εκτιμάται ότι θα είναι υψηλότερη αλλά αυτό δεν αλλάζει τη συνολική, πανευρωπαϊκή εικόνα. Εθελοτυφλούμε όταν στρέφουμε την πλάτη στην Ευρώπη απορρίπτοντας συλλήβδην όλους και όλα. Οι επιλογές της μας αφορούν άμεσα».

• Αυτό δεν συνέβαινε πάντοτε στις ευρωεκλογές;

«Εδώ έχουμε ένα πολιτικό παράδοξο: Ενώ δηλαδή το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει αυξήσει σημαντικά τις εξουσίες και τον ρόλο του και λαμβάνει αποφάσεις που επηρεάζουν την καθημερινότητα των ευρωπαίων πολιτών- από την ασφάλεια των τροφίμων, τις εργασιακές σχέσεις, το περιβάλλον, ως την υγεία κ.ά.- έχει γίνει δηλαδή συννομοθέτης με το Συμβούλιο Υπουργών, η απήχησή του στην κοινωνία έχει συρρικνωθεί. Το 1979, στις πρώτες ευρωεκλογές, όταν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είχε μηδενικές σχεδόν εξουσίες, η συμμετοχή έφτασε το 63%, στις τελευταίες (2004) έπεσε στο 45%».

• Πώς εξηγείτε το παράδοξο, την αντίφαση που διαπιστώνετε;

«Υπάρχει η αίσθηση ότι στις ευρωεκλογές δεν διακυβεύεται κάτι πολιτικά σημαντικό, ότι οι ευρωεκλογές είναι μάλλον μια προσχηματική διαδικασία. Δεν αποτελούν μια γνήσια πολιτική αντιπαράθεση. Αυτή η αίσθηση είναι κατά βάση σωστή, πράγμα που σημαίνει ότι τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών έχουν αποτύχει να προσδώσουν στις εκλογές γνήσιο πολιτικό χαρακτήρα αντιπαράθεσης με διαφορετικές, εναλλακτικές επιλογές για τους πολίτες. Ιδίως δε όσον αφορά το Κοινοβούλιο, οι πολίτες δεν έχουν αντιληφθεί αν και ποια σημαντικά θέματα συζητούνται εκεί. Στην Ελλάδα το θεωρούν, λανθασμένα, ως βήμα της εκάστοτε αντιπολίτευσης για να πιέζει την ελληνική κυβέρνηση σε ευρωπαϊκά θέματα. Καλός ευρωβουλευτής θεωρείται αυτός που έχει υποβάλει τις περισσότερες ερωτήσεις. Το τι άλλο έχει κάνει λίγο ενδιαφέρει. Σ΄ αυτό συμβάλλει και ο στρογγυλεμένος τεχνοκρατικός λόγος με τον οποίο παρουσιάζονται συνήθως στα ευρωπαϊκά κείμενα τα πολιτικά διακυβεύματα και οι επιδιώξεις».

ΠΕΤΡΟΣ ΔΟΥΚΑΣ: “Τα ανθρωπάκια ψάχνουν για Ιφιγένειες”

• Ο πρώην υφυπουργός επιτίθεται σε όσους από τη ΝΔ ζητούν την πολιτική «εξόντωσή» του

Σαφείς αιχμές σε όσους υποστηρίζουν και διαρρέουν τον αποκλεισμό των «Βατοπαιδινών» από τα ψηφοδέλτια αφήνει με αποκλειστικές δηλώσεις του στο «Βήμα της Κυριακής» ο βουλευτής Αττικής της ΝΔ και πρώην υφυπουργός κ. Π. Δούκας, ο οποίος επιλέγει μια άκρως επιθετική τακτική. «Ας ξεκινήσουν την κάθαρση από τους εαυτούς τους» λέει και όταν ερωτάται πού αποδίδει τη συγκεκριμένη φιλολογία τονίζει χαρακτηριστικά: «Κάποιοι προσπαθούν να ρίξουν τις ευθύνες σε άλλους για να καλύψουν όχι μόνο τη δική τους πολιτική ανυπαρξία αλλά και τα δικά τους ανοίγματα. Τις μπίζνες που κάνουν οι γυναίκες τους, οι σύζυγοι, οι αδελφές τους, οι αδελφοί τους, τα παιδιά τους χάρη στη θέση τους στο κόμμα, τα σόγια τους που διόρισαν. Για μένα δεν ισχύει τίποτε απ΄ όλα αυτά».

Αρκετά ψύχραιμος και αποφασισμένος να μη χαριστεί σε κανέναν από εδώ και στο εξής, όταν του γίνεται η διευκρινιστική ερώτηση αν εννοεί κάποιους συγκεκριμένους, λέει με έμφαση: «Φυσικά. Τους γνωρίζετε και τις γνωρίζετε. Οι μάχες κερδίζονται από άνδρες και γυναίκες που έχουν κύρος, αξιοπιστία και δίνουν έντιμο αγώνα, όχι από ανθρωπάκια που ψάχνουν Ιφιγένειες για να επιβιώσουν οι ίδιοι».

Ο πρώην υφυπουργός αρνείται ότι ο ίδιος έχει βγάλει μαχαίρι, σημειώνει ότι «τα μαχαίρια τα βγάζουν όσοι είναι ανασφαλείς και ανύπαρκτοι πολιτικά» και συνεχίζει: «Οταν δεν έχεις τίποτα να πεις για το αύριο, όταν πασχίζεις για μισό λεπτό δημοσιότητας, όταν δεν έχεις τίποτα να συνεισφέρεις στην επίλυση των προβλημάτων των συμπολιτών σου, τότε κοιτάς πώς να λασπολογήσεις όσους θεωρείς αντιπάλους της μετριότητάς σου». Επιμένει ότι «όσοι μιλάνε γνωρίζουν πως δεν υπάρχει ενοχική ανάμειξή μου στην υπόθεση αυτή». «Γνωρίζουν ότι η Δικαιοσύνη εξέτασε όλο τον φάκελο, όλα τα στοιχεία για πάνω από δέκα μήνες τώρα, και αποφάνθηκε κατηγορηματικά πως “δεν έχουν προκύψει στοιχεία που να ενοχοποιούν υπουργούς”» λέει. Παράλληλα αναφέρει ότι κανένας ανακριτής ή εισαγγελέας δεν βρήκε ενοχοποιητικό υλικό που να τον αφορά και συμπληρώνει: «Και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός έχει δηλώσει κατηγορηματικά ότι οι αιτιάσεις του ΠαΣοΚ ήταν παντελώς ανυπόστατες. Κάποιοι προσπάθησαν να κατασκευάσουν ενόχους για μικροπολιτικά οφέλη».

Με ένταση στη φωνή του επισημαίνει ότι είναι από τους πολιτικούς που δεν έχουν εξάρτηση από την πολιτική και θυμίζει το 1992, έτος που παραιτήθηκε από γενικός διευθυντής της Citibank και αποδέχθηκε τη θέση του υφυπουργού Οικονομικών που του έδωσε ο τότε πρωθυπουργός κ. Κ. Μητσοτάκης. Σε αυτό το σημείο «καρφώνει» ουσιαστικά όσους χρησιμοποιούν τις «συγγένειες» που έχουν για να αναρριχηθούν στην εξουσία και λέει με νόημα: «Οταν έγινε αρχηγός της ΝΔ ο πεθερός μου Μιλτιάδης Εβερτ, θυμάστε ότι δεν διεκδίκησα κανέναν ρόλο. Ούτε βουλευτή ούτε ευρωβουλευτή ούτε στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας ούτε απολύτως καμία θέση μέσα στο κόμμα, ακριβώς για να μην υπάρχει καμία υπόνοια ευνοιοκρατίας».

• Υπενθυμίζει ότι το 2007 έλαβε 40.000 σταυρούς από 26.000 το 2004 αλλά και τη φράση του κ. Καραμανλή ότι την πολιτική ευθύνη ενός προσώπου μπορεί να την κρίνει μόνο ο λαός, ενώ προειδοποιεί: «Θεωρείτε ότι μου κάνει κανείς χατίρι με το να είμαι στο ψηφοδέλτιο; Δεν έχω το αλάθητο αλλά δεν θα ανεχθώ καμία λάσπη από κανέναν και κυρίως από άτομα που έχουν κερδίσει από την πολιτική σε σχέση με το τι ήταν και τι έκαναν προτού ασχοληθούν με τα κοινά!».
• ΤΟ ΒΗΜΑ, Κυριακή 24 Μαΐου 2009

ΝΙΚΗ ΤΖΑΒΕΛΛΑ: “Η χώρα είναι όμηρος της Αριστεράς”

• Η επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου του ΛΑΟΣ εξηγεί για ποιους λόγους αποδέχθηκε την πρόταση του κ. Καρατζαφέρη, αντιμετωπίζει θετικά το ενδεχόμενο συνεργασίας με τη ΝΔ και δηλώνει ότι η Δεξιά έχει δικαιωθεί ιστορικά

<!–
rnd = Math.floor(Math.random()*900000)+100;
now = parseInt((new Date()).getTime());
burst=”?”+rnd+”:?”;
document.write(“<scr”+”ipt language=\”Javascript\” src=\”http://adman.in.gr/gbanner/?”+now+”|164/150×250″+burst+”/\”>”);
document.write(“</sc”+”ript>”);
// –>

ΥΠΕΡ μιας μεγάλης κεντροδεξιάς αστικής παράταξης τάσσεται η επικεφαλής του ΛΑΟΣ κυρία Νίκη Τζαβέλλα με συνέντευξή της στο «Βήμα της Κυριακής». Μιλάει με θέρμη για την επιλογή της να συστρατευθεί με το κόμμα του κ. Γ. Καρατζαφέρη και εμφανίζεται θετική στο ενδεχόμενο της συνεργασίας ΝΔ και ΛΑΟΣ στο πλαίσιο της ευρύτερης κεντροδεξιάς παράταξης. Επισημαίνει τα ενοχικά σύνδρομα της Κεντροδεξιάς και την επικράτηση της συνωμοσίας της σιωπής και της ισορροπίας του τρόμου και κατηγορεί την Αριστερά για παλιμπαιδισμό, ισχυριζόμενη ότι η χώρα είναι όμηρος μιας αριστερής θολοκουλτούρας με χαρακτηριστικά φασιστικού δογματισμού.

• Είστε μια από τις εκπλήξεις των ευρωψηφοδελτίων. Σας εξέπληξε η υποδοχή που σας έγινε;

«Πράγματι, διαπίστωσα έκπληξη». 

• Πού το αποδίδετε αυτό;

«Η κοινή γνώμη έχει βαρεθεί την ανακύκλωση των ίδιων πολιτικών προσώπων στην πολιτική σκηνή. Ημουν έκπληξη γιατί έφυγα από την πολιτική, στεριώθηκα στα πόδια μου δουλεύοντας στον ιδιωτικό τομέα και ξαναγυρίζω στην πολιτική. Ισως αυτή η επιστροφή ήταν ένα αισιόδοξο μήνυμα για κάποιους».

• Νιώθετε ικανοποιημένη από την επιλογή σας να συμπορευτείτε με τον ΛΑΟΣ;

«Εξαιρετικά ικανοποιημένη. Είναι ένα κόμμα πολύ κοντά σε αυτό που λέμε “ο μέσος έλληνας πολίτης”».

• Γιατί επιλέξατε τον ΛΑΟΣ;

«Είναι το μοναδικό κόμμα της ευρύτερης Κεντροδεξιάς που εκπέμπει σαφές, συγκεκριμένο και σταθερό στίγμα της παράταξης».

• Πότε αποφασίσατε οριστικά ότι θα συστρατευθείτε με τον κ. Καρατζαφέρη;

«Επέλεξα τον ΛΑΟΣ προς το τέλος Απριλίου».

• Πώς έγινε η προσέγγιση;

«Αυτή η χρονιά ήταν το αποκορύφωμα της απαξίωσης της χώρας, οικονομικά, κοινωνικά, πολιτισμικά. Συσσωρεύτηκαν τα προβλήματα δεκαετιών και είχαμε την έκρηξη και μετά την κατρακύλα. Ετσι, αποφάσισα να δουλέψω για την πατρίδα μου σε έναν διεθνή οργανισμό. Η πρόταση του κ. Καρατζαφέρη με έκανε να σκεφτώ και την Ευρωβουλή».

• Γιατί λέτε «και την Ευρωβουλή»;

«Γιατί ήδη είχα πρόταση από δύο άλλους διεθνείς οργανισμούς».

• Πριν από ημέρες είπατε ότι στον ΛΑΟΣ διακρίνατε τον ενθουσιασμό και την ορμή των στελεχών της ΝΔ πριν από 20 χρόνια.Δεν είναι υπερβολή αυτό;

«Οχι μόνον των στελεχών της ΝΔ, αλλά και αυτών του ΠαΣοΚ πριν από 25 χρόνια. Οπως και εμείς όλοι, παλιά, έχουν όραμα, ιδανικά, αντιπαλότητα επί συγκεκριμένων θεμάτων αρχών και πολιτικής. Ξέρετε, η ιδεολογική αντιπαλότης είναι τεράστια παραγωγική και δημιουργική δύναμη».

• Διακρίνω πραγματική ευχαρίστηση σε αυτά που λέτε.

«Ετσι είναι. Και επειδή ο ΛΑΟΣ δεν είναι κόμμα εξουσίας, αυτή η ενέργεια των στελεχών του έχει και την καθαρότητα της ανιδιοτέλειας».

• Σας έγινε πρόταση από τη ΝΔ;

«Οχι, δεν μου έγινε. Τα μεγάλα κόμματα έχουν άλλο σκεπτικό και μηχανισμούς ανάδειξης των στελεχών τους».

• Αν σας έκανε θα τη δεχόσαστε και υπό ποιους όρους;

«Υπό τον μοναδικό όρο της αναγέννησης μιας μεγάλης κεντροδεξιάς, αστικής παράταξης».

• Θεωρείτε ότι η ΝΔ έχει εξαρτήσεις και δεσμεύσεις;

«Τα ιστορικά ελληνικά κόμματα που έχουν παρελθόν και παρόν εκ των πραγμάτων έχουν εξαρτήσεις και δεσμεύσεις, ακόμη και το μέλλον τούς δημιουργεί δεσμεύσεις. Και δεν εννοώ μόνο υλικές εξαρτήσεις. Η ισορροπία του τρόμου, η συνομωσία της σιωπής, ο τακτισμός, η προσωπολατρία, ο συμβολισμός, όλα αυτά αλληλεξαρτήσεις είναι. Η πολιτική αποδεσμεύεται στην πράξη. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, με κορυφαίες πολιτικές πράξεις, όπως η ένταξή μας στην ΕΕ, η νομιμοποίηση του ΚΚΕ, η διεύρυνση προς το Κέντρο, απέδειξε ότι δεν είχε κανενός είδους δεσμεύσεις».

• Πώς συμβιβάζεστε εσείς,μια φιλελεύθερη κεντροδεξιά και κοσμοπολίτισσα, με τον ΛΑΟΣπου πρεσβεύει τον εθνοκεντρισμό;

«Ο εθνοκεντρισμός είναι η βάση για να είναι κάποιος κοσμοπολίτης. Η πρώτη αρχή για να αποδεχτείς ισότιμα όλους τους άλλους είναι: “Προστάτεψε τη βάση σου”».

• Στελέχη της ΝΔ επιμένουν ότι ο ΛΑΟΣ είναι ακραίο κόμμα.

«Γενικώς και αορίστως μπορεί ο καθένας να λέει ό,τι θέλει. Στην πράξη ξέρουν καλά ότι οι συγκεκριμένες θέσεις που έχει ο ΛΑΟΣ υπενθυμίζουν και στη Νέα Δημοκρατία και στο ΠαΣοΚ ότι ως κόμματα εξουσίας πρέπει να ομιλούνε στο πλαίσιο του πολιτικού ρεαλισμού και του εφικτού».

• Πώς θα βλέπατε το ενδεχόμενο συνεργασίας ΝΔ και ΛΑΟΣ;

«Ως τώρα θεωρούμε φυσιολογική τη συνεργασία των σοσιαλιστών με την Αριστερά- μέχρι πρότινος και με το ΚΚΕ. Δεν βλέπω γιατί τόση ταραχή για μια ενδεχόμενη συνεργασία με τον ΛΑΟΣ στο πλαίσιο της ευρύτερης κεντροδεξιάς παράταξης».

• Είστε υπέρ της μαζικής επαναπροώθησης των λαθρομεταναστών στη χώρα εκκίνησής τους;

«Εχουμε ήδη τη δημιουργία του εθνικού οργάνου ελέγχου της λαθρομετανάστευσης όπου Στρατός και Λιμενικό θα απωθούν ad hoc ομάδες λαθρομεταναστών. Αν φτάσουμε σε μέτρα μαζικής επαναπροώθησης τότε πια η κατάσταση θα είναι ανεξέλεγκτη».

• Ακολουθεί λανθασμένη πολιτική η κυβέρνηση;

«Ακολούθησαν λάθος πολιτική οι τελευταίες ελληνικές κυβερνήσεις, φοβούμενες το πολιτικό κόστος από την ανέξοδη ρητορεία μιας πλευράς της Αριστεράς. Ο ορθολογισμός των σύγχρονων κυβερνήσεων στο θέμα της μετανάστευσης ωφελεί πρωτίστως τους μετανάστες».

• Γιατί χαρακτηρίζετε «ανέξοδη» τη στάση της Αριστεράς σε αυτό το θέμα;

«Θα τη χαρακτήριζα ουσιαστική αν έβλεπα τη “φωτισμένη” Αριστερά, με έξοδα του κόμματός τους και των οπαδών τους, να χτίζουν και να λειτουργούν π.χ. ένα πολιτιστικό κέντρομικρό- για τους μετανάστες της περιοχής της Ομόνοιας. Το προτιμώ από το να τους ακούω συνεχώς να καταγγέλλουν».

• Υπάρχει ζήτημα ασφάλειας στη χώρα;Το ρωτώ γιατί υποστηρίζετε ότι επικρατεί χαώδης κατάσταση στη χώρα.

«Τα γεγονότα του Δεκεμβρίου, όπου είχαμε πλήρη κατάλυση της έννομης τάξης, οι απαγωγές, οι ληστείες, μας δίνουν την αίσθηση της ανοχύρωτης πολιτείας. Ξέρετε ότι η πλειοψηφία των ελλήνων συνταξιούχων αξιολογούν ως πρώτο πρόβλημα την ασφάλεια και μετά την οικονομική ανασφάλεια;».

• Ποιοι ευθύνονται για αυτό;

«Από τη μία πλευρά έχουμε τον επικίνδυνο παλιμπαιδισμό της Αριστεράς που θεωρεί ότι για κάθε κοινωνικό πρόβλημα που ανακύπτει πρέπει να κλείσουν τα εμπορικά κέντρα των πόλεων, να υποστηρίξουν την κατάληψη των εκπαιδευτικών μας ιδρυμάτων και να θεωρήσουν απλώς παράπλευρες απώλειες το κάψιμο των περιουσιών συμπολιτών τους. Από την άλλη πλευρά, έχουμε τα ενοχικά σύνδρομα μιας κεντροδεξιάς κυβέρνησης. Και οι δύο πλευρές ζουν σε άλλη εποχή και σε άλλες καταστάσεις, που νομιμοποιούσαν τις όποιες πολιτικές άμυνας και εξέγερσης των δύο πλευρών».

• Πιστεύετε ότι έχει ηττηθεί ιδεολογικά η Δεξιά στην Ελλάδα;

«Ιστορικά, βέβαια, η Δεξιά έχει δικαιωθεί. Αν είχε επικρατήσει η ιδεολογία του υπαρκτού σοσιαλισμού, με όλο τον σεβασμό στα πρόσωπα και στις ιδεολογίες τους, οι κκ. Καραμανλής, Παπανδρέου και Αλαβάνος θα δούλευαν στις οικοδομές στη Γαλλία και εγώ με την κυρία Παπαρήγα θα ήμασταν οικιακές βοηθοί στο Λονδίνο».

• Πολύ κυνική τοποθέτηση…

«Εκ των πραγμάτων ρεαλιστική όμως. Παρ΄ όλα αυτά, η αγωνιστικότης της ελληνικής Αριστεράς δεν κάμφθηκε καθόλου. Η χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες είναι όμηρος μιας αριστερής θολοκουλτούρας η οποία πια έχει χαρακτηριστικά φασιστικού δογματισμού. Σας ομολογώ ότι δεν αντέχω πλέον να είμαι ανυπεράσπιστο θύμα αυτής της ιδιότυπης ομηρείας του “προοδευτισμού” που επιβάλλεται στην Ελλάδα. Και δεν το θέτω στη βάση της ιδεολογικής αντιπαράθεσης. Το επισημαίνω ως επικίνδυνη γελοιότητα, δύσκολα αναστρέψιμη και ανασταλτική κάθε προσπάθειας πραγματικής προόδου».

• Γι΄ αυτό και η επιθυμία σας για το Ευρωκοινοβούλιο;

«Γι΄ αυτό και η φυγή μου προς το Κοινοβούλιο με έντονα συμπτώματα πολιτικού πρόσφυγα».

• Ποιο είναι το διακύβευμα των ευρωεκλογών;

«Η συμμετοχή ικανών αντιπροσώπων της Ελλάδος σε μια ιστορική στιγμή όπου αρχίζει να διαμορφώνεται το νέο οικονομικό μοντέλο για την παγκόσμια αγορά».

• Ως έμπειρη οικονομολόγος θεωρείται ότι η κυβέρνηση αντιμετωπίζει σωστά την οικονομική κρίση;

«Ούτε η ίδια ξέρει πώς το αντιμετωπίζει… Είμαστε στο “βλέποντας και κάνοντας”. Πιστεύω ότι τον έλληνα πολίτη θα πλήξουν “τα απόνερα” της οικονομικής κρίσης, εξαιτίας βέβαια των διαρθρωτικών προβλημάτων της ελληνικής αγοράς και όχι τόσο εξαιτίας της παγκόσμιας κρίσης. Το αν θα πνιγούμε ή απλώς θα πληγούμε, θα το ξέρουμε πιο ξεκάθαρα τον Σεπτέμβριο».

- Θα μείνετε στην Ευρωβουλή ή θα επιστρέψετε σε περίπτωση εθνικών εκλογών;

«Από όσα έχουμε ήδη συζητήσει, είναι εμφανές ότι θέλω να δουλέψω για την Ελλάδα μόνον από την Ευρωβουλή. Το βλέπω ως ανάληψη συγκεκριμένης εργασίας με στόχους, με αποτελέσματα μετρήσιμα».

• Υπάρχει στο μυαλό σας ένας μετρήσιμος στόχος;

«Με τον Γιώργο Καρατζαφέρη και τον ΛΑΟΣ έχουμε έναν πρώτο μετρήσιμο στόχο για τον οποίο θα ζητήσουμε τη συνεργασία όλων των ελλήνων ευρωβουλευτών: η Ελλάδα δαπανά 6,57 δισ. ευρώ από τον προϋπολογισμό της για αμυντικές δαπάνες, αναγκαίες όταν υπάρχει το casus belli από τη γειτονική μας Τουρκία, χώρα που δεν είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Εφόσον η Ελλάδα είναι τα ΝΑ σύνορα της Ευρωπαϊκής Ενωσης, οφείλει η Ευρωπαϊκή Ενωση να καλύπτει αυτές τις συγκεκριμένες δαπάνες. Διαφορετικά, να άρει το casus belli η Τουρκία. Είναι στόχος συγκεκριμένος και προς όφελος της χώρας μας και της οικονομικής τάξης που μας ζητεί το όποιο Σύμφωνο Σταθερότητας ή Ανάπτυξης».

• Συνέντευξη στον Α. ΡΑΒΑΝΟ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Κυριακή 24 Μαΐου 2009